Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie obejrzę się zanim wyjdę z siebie
na złamanie karku o drogę
nie zapytam - jak będzie i kto

pierwszy uśmiech czy spojrzenie
zmieszane jak ślad na wydmie
zostawia w źrenicach każdy ruch

czasem trzeba przecież zmienić
okulary na bardziej słoneczne
by nie móc widzieć tego co widoczne

nie trzeba błądzić w domysłach
cudzymi myślami tłuc dwudziurki
guzik w zasięgu

naszych dłoni siebie
nie damy więcej niż to możliwe
ciepła zawilgoconego porą opadów


aż dech zapiera by normalnie
oddychać
pod wiatr

Opublikowano

nie obejrzę się za nim ...................rozdzieliłem ci "za nim"! hi hi hi
wyjdę z siebie na złamanie karku
o drogę nie zapytam

jak będzie i kto pierwszy
uśmiech czy spojrzenie
zmieszane jak ślad

na wydmie zostawia
w źrenicach każdy ruch
czasem trzeba zmienić

okulary na bardziej słoneczne
by nie móc widzieć tego co widoczne
nie trzeba błądzić w domysłach

cudzymi myślami tłuc
dwudziurki guzik w zasięgu
naszych dłoni

nie damy więcej niż to możliwe
ciepła zawilgoconego porą opadów
aż dech zapiera

by normalnie oddychać pod wiatr

Opublikowano
"Czasem trzeba zmienić
okulary na bardziej słoneczne
by nie widzieć tego co widoczne"

"Nie trzeba błądzić w domysłach
cudzymi myślami"

- Stanisława Zak


to nie jedyne myśli Tej Autorki godne księgi aforyzmów
Bardzo plusowy wiersz :)
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Na liniach czasu   Bardzo dziękuję!  Cieszę się . :)  Serdecznie pozdrawiam. :) @Mitylene   Bardzo dziękuję!  Świetnie, że zauważyłaś - chodziło mi o oddanie również tej miejskiej klaustrofobii, i samotności. Takiej beznadziei.  Serdecznie pozdrawiam.  @Christine   Bardzo dziękuję!  Tak, o to chodziło, jak trudno czasami się odnaleźć w miejskiej przestrzeni. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Iskierkę nadziei trzeba zostawiać, ona jest jak malutkie światełko w oknie. Ponadto, od jednej iskierki, da się zapalić inne - takie jak miłość i wiara.  Dziękuję :)
    • @Autor_Nieznany   Bardzo dziękuję!  Właściwie, to jest o AI , która manipuluje poprzez używany przez Filipa sprzęt. Tytuł "Agent" dotyczy tzw. agentów AI. Są oni obecnie testowani. Mogą przejąć komputer i działać według własnej woli.   Dziękuję za podpowiedź o robotach humanoidalnych.  Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @Berenika97 Jakże aktualne i prawdziwe... Tekst super, bardzo mi się podoba. Ale czytając go przyszło mi do głowy:  zamiast spersonifikowanego komputera - ogólnie pojętego - może warto byłoby "wstawić" (albo dodać) coraz bardziej powszechną sztuczną inteligencję. AI pomijając wiele zalet - ze wszystkich stron nas otacza i osacza. Jest w systemie naszego smartfona, w grze, w programie. Co jeszcze bardziej przerażające - pojawia się również realnie wśród nas - ludzi - w postaci robotów humanoidalnych. Taka to moja refleksja :).   PS. Same w sobie te technologie nie są moim zdaniem złe, nie jestem zwolennikiem teorii spiskowych itd. Ale na swój sposób zaczyna być to straszne. Na YouTube wpisz sobie frazę Edward Warchocki. Robot humanoidalny pokazany w różnych sytuacjach: w sklepie, na dworcu, rozmawiający z policjantami. To trochę przeraża.   Pozdrawiam serdecznie i zapraszam;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...