dwoistość natury

[jacek_sojan]

mówimy obok siebie

zamiast kocham
uwalniamy pioruny z nadmiaru
a potem oglądamy
spalone twarze puste dłonie

milczymy obok siebie
zamiast wołać - umieramy
do krwi zagryzając wargi
a kiedy spłynie
pozostaje dwugłosowe zdziwienie
to ja - ty
przecież - my - być miało

nie-ja we mnie woła nie-ciebie
zamiast ręki podaję kopyto
zamiast śmiechu słyszę parskanie

znowu tętent
wewnątrz zewnątrz
gorączkowe pytanie - jak
osiodłać centaury

[wesoły grabarz]

Chyba całość zbyt na talerzu Jacku. Gdyby chociaż tytuł bardziej nie wprost.
Pointa na tak. Obawiam się, że i tak za bardzo je osiodłaliśmy.
Pozdrawiam.

[Stefan_Rewiński]

Ja też tak właśnie mam, Jacku. Idź lepiej na grzyby, łatwiej siodłać; pozdrawiam, Stefan.

[M._Krzywak]

Hm, wbrew pozorom zręczna żonglerka zaimkami, sens jest czytelny, ale nie jest powiedziane, że wszytsko jest kamuflażem. Tutaj myśle, że trzeba jednak się wczytac, w razie czego chętnie włącze się do dyskusji (oczywiście konstruktywnej) - na razie zostawiam pod rozwagę myśl:
Kocha się najczęściej wtedy, gdy już się jest świadomym, co się straciło...
Pozdrawiam Jacku.

[Ela Adamiec]

trochę niepewny mój głos w męskim gronie. Wiersz nie zawsze "musi" być zakamuflowany, tak jak relacje ona- on... W tym wypadku wiersz ma mówić i mówi:)))
Tak, jeden z panów powiedział, ciekawa żonglerka zaimkami, zgadzam się.
Wiersz podoba mi się, właśnie przez ów brak maski, prawdy proste a najtrudniejsze do przyjęcia.
A jak osiodłać centaury? nie zawsze trzeba, czasami wystarczy przyglądać się im a wszystko zaczyna być proste:))))

[Jerzy Rybak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:D

[wesoły grabarz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

idź lepiej na grzyby




;]

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadzam się z tym wszystkim. Dokładnie tak.
Nie tylko oswojone i wytresowane zwierzęta mają uczucia. Może nawet te dzikie, nieujarzmione kochają bardziej prawdziwą miłością? Bardziej wolną, niewymuszoną, nieobyczajną? Chociaż na pewno trudniejszą, więc trzeba dla niej dużo więcej odwagi i tolerancji...
No, można o tym długo i długo, w nieskończoność.
Wiersz ładny.

[Messalin_Nagietka]

Jacku - ta dwoistość istnieje we wszystkich rzeczach
i zjawiskach, nawet już tuż naukowcy doszukują się
przeciwieństwa grawitacji, podobno jest ona minusem,
ale co tam, kiedy gdziekolwiek dojdziemy - zaraz myślimy,
że nasze i co? osiodłasz przestrzeń?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Rhiannon]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Grzyby? Czy centaury, gdy się jest na grzybach? ;)

Nie zgadzam się.

Z tym się zgadzam. :)

Wiersz świetny. Bardzo mi się podoba. I tematyka, i technika. :) I właśnie sądzę, że bardzo dobrze, że jest taki dosłowny.
Stanowczo na plus. :)
A już zwłaszcza za
"gorączkowe pytanie - jak
osiodłać centaury"

Pozdrawiam, R.

[jacek_sojan]

wesoły grabarz:; racja! tytuł zbyt dosłowny - zmienię go na: "natura"; dzięki! :)) J.S

Stefan Rewiński.; toż i chodzę na grzyby...ale co? mam w lesie zostać?! :))); J.S
ps.; no i nie każdy ma pod domem las...a w Parku Wolskiego lepiej szukać
kosmitów albo Tatarów;

M.Krzywak.; tak głębokim czytaniem dałeś mi sporo satysfakcji; ja z zasady niczego nie kamufluję,
to nie moja poetyka; a odgaduję z dopowiedzeń, że dobrze znasz te stany i masz
swoje doświadczenia i przemyślenia na ten temat; dzięki! :)) J.S

Ela Adamiec.; autor stara się peelowi przyglądać,i rezultat swoich obserwacji zawarł w wierszu; ale
co innego przyglądąć się a co innego brać udział, być zaangażowanym osobiście;
i jeszcze to - co się podkłada pod słowo "centaury"; zgadzam sie z jednym: życie
jest już tak skomplikowane, że przynajmniej poeci zamiast nadal je zapętlać -
przynajmniej w wierszu mogliby dać tego życia w miarę prostą wykładnię, a
przynajmniej swoje, w miarę czytelne jego rozumienie; dzięki za czytanie! :)); J.S

[jacek_sojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:D

no i chodzę na grzyby, bo się na grzybach znam, ale w wierszu o grzybach ani słowa...zatem?
kto ma iść na grzyby - autor? peel? Stefan?
i czemu na grzyby, a nie np.: na słonie?
albo ryby - Rybaku?
J.S

[jacek_sojan]

Oxyvia J.; oczywiście, lepiej natury nie tresować, ale chciałoby się w jakiejś części ją ujarzmić -
bo pytanie jest otwarte: "jak osiodłać centaury"; czy w pytaniu nie ma zawartej
wyraźnie bezradności? dzięki i pozdrawiam! :)); J.S

Messalin Nagietka.; pytanie - jak osiodłać przestrzeń - zadają sobie w NASA; moje pytanie
dotyczy natury człowieka, w końcu w różnych układach od czasów Sokratesa
zmagamy się z nią pytając filozoficznie, co to jest dobro, co jest dobre...i nie
mów mi, że wszystko, co niesie ze sobą ta natura jest dobre, bo nie jest!
niestety, nie żyjemy w raju, pośród aniołów...

Rhiannon.; dzięki za zaufanie...ja to nazywam czytaniem spolegliwym; idziesz za słowem, a nie
przeciw; zatem dziękuję!! J.S

[jacek_sojan]

dzie wuszka.; i odpowiem podobnie: tak, centaura się nie osiodła (!); ale przecież chciałoby się!
:)); J.S

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ok - ja do swojego - cóż, kiepski ten raj z aniołami piszczącymi i siedzeniem na klęczkach i ze złożonymi rączkami, hi, można doznać lekkich skrzywień, no nie? a co do dwoistości natury człowieka, to czy czasem te zamkniecie w ciało nie powoduje wylania się poza sobą, poza naturą? Sokrates wiedział swoje, a dobro i zło, cóż, nie tylko on rozpatrywał, może i Ty Jacku wpiszesz się w ten korowód, ja tam jak zwykle stoję z boku i obserwuję, czasem mnie wessa coś, jaka myśl, uciekam, może i moja w tym dwoistość (że wynoszę się w przestrzeń, stąd też pytanie jak chcesz ją osiodłać?)?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[jacek_sojan]

ok - ja do swojego - cóż, kiepski ten raj z aniołami piszczącymi i siedzeniem na klęczkach i ze złożonymi rączkami, hi, można doznać lekkich skrzywień, no nie? a co do dwoistości natury człowieka, to czy czasem te zamkniecie w ciało nie powoduje wylania się poza sobą, poza naturą? Sokrates wiedział swoje, a dobro i zło, cóż, nie tylko on rozpatrywał, może i Ty Jacku wpiszesz się w ten korowód, ja tam jak zwykle stoję z boku i obserwuję, czasem mnie wessa coś, jaka myśl, uciekam, może i moja w tym dwoistość (że wynoszę się w przestrzeń, stąd też pytanie jak chcesz ją osiodłać?)?
z ukłonikiem i pozdrówką MN




Dnia: Dzisiaj 14:19:38, napisał(a): Messalin Nagietka
Messalin Nagietka

siedzący na klęczkach ze złożonymi rączkami to rzeczywistość, a skoro klęczą - mają swoje powody (zabronisz im?); i - masz się za anioła? ja - nie! może aniołów nie ma, ale jest jakieś ich wyobrażenie, tak jak Ty w balladach tropisz wyobrażenia pogańskich wierzeń - wolno ci! pod kamieniem robak wpieprza robaka, i to prawo przyrody, co nie znaczy - że w imię natury kanibala wolno mu pozwolić, by zjadł jakiegoś poetę, np. Messalina Nagietka; cóż więcej? :));J.S

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jajć, ale mnie ugryzłeś, zabolało
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Fanaberka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No tak, jasne. Potem jeszcze zaprząc go do pługa i orać brukiew.
Wkurzyłam się.
;))
- fragment, który mnie niesie w stronę tych nieosiodłanych.
Pozdrawiam
Fanaberka

[Cecorka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieufnie podchodzę do tego wiersza. Zaczyna się od piorunów, by
ostatecznie skończyć się na centaurach - tak jakby Autora wodziły
kolejne skojarzenia tego co napisał wcześniej? "Słyszę parskanie"
proszę wierzyć, że od razu przyszło mi na myśl, że dalej będzie coś o koniach :)
Ale skoro zaczęło się od dłoni, które ni stąd ni zowąd zamieniły się
w kopyto? Mam wrażenie, że najpierw powstała ostatnia strofa ("jak
osiodłać centaury?") a następnie Autor usilnie próbował coś do niej
dopasować. Nawiązując do początku i treści wiersza ostateczne pytanie,
coda spinająca temat, powinna raczej brzmieć: "jak posiąść centaura?"

Pozdrawiam.

[jacek_sojan]

jajć, ale mnie ugryzłeś, zabolało
z ukłonikiem i pozdrówką MN




Dnia: Dzisiaj 15:25:36, napisał(a): Messalin Nagietka
Messalin Nagietka

to nie ja, to ten robak spod kamienia; :)); J.S