Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

szczeliny w chodniku harcerze mają tu swój postój
twardo stąpają po ziemi. nie ciągnie ich do sufitu
słuchają starszych. nudzą się na swoich kolanach

patrzą w jedną stronę

narkomani walczą z grawitacją. ich martwe sceny to te
za którymi oglądasz się na ulicy. pociesza ich metan
słuchają coil. nikt nie jest im potrzebny

ich bóg to kurwa i świnia

zdejmuj ubranie. czołgaj się chcę ci robić zdjęcia
ta wojna jeszcze trochę potrwa

jesteśmy jak bliźniacy. mam na to kuchenny nóż
dźwigam go na palcu. zatańcz dla mnie ostatni raz
adrenaliny nie ma. zmartwychwstania nie będzie

nie jesteś mi już potrzebna

Opublikowano

podoba mi się zestawienie przyziemnych ludzi, patrzących ciągle w jedną stronę, z tymi, którzy jednak poszukują czegoś więcej, potrzebują doznań, chociażby tych narkotycznych, innych stanów świadomości i grawitacji. takie porównania to coś nowego u Ciebie. oczywiście bardzo to spłycam, ale trzeba byłoby napisać kolejny wiersz, żeby mądrze to wyrazić. trzy ostatnie strofy są już dla mnie mniej zrozumiałe. mam co prawda jakieś skojarzenia, nie mogę zczaić o co chodzi z bliźniakami i kim bądź czym jest owa ona (już niepotrzebna peelowi). może to być oczywiście kobieta, ale może to być też jakiś narkotyk, stan itd.
za to nóź dźwigany na palcu (jak obrączka) - trzeba przyznać, ciekawe, ciekawe.

poprzedni chyba bardziej, ale widać kontynuację. odejście/odchodzenia od czegoś, refleksję.

pozdr. a

Opublikowano

a ja nie rozumiem tego wiersza, really - chociaż chciałabym
- u Ciebie można przyczepić się do idei, nie do tekstu i ta tym razem mi nie leży.
rozpoczynasz jakimś abstrakcyjnym wywodem, że to narkomani
są niby fajniejsi od różnie pojmowanych harcerzy, którzy tego i owego nie doświdczą -
patrzą w jedną stronę. ok - ale jak to się ma do tego, że chcesz
po prostu powiedzieć lasce, że może już sobie pójść? w moim odczuciu -
jako czytelnika - nie ma w ogóle. usprawiedliwienie?
ich bóg to kurwa i świnia - że co? tanie.
masz kilka zajebistych fraz, których nie chce mi sie tu wklejać
- ale to imho liryczne rzemieślnictwo, Twoje wiersze porażają
przesłaniem, a ten nie. jest wtórny. płytszy
szkoda.

Opublikowano

tanie? amfetamina to kurwa i świnia

czy takie nazywanie to wychwalanie? to pierwszy tekst w którym krytykuje narkomanie. a harcerze to już wogóle - komentarz w wierszu. zreszta zastanawiałem się czy narkomani i harcerze nie napisać kursywą bo tak określam sobie pewnych ludzi. ale sądze ze dla wielu będzie to dość jasne.

co nie jest komu potrzbe? co jest napisane na końcu? - na pewno wszystkie strofy nie są połączone wyraźnym koncpetem - ale - co ma mnie to obchodzić?

zresztą czy zawsze 2 + 2 musi być 5?
czy zawsze jedno musi łączyć się z drugim?
gubisz czasem myśli i zaczynasz nagle myśleć o czymś innym? ja tak - wiec uwazam ze czasem mgoe napisać taki tekst

to co wyżej napisalem nie jest kontragrumentem na to co napisałaś tylko bardziej refleksją komentarza.

ani razu ci nie przyszło do głowy (jelsi chodzi o tekst) że ta dziewczyna to "harcerz" a facet "narkoman". dla mnie tekst łączy się gdzieś pomiędzy nudą a jakimś konkrenym, barodz wyraźnym zachowaniem - które mozna nazwać skuriwałym

pozdrawiam

Opublikowano

ok Tera. Ty widzisz ten tekst od środka, ja z zewnątrz
i nie mam zamiaru Ci wypisywać tu bzdur typu :samo zycie
- staram się być obiektywnym czytelnikiem a Ciebie nie chroni
tu żaden immunitet - stąd taki komentarz.
kurwa i świnia jest tanim wyzwiskiem. najtańszym. ale przez taki pryzmat -
ok. mogę kupić
widzisz- odnoszę wrażenie, że stawiasz "narkomanów" w opozycji do "harcerzy"
- stąd wniosek, że z korzyścią dla jedenej z grup
brak wyraźnego konceptu obchodzi mnie. bo chciałabym żeby 2+2 było równe 4.
przynajmniej tu. i brak jakiegoś spinacza pierwszej części z drugą, który pozwolił
by mi zrozumienie tego, o czym chciałeś powiedzieć. może brakuje mi empatii
zresztą
sam jesteś swoim najlepszym czytelnikiem. good to you
pozdrawiam również

Opublikowano

a mi się wydaje że traktujesz moje teksty już z góry i że skoro inne tak odbierałaś teraz każdy bedziesz chciała widizeć w ten sposób.

jeśli chodzi o 'tani'. dobra ok. ale jaki ma być, górnolotny?

"brak wyraźnego konceptu obchodzi mnie. bo chciałabym żeby 2+2 było równe 4.
przynajmniej tu" - dlaczego? jest tyle konceptowych... ten moze być inny

to że czasem nie łatwo, albo nawet nie sposób czegoś połączyc w moich tekstach - zgadzam się jak najbardziej. ale z czasem taka hermtyczność opada. z drugiej jednak strony każdy ma jakieś ciagi skojarzeniowe - jedni bardzo klarowne, inni nie - to wyniak ze środowisk, hobby i nawet tego jakie przezwiska rzucasz swoim znajomym. słowem od wszystkiego. ja tych ciągów zmieniać nie będę bo wychodze z załozenia że słowa można przyjmować na przeróżne sposoby. to co ja np. czytam innych ludzi nie do końca rozumiem. co z tego - wyłapuje jakąs estetyke słowa, przykładam to do siebie. w tym aspekcie nei nazwałbym tego jednak empatią - po prostu zaciekawieniem słowa.

nie brakuje ci empatii. niczego ci nie brakuje w odbiorze tekstu - tak sądzepo twoich komentarzach. zreszta jak widzisz to Tobie odpisuje, bo nawiązałaś rozmowe

rozumiem twój komentarz, to w jaki sposób odbierasz i chcesz odbierać teksty. dziękuje za rzetelny komentarz. a na twoją krytyke z końca drugiego komentarza powiem tylko tyle:

trochę nonsensu dodaje życiu sensu

pozdrawiam

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

odbieram z góry?
bardzo możliwe. bedąc tu dłużej kreujesz swoimi tekstami jako specyficzną formą produktu pewną grupę, która na ten produkt jest nastawiona, czyta Twoje teskty, bo wie czego może mniej więcej oczekiwać.
górnolotny - nie. wręcz nie powinien być w takim kontekśie.
koncept - widzisz, łątwiej jest mi odebrać i zrozumiec jakiś tam Twój zamysł, gdy mam konkretny punkt odniesienia. tutaj rozmywa sie to wśród wielu motywów. jak już mówiłam - trudno mi jest znaleźć powiązanie między pierwszymi strofami a ostatnią. i prawdopodobnie wynika to z tego, że specyficznie rozumiane doświadczenie/środowiska/ hobby/ whatever sprawia, że mój ciąg skojarzeniowy jest zupełnie nieklarowny.
estetyka słowa? ok - jednak pod warstwą czysto estetyczną powinno być przesłanie, zamysł. można tworzyć zajebiste frazy o jedzeniu jabłek, ale co z tego? ja uznaję estetykę słowa, która przyciąga i sprawia, że chcę wrocić do tekstu. reasumjąc - nie stawialabym formy ponad treść. mimo wszystko

trochę nonsensu dodaje życiu sensu
:)
woalałabym jednak odnajdować jakieś racjonalne wskazówki
i wiedzieć w którą stronę mam w danym momencie iść
albo patrzeć

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Chyba każdemu zdarzyło się rozpaść w obliczu niesprawiedliwości świata...to łatwo może pochłonąć. Ciekawy temat wiersza. Pozdrawiam
    • @Nata_Kruk Ona, znaczy ta dróżka, jest tam stale, do dzisiaj :)    Dobranoc - gwiazdki na noc  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                      @Andrzej P. Zajączkowski,  @Rafael Marius   dziękuję :)                                   
    • Nie jestem pewien, czy ona nadal tutaj mieszka, a więc przy każdej okazji kiedy muszę tędy przechodzić towarzyszy mi cichy strach przed jej spotkaniem, przed spojrzeniem jej oczu, albo może głównie przed odbiciem się w jej źrenicach. Nie ma w tym też wiele z patetyzmu - od jakiegoś czasu męczą mnie ataki kołatania serca, a boję się, że minięcie jej na chodniku w optymistycznym scenariuszu odebrałoby mi przytomność, a w gorszym, autentycznie zaszkodziło mojemu zdrowiu (w najoptymistyczniejszym - zabiło). Z racji tego, od miesiąca dawkuję leki przeciwkrzepliwe, a w maju mam ustalony termin ablacji. Ablacja. Lekarz tłumaczył mi - jest to zabieg, w którym pacjentowi wprowadza się do tętnicy specjalne urządzenie, wędruje nim aż do serca, a w sercu małymi impulsami pobudza się kolejne fragmenty przedsionków. W momencie, kiedy któryś fragment, sprowokowany impulsem, wywoła migotania, taki fragment bezlitośnie się zabija, na przykład wymrażając go ciekłym azotem. Pacjent w trakcie całej operacji zachowuje pełną przytomność. Uznałem, że jest w tym coś okropnie poetyckiego, to rozrzedzanie krwi, wkłuwanie się w tętnicę (udową!), wędrówka do serca, wymrażanie wadliwego serca. Lekarstwem jest zabicie feralnego fragmentu, wymrożenie go, aż martwe zostawi jedynie nieaktywną bliznę pośrodku zdrowo działającej tkanki. Czy w tym nie ma chociaż jednego wiersza? Jest. Myślę, że jest ich cały tomik - dlatego tak smuci mnie, że nie jestem ich w stanie napisać. Po zabiegu przeznaczony jest czas na obserwację, a więc może w ciągu tych paru dni spędzonych na szpitalnym łóżku znajdę czas, żeby to wszystko ubrać w słowa. Zapamiętam tam dodać, że robię to dla niej, że z naprawionym sercem, pierwsze co zrobię, to pójdę na jej ulicę, a ona, w pięknym majowym słońcu, przejdzie na drugą stronę ulicy.
    • @monon  Powyższy wiersz jest jak scena z thrillera. Czuć ogromne napięcie, duszność. Utwór opowiada historię o wstąpieniu na drogę zemsty, ale zamiast konfrontacji otrzymujemy skradanie się myśliwego do zwierzyny.    Punktem kulminacyjnym jest ujrzenie przez podmiot śpiących "Maleństw". W tym momencie w kobiecie coś pęka. Przecież była martwa. Miała być wyrokiem. A jednak... płacze. Wcale nie jest martwa. Żyje. Zemsta przestaje być koniecznością. Głód odwetu zaspokaja przekonanie, że rachunki zostaną wyrównane, choć może nie za ziemskiego życia. Z mojego subiektywnego punktu widzenia warto byłoby wyeksponować fragment:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        - poprzez stworzenie kontrastu między nagrodą a karą dla "Wielkiego Niedźwiedzia". Zestawienie w stylu: "ognie piekielne - miód na moje serce".   Ogromnie doceniam zakończenie, ostatnią strofę + ostatnie zdanie. Strofa jest pieśnią - antykołysanką - dla dzieci ku przestrodze, ku zachowaniu czujności wobec nawet najmniej niepokojących dźwięków.   A jednak: - brzmi mało uroczyście. Gdyby tak zacząć tę strofę od "oto"? Przykładowo: "Oto pieśń lasu. Wsłuchajcie się (...)".    Zdanie: - to taki podpis, ostateczna deklaracja zejścia ze "ścieżki zemsty".    W tym zwieńczeniu słowo "droga" sprawia wrażenie zbyt ogólnikowego. Skoro mieliśmy "polowanie na zwierzynę", to może warto skorzystać z tego motywu i zamienić "drogę" na "łowy"? "To ja i mój koniec łowów"? - Podmiot widzę właśnie jako boginię łowów - Dianę z łukiem, dziką, nieokiełznaną, nie do zatrzymania, która zstąpiła na ziemię w celu ukarania tego, kto ośmielił się jej ubliżyć.   Ten wiersz jest znakomicie skomponowany - narracyjnie poprowadzony "filmowo", a Autor inteligentnie kształtuje słowem opowieść tak, by w ramach poezji nie odpłynąć w stronę roztkliwionego sentymentalizmu. Utwór jest ukończony. Moje propozycje to nie poprawki, ale alternatywy, na które warto zerknąć choćby po to, by upewnić się, że niczego zmieniać nie trzeba :D 
    • @Dawid Morawski Naprawdę dobra wypowiedź. Bardzo ciekawa interpretacja. I po części na pewno zgodna z zamysłem wiersza, a po części pewnie też własna. Dziękuję serdecznie za ten komentarz. Ogólnie dużo ostatnio pisałem o tym, jak szkodliwe są według mnie normy płciowe oraz estetyka kawaii/anime, ale w zbiorze, z którego pochodzi ten wiersz, tematów poruszałem znacznie więcej.   Tutaj zdecydowanie (jak zwykle) zaznaczyłem, iż szczerość i autentyczność są zdecydowanie ważniejsze niż przystosowanie do sztywnych, bezsensownych norm, kiedy współczesny świat próbuje na siłę wcisnąć wszystkich w bardzo nieliczne i zarazem wąskie kategorie.   Jeszcze raz dziękuję serdecznie i pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...