Stowarzyszenie umarłych poetów

[Agata Pawlus]

i nie zobaczysz już nigdy
tych oczu, tych łez,
które spadając zabijały cień
radości
już nigdy świat nie ujrzy
jak wygląda uśmiech
bezinteresowny

bo ja już odeszłam,
pozostał tylko narkotyczny trans
i kilka twych wierszy,
zamkniętych w szklanym pudełku myśli

nie ma nic, tylko śmierć
większa niż życie
tylko czas,
który ciągle ucieka
[sub]Tekst był edytowany przez Agata Pawlus dnia 13-02-2004 14:49.[/sub]

[Annabel Turtle]

Bardzo, bardzo mi się podoba.... i niec więcej nie powiem. Niech wiersz powie sam za siebie. :) Pozdrawiam.

[Mariusz_Worotnik]

zainteresował mnie tytuł bo film znajomy sercu...na początku jednak nie o tym i zmartwiły mnie moje oczy ...
ale kilka razy przeczytałem i mile pogłaskał moje zmartwione oczy..
pozdrawiam
mariusz

[Spinka Spinka]

no co mam napisać jeżeli mi sie podobał no i co że jest fajowy i wogóel nie wiem no podoba mi sie. a wogóle wszystkie twoje wiersze są śliczne

[katarzyna pazdalska]

jest...jak na moj gust dobry tylko czy trafi do tych co powinien...

[Dorma]

Patrzac na tytul spodziewalam sie czegos lepszego..

[Aneta Żarów]

Dla mnie ten wiersz jest na czasie. Jakoś tak ostatnio do mojego nastroju pasują smutne wiersze. Dotarł do mnie po pierwszym przeczytaniu.

Bardzo mi się podoba stwierdzenie: "i kilka twych wierszy, zamkniętych w szklanym pudełku mysli"

Pwodzenia w dalszym pisaniu:)

[Joanna_W.]

Bardzo smutny. Mnie również ujmuje za serce to: "zamykanie wierszy w szklanym pudełku myśli".
Końcówka prowokuje do przypomnienia , że >> jak śmierć , potężna jest miłość
Pozdrawiam i dziekuję (losowi?), że dane mi było odnależć ten wiersz właśnie dziś.

A.