piosenka nagle obezwładnionej

[taka marysia]

ten, który śpiewa, ciągle zmartwychwstaje

a więc to już, to teraz. preludium końca. obserwuję rzekę
nad zadeklarowanym dzieciństwem, koncepcyjną młodością.
bo woda ma jeden kierunek, dwie twarze rozmyte,
niewyraźny kolor- a więc grzeznę

po kolana, po łokcie w nawale permanentnych wspomnień
chciałaś uczepić się teraźniejszości jak ręki pana jednak
nie zazdroszczę tamtych jaskółek. seryjności poranków
na palcach nie liczę. nie nazywam - śpiewam. zwłaszcza
o wodzie

która kończyć się ma szczęśliwie, smugą lepszej wieczności.
oklaskiem cienia. w nagłej ciszy czasem rodzi się
burza - ale czy nie z kropel utkane są nasze słowa? nieznanym
nurtem szkicowane twarze - noc, wiatr, ostatni pociąg.
woda, woda. ale

nie pora bawić się w umieranie, palcami kreślić
kontury, językiem fabułę - nad rzeką
wzrasta kolejna iluzja Słońca. zaczynasz dzień
innym krajobrazem

a więc to już. to teraz -
wychodzimy, wychodzimy. tylko
nie zasnąć. pozostaje nam
refren. bez zmian. zawsze.

[Olesia Apropos]

50% do wycięcia

[taka marysia]

to tnij moja dorga
po to tu to dałam

[zak stanisława]

szkoły są różne,
mnie się spodobało, takie jasne i klarowne....ale...
pozdrawiam ciepło ES

[Olesia Apropos]

ten, który śpiewa, ciągle zmartwychwstaje

a więc to już, to teraz. preludium końca. obserwuję rzekę -->nie zaczyna się od 'a więc', 'to już to teraz' to za dużo
nad zadeklarowanym? dzieciństwem, koncepcyjną młodością.
bo woda ma jeden kierunek, dwie twarze rozmyte,
niewyraźny kolor- a więc grzeznę ---> znowu; za blisko siebie 2x, a nawet jeśli usuniesz pierwsze, to nie wiem, czy to tutaj powinno siedzieć

[Olesia Apropos]

po kolana, po łokcie w nawale permanentnych wspomnień ---->zadeklarowane, koncepcyjną, permanentnych - nie za dużo, powiedzmy, 'dziwnych' słów w tym tekście? ja nie wiem po co to, można prościej; oczywiście, że te słowa są zrozumiałe, ale czy ja wiem, czy takie 'poetyckie'?
chciałaś uczepić się teraźniejszości jak ręki pana jednak
nie zazdroszczę tamtych jaskółek. seryjności poranków ---> chyba nie rozumiem, co chciałaś przekazać w tych dwóch wersach, teraźniejszość i jaskółki, o co chodzi? bo ja po prostu nie rozumiem, co nie znaczy, że sensu nie ma (ale ja nie umiem wychwycić)
na palcach nie liczę. nie nazywam - śpiewam. zwłaszcza ---> to też nie wiem, jak się ma do całości
o wodzie

[Olesia Apropos]

która kończyć się ma szczęśliwie, smugą lepszej wieczności. ---> toż to dziwo jakieś, lepsza wieczność? lepsza od czego? i w ogóle nie rozumiem 'lepszejszości' wieczności
oklaskiem cienia. w nagłej ciszy czasem rodzi się ----> nagła cisza w której rodzi się burza? nie. to raczej burza jest nagła, cisza mi się nie wydaje żeby tak, zresztą nie widzę też rodzenia się w tej 'nagłości'
burza - ale czy nie z kropel utkane są nasze słowa? nieznanym
nurtem szkicowane twarze - noc, wiatr, ostatni pociąg.
woda, woda. ale --> nie powtarzaj już więcej, plizzz. powtórki powinny mieć jakiś sens, ja tu nie widzę

nie pora bawić się w umieranie, palcami kreślić
kontury, językiem fabułę - nad rzeką
wzrasta kolejna iluzja Słońca. zaczynasz dzień
innym krajobrazem----> a tu wszystko bardzo lubię:)

[Olesia Apropos]

a więc to już. to teraz -
wychodzimy, wychodzimy. tylko -> grrrr
nie zasnąć. pozostaje nam
refren. bez zmian. zawsze.---> płoncia jakaś lipna


to, co zaznaczyłam, jest moim zdaniem do wycięcia właśnie
ale po samym wycięciu jest przecież nieskładnie, nie?
chodzi mi o to, że ja tylko pokazuję czego się pozbyć, ale ty musisz temu jeszcze nadać potem kształt;)

[taka marysia]

pisane na lekkim rauszu, więc nie bić. plizzz
jutro się za to wezmę, bo dziś meczę się z chemią i to jest prawdziwe grrrrrr
buziaczek

[Olesia Apropos]

przepraszam, że się mądrzę i że w częściach (inaczej nie mogłam)
no ale warsztat, to piszę, co myślę

Stasiu, dla mnie właśnie (!) właśnie nie jest jasne i klarowne, a troche zamotane i dość przegadane
a warto coś zrobić ze względu na tę jedną zwrotkę:) a trochę bnym ją przerobiła bo tak wieloznaczniej: (chyba;p)
nie pora bawić się w umieranie, kreślić
palcami kontury, językiem fabułę
nad rzeką. wzrasta kolejna iluzja Słońca -
zaczynasz dzień innym krajobrazem

pozdrawiam:)

[Olesia Apropos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kotek, nie będę bić (chociaż lubię:D )
ucz się ucz, bo nauka...
buziak

[Bogdan Zdanowicz]

Mnie się podoba od końca, kawałek od końca, taki spory kawałek ;)
Powtórzenia, jeżeli pełnią funkcję, są dopuszczalne, a nawet koniecznie, podobnie jak zaczynanie od "więc" - to literatura, a nie wypracowanie ;D
Skoro po zażyciu - to mi sie nie chce rozwiązywac supełków świadomości - to co jest lepsze - zostawiam w cytacie.
b

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Olesia Apropos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

z tym 'więc' masz chyba faktycznie rację, ale powtórzenia tu (!) mi się nie podobają, nie napisałam, że w ogóle nie są dopuszczalne, ale tu jakoś nie

ta ze słońcem fajna zwrotka (mary, ile razy ci to już powtarzałam?;p)

[jacek_sojan]

"grzęznĘ"! - literówka;
czytałem z dużym zainteresowaniem, i zwłaszcza "iluzja Słońca" - pozory życia? jakoś przyspsobiły mnie akceptywnie do wiersza, bo to pojemny zwrot, i w kontekście "zagrał" nadając ton całości...
mam zastrzeżenia do 1 wersu drugiej zwrotki: "w nawale permanentnych wspomnień" - w tym nawale jak po zawale, brzydka formuła, pretensjonalna...
J.S