****

[agnieszka puczynska]

koń strukturalny
żel na betonie
z D konstruowany
szuka nie centrum
różni pochyłej
na słowie kopytem stanie
myślnikiem parsknie
i z kropki ruszy

przystanie i w pustyni
słowo umoczy
palce zaciśnie na wątłym spójniku
z quazi-sądem
wskoczy do oceanu bełkotu

zniknie jak garść sylab
w kontekstowej próżni
potknie się o znak
i stworzy niepodważalną wartość
w wyrazie

[Adam_Szadkowski]

Łał!!! No to jest lepsza łamigówka od moich ostatnio. Troszkę chyba sie zagalopowałaś. Rozumiem, że nie wszyscy muszą rozumieć, no ale chociaz część...

Adam

[Kai_Fist]

...a ja myslałem, że tylko ja nie za bardzo rozumiem o co chodzi w tym wierszu.
czy to jest opis powstawania wierszy?

[agnieszka puczynska]

to nic innego jak inaczej ujety proces powstawania wiersza wlasnie:) aga

[Michał Kowalski]

bardzo dobra poezja... szybciutko zabieram do ulubionych mych: )
pozdrawiam

[Strzyga_vel_Strzyga]

rozwijanie tekstu na jednej metaforze, zawsze nosi to niebezpieczeństwo, ze wyjdzie przewidywalnie. Koń i znaki przestankowe, zwłaszcza 3 ostatnie wersy pierwszej zwrotki męczą wysieleniem.
ale: bardzo dobry: żel na betonie. W pierwszej chwili myślałam, że skoro jest z D konstruowany i szuka nie centrum, to dalej będzie o szachach, szkoda że ten motyw nie został wykorzystany. Przecież jak już się bierze konia w takie zabawy to z całym dobrodziejstwem inwentarza. Można by z tego jeszcze zrobić niezłą zabawę w pisanie tekstu, ale trzeba by te konteksty wszelkie konia wykorzystać dokładnie, a nie pisać o oceanie bełkotu.

[Lefski]

nieogarniam. dociera on do mojej świadomości, jednakże nieogarniam oceanu bełkotu. wielkie wrażenie. (nieważne,że z małej litery) ile ja, ile każdy z nas kropel dorzuca do tego oceanu. ciągle. bełkot nas otacza, toniemy w oceanie bełkotu nie zdając sobie z tego sprawy. Jesteś geniuszem. wykrzyknik. czytanie n-te garści sylab w z D konstruowanej postaci 3-gwiazdkowego wiersza parska w moich myślnikach (czytaj: szarych komórkach) czuję, że znikam w próżni i niekoniecznie w kontekście czegokolwiek...


szacunkowo niepodważalnie - Lefski