Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ty mi tutaj panie adamie nie wmawaj, że się na alkoholach nie znam:)
otóż sprawdziłam w internecie i produkują owszem więc może pan skosztować
to sie nazywa Stong Wine, Warka
zamieszę tutaj panu recenzję tego wina znalezioną w internecie

" Kiedy po raz pierwszy go spróbowałem nie miałem pojęcia w co się pakuję. Te winko to dopiero ma kopa, wypijam półtora i jusz jestem lekko wstawiony, w smaku tesz nie jest całkiem złe, ale nie o smak chodzi w tym wszystkim. Do najebania się jest ono pierwsza klasa. Nie wiem czy mi się wydawało ale to coś było chyba gazowane, że tesz ludzie nie mają czego wymyslać (gazowane tanie wina). I można kulturarnie pujść z nim do parku w biały dzień, rozlewane do butelek po piwie nie ściągają wzroku spruchniałych staroci tak jak zwykłe jabolczaki. Jeżeli o mnie chodzi to bym wam te winko polecił. Cena poniżej 4 zł."

a tutaj nalepeczkę może pan znaleźć jakby pan chciał poszukać tego w sklepie
http://www.winka.net/wino/strong,wine,warka

ps. och czego to ludzie nie piją kiedyś na Ukrainie widziałam jak goście piją piwo ze śmietaną:)
to musi ciekawie smakować
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Popatrz uparciuszydle, na przykładzie tejże zmiany:

po prostu dwa/ tanie wina/
i ławka w parku/ ta sama/
i niech/ tam/ babcie się peszą - titaj mi połamałaś ("t" do "b", a fuj), a w oryginale:
i niech babuncie/ się peszą/
i/ niech mnie mają za chama - skąd to "i" w nagłosie, przecież spowalnia rytm i w dodatku go łamie, a w oryginale:
Niech mają mnie/za chama/

Nie dam się przekonac, chocby nawet 1000 poetów, a każdy zjadłby 1000 podręczników - NIE!!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...