Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W jednym z komentarzy wesoły grabarz
obraził mnie nazywając -wariatem-czy
czy miał moralne prawo do tego.

Chodzi o wiersz "Niebo i piekło".
Bo ja myślę że złamał zasady
obowiązujące na tym forum,
dlatego domagam się przeprosin.
Czy mam racje.

Opublikowano

Wariatem nie wolno nikogo nazywac.
Wariaci są niebezpieczni.
Wariaci udają normalnych ludzi a potem zarażają bliźnich szaleństwem.
Powoli świat zostaje zarażony - zbliża się pandemonium, krew i Czterej Jeźdzcy na sankach
Uaaa
Uaaa

Opublikowano

Oczywiście, że masz prawo do przeprosin! Jak najbardziej! I jeszcze bardziej od najbardzieja!
I ja też! Ja też! Ja też! Tez cem psieplosin! Bo mi powiedziałeś, ze jestem złośliwa tylko dlatego, ze inni tez byli! A to nieplawda! Buuuuuuuuuuu!!!

Zabielam swoje zabawki i idem do innej piskownicy... Odwracając się jeszcze przez ramię rzucam rękawicę i wywrzaskuję żądanie satysfakcji!

Pozdrawiam, R.

Opublikowano

Rhiannon jeżeli obrażiłem cię słowem -złośliwa- to bardzo przepraszam
lecz jest duża różnica między -złośliwa a wariat-czyż nie.
zrozumcie mi o nic nie chodzi,bo do komentarzy
negatywnych każdy ma prawo,ale dlaczego
zaraz nazywac kogoś wariatem,tego nie pojmuje.

Opublikowano

Trochę dystansu do siebie, naprawdę.
Po przeczytaniu tego topick'a miałam mniej więcej taką minę: O_o'
Poza tym to przecież Pan sprowokował wypowiedź wesołego grabarza:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



I zamiast przyjąć jakoś z godnością krytykę pod własnym wierszem, zachował się pan jak
dotknięta, rozhisteryzowana panienka...
Poza tym 'wariat' to nie jest obelga, to jest jedynie ocena warunków umysłowych, a do własnych ocen i opinii każdy ma prawo.

No i jeszcze jedno :http://wiem.kurde.pl/slowo/Wariat.html - ja tam to bym potraktowała jako komplement :P

A tak swoją drogą, to niezła reklama dla wiersza...
Opublikowano

Waldemarze,
pytasz czy miał prawo, czy złamał zasady itd.
otóż ja Tobie odpowiem tak:
chyba nie miał prawa i nie powinien, i złamał zasady - to pewne,
ale Ty nie powinieneś żądać przeprosin.
Komentatorzy sami wyciągną wnioski kto kim kto zacz.
Tu jest warsztat i trzeba się liczyć z najbardziej ostrymi opiniami.
Choć zwróć uwagę im ktoś bardziej ... ten wyraża się przyzwoiciej.
A wesoły grabarz czy jak mu tam ma po prostu taki styl bycia, wyrażania się i już!!

Ty Waldemarze- jako początkujący - ja również nim jestem - musisz płacić tzw. frycowe
albo chwycisz wątek poetycki, albo zwiniesz predzej czy później żagle
Życzę Ci tego pierwszego:)

Opublikowano

dystans to po pierwsze; po drugie, Waldemarze, nie kompromituj się proszę. jeśli poczułeś się obrażony, to domagaj się przeprosin, ale nie pytaj nas, czy masz rację i czy ktoś Cię obraził, czy nie - śmieszne to.

poczułem się, jakbym musiał napisać kolejne wypracowanie:(

Opublikowano

a ja sie zastanawiam czy wesoły grabarz ma moralne prawo do takiego nicka, ja normalnie żądam przeprosin, poza tym chiałbym żeby ktoś mnie wreszcie przeprosił za 39-ty wali mnie to że mnie tam nie było, ale myśle że oni i tak nie mieli moralnego prawa (zawieszac szkoły tylko dlatego że jakieś ludki poszły sie bawić w wojne - przez to teraz mamy niedouczone spoleczenstwo)

Opublikowano

Wesoły grabarzu myślę że już
pora przerwac ciąg tego wątku
który wywołała chwila mej słabości.
Ja się nie gniewam i ty chyba również.

A tak na marginesie,na pewno wiesz
jaka na forum dyskusyjnym trwa dzięki
temu świetna zabawa wywołana tym wątkiem.

Pozdrawiam Waldemar

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Czarek Płatak   Bardzo dziękuję!  Masz rację - mentalnie na przestrzeni wieków ludzie niewiele  się zmienili.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Ej i karny? Zrumienisz sine? I murzyn raki je
    • Morze szumiało jednostajnie, spokojnie, jakby próbowało  wymusić na mnie potrzebę snu. Choć był środek dnia  a sen nie był mi potrzebny. Chciałem pobyć sam. Dlatego wybrałem porę przedsionku sztormu i dziką plażę o ostrych jak brzytwy kamieniach Nie była piękna, nie miała serca,  nie zatrzymywała w pamięci  wschodów i zachodów słońca, nie zapraszała w swe poszarpane granice, kochanków spacerujących za ręce. Była zdradliwa lub została zdradzona. Porzucona lub świadomie wyklęta. Chciała istnieć w tym  nie znajdującym sensu bólu a z drugiej strony ginęła bez krzyku  coraz to głębiej pod wodą. Niedaleko niej woda kryła w sobie śmierć. Podwodną rafę z kamienia  na której onegdaj ginęły ożaglowane jednostki  płynące wzdłuż klifów Calais na północ  do Gandawy czy Kilonii. Byłem wrakiem co doczołgał się na brzeg. Depresji, rozpaczy, trądu umysłu. Jak pięknie byłoby rzucić się z wieży latarni. Pikować głową w dół jak mewy. Rozbić się na okruchy wspomnień. Mówią, że to duch latarnika  nadal wznieca ogień na cyplu. Jednak przepływające jednostki  go nie widzą.  Mijają na pełnej prędkości śrub, grobowiec który był latarnią. Nikt ich nie woła. Nikt ich nie czeka. Mają wykazy z radarów i sonaru. Czujniki i wskaźniki. Kiedyś wszystko czytano sercem. Rozmawiano uczuciem. Kochano romansem i figlarnością słowa. Teraz pędzi się wprzód rzeczywistości, samotnym, żeglarskim kursem. Chciałbym odpocząć  i od rzeczywistości umysłu  i od choroby serca. Chciałbym się o to pokłócić. Lecz sam tego uczynić nie mogę. Podniosłem piękną kremową muszlę. Była dość ciężka i pojemna. Na tyle by zmieścić wszystkie moje słowa. Cały mój ból. Zbliżyłem ją do ust zamiast do ucha. Wykrzyczałem tylko jedno słowo. Dlaczego!? Nie odpowiedziała. Widać morze mnie zagłuszyło. Szumiało jednostajnie, spokojnie, tak jak gdyby sztorm  wcale miał dziś nie nadejść. Niczego się nie dowiedziałem, ponad to że od dziś  nie zapłonie już ogień na cyplu. Zmarnowałem swoje życie jak i śmierć.
    • To jak żałoba, trzeba ją dobrze przeżyć. Świetny wiersz jak zwykle:):)
    • Przypomnij sobie te chwile, W których przeszywał ból, Chwile, w których promieniało szczęście, Chwile, w których lał się smutek, Chwile otulone żalem, Chwile odrętwiałe przez strach.   Co jakby o nich wszystkich zapomnieć? O błędach, O sukcesach? Zacząć od nowa? Obudzić się rano, W nie swoim domu, W nie swoim mieście, Z nie swoim ciałem. Bo przecież jeżeli nic nie pamiętać, To dlaczego nie samego siebie?   Od nowa nauczyć się poruszać mięśniami, Od nowa nauczyć się mówić, Od nowa nauczyć się jeść, Od nowa nauczyć się myśleć. Tworzyć nowe pomysły, Ideały.   Można wtedy wszystko… Tylko od czego wtedy zacząć? Czy jesteśmy na to gotowi?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...