Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Budzi się znów
Z przydrożnego rozgoryczenia
Z cuchnącej tęsknotą pustki
Przygładza lepkie włosy obietnicą czułości

Wstaje
Syta głodem upiorów
Nagle rozsznurowanej wyobraźni
Pociągających i niedostępnych
Jak pożółkła woń papierowych konwalii

Tańczy
W zapale desperacji
Płoną wiatropylne utopie marzeń
Ogrzewając skostniałą duszę
Od lodowatych pretensji
Bezdusznej rzeczywistości

Walczy!
O pszeniczne okruchy
Pachnącej nadzieją pajdy nieba
Żebrze o garść ciepła
Albo grosik współczucia

I znów umiera...
U progu zamkniętych na cztery spusty serc
Głuchych dzwonków i ślepych judaszy
Zepchnięta na margines... uczuć
Przez ambicje egoizmu

Odrzucona, niepotrzebna
Bezdomna miłość niknie
W fałdach śmiertelnej opończy
[sub]Tekst był edytowany przez Coolt dnia 03-03-2004 23:28.[/sub]

Opublikowano

może to "znów" ciut uraża, ale reszta?
jestem urzeczona, nagromadzenie tych pięknych metafor naprawdę robi wrażenie, piękny wiersz (choć nie dokońca rozumiem znaczenie ostatniego słowa...tzn miłość dopełnia co?)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

Dziękuje Natalio za ciepłe słowa :)
Nawet jeszcze nikt się nie przyczepił do moich częstochowskich rymów, ciekawe czemu :P

I przepraszam bardzo za moje niechlujstwo we wklejaniu tekstów :( jest karygodne...
dopełnia żywota oczywiście :)
Pozdrawiam
Coolt

Opublikowano

Może zacznę od narzekań. Rzeczywiście, wiersz doskonale funkcjonuje bez "znów". Poza tym nie znalazłam żadnego rymu, a już tym bardziej częstochowskiego! Jestem oburzona i protestuję!!! Co mi jeszcze przeszkadza: może zbyt "udziwnione" słowa. Wiesz, to jest jak z kinem: kiedyś. w czasach kina niemego, aktorzy miotali się, wykrzywiali itp. Teraz oszczednosć mimiki i gestu jest zaletą. U Ciebie jest troche zbyt wiele wyrazów typu: cuchnący, szczęśliwości, itp, co dodatkowo okraszone jest nadmiernym "makijażem" przymiotników. Więcej zwyczajnych słów - one też potrafią zaboleć.
No dobra, teraz konkrety: bardzo podoba mi się ten wiersz w swoim przekazie. Niektóre metafory są świetne. Poza ty przemawia do mnie, a to jest ważne. Tylko proszę, popracuj nad formą.
Pozdrawiam, j.

Opublikowano

Moje Drogie Panie! :)
Pastwijcie się nad tym tekstem dalej, sprawia mi to wielką przyjemność :P

Nad epiforą znów będę się musiał poważnie zastanowić :)
Może rzeczywiście wiersz lepiej brzmi bez niej. Z drugiej jednak strony, była ona celowa i miała podkreślać powtarzalność procederu.
To znów, pokazuje, że Bezdomna miłość każdego dnia budzi się, wstaje, tańczy, walczy i umiera szukając dla siebie domu... może pewnego dnia ktoś ją przygarnie? ;)

A jeśli chodzi o język... cóż, ja tak piszę, jak przystało na ucznia Leśmiana... niecodziennie, niewspółcześnie
Pozdrawiam
Coolt
[sub]Tekst był edytowany przez Coolt dnia 02-02-2004 13:13.[/sub]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Drogi Uczniu Leśmiana :)
Więcej wiary w czytelnika. Większosć ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że z miłością to czasem jak z waleniem głową w mur. Niech sami na to wpadną. Leśmian nie tłumaczył swoich neologizmów ;) Jeżeli chodzi i pisanie niecodzienne, to obawiam się, że nagromadzenie patetycznych, egzaltowanych zwrotów to właśnie pisanina bardzo codzienna i powszechna, żeby nie powiedzieć - kiczowata... A Ty piszesz ciekawie, i małe poprawki warsztatowe na pewno by tylko pomogły. Oczywiście - jest to moje i tylko moje zdanie, masz prawo do swojego. Tylko szkoda mi takich fajnych wierszy... ;)
Pozdr. j.
Opublikowano

Trochę udziwnienia pochodzi na pewno od stylizacji miłości na bezdomną, chociażby wymienioną przez Ciebie 'cuchnące'.
Dzięki temu serwisowi i mądrym użytkownikom zrozumiałem, że nie należy na siłę komplikować tekstów piętrowymi metaforami... lepiej pisać prosto,a pięknie. Staram się pisać: prosto, ale trochę archaicznie, staroświecko i nie "prosto z życia".

Co do znów... chyba skapituluje, ale nie do końca ;)
Zawrzyjmy kompromis, pierwsze i ostatnie znów zostawie, aby spinały cały wiersz w klamrę... jak widać epifory nie umiem jeszcze sensownie używać... może niedługo się naucze.
Pozdrawiam
Coolt

Opublikowano

Mi się bardzo podoba! Nie mam żadnych konkretnych zastrzeżeń... Trafił do mnie całkowicie... Sama sie troche czuje teraz jak taka bezdomna miłość... troszke smutno na sercu ale ciesze się nie zmieenie, że mogłam Twój wiersz przeczytać.

Opublikowano

Zacznę od najważniejszego - dusza poetycka w panu siedzi i to się czuje.Razi mnie natomiast w wierszu o bezdomnej miłości (cuchnąca tęsknota...,...przygładza lepkie włosy),chyba że jest w tym ukryty zamysł autora , którego nie potrafiłem odczytać)
Bardzo podoba się .."pociągających i niedostępnych jak pożółkła woń papierowych konwalii a najbardziej czwarta zwrotka - ekstra ..."o pszeniczne okruchy pachnącej nadzieją pajdy nieba..." ogólnie całość troszkę chaotyczna , końcówka dobra.
Proszę wybaczyć , jestem takim samym autorem jak Pan i jest mi niezręcznie krytykować, ponieważ sam wielu rzeczy nie potrafię...

Życzę powodzenia

Pozdrawiam

Tadeusz

Opublikowano

Dziękuje,że wpadłeś Tadziu :)
Nie rozumiesz, bo Ty romantykiem jesteś, pełną gębą :)
Twoje wiersze są zawsze piękne, ciepłe, urokliwe.

zarówno: cuchnąca tęsknota jak i przygładza lepkie włosy --> to są właśnie atrybuty Bezdomnej miłości, nie są piękne ani słodkie, bo bezdomność taka nie jest :(
KRYTYKOWAĆ ile chcecie, byle sensownie i konstruktywnie...
jestem raczkującym poetą, ale szybko się uczę ;)
Pozdrawiam
Coolt

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




OOOO..Widze ze mamy cos wspolnego..

LESMIAN.....


Co do wiersza to akurat w takich nie gustuje.Wole rymowane z inna forma..Ale jesli masz urzywac czestochowskich rymow, to moze naprawde warto zastanowic sie nad zmiana formy.
To co mi sie podoba w tym wierszu to sliczne metafory..Przemawiaja do mnie..
Opublikowano

Witam.Na poczatku powiem, ze wiersz mi sie spodobal,a zwlaszcza niektore metafory zawarte w tekscie,ale...ale ...ktos kiedys powie dzial,ze Milosc jest jednokierunkowa i prowadzi od niej samej...do,nigdy odwrotnie.Ja sie pod tym podpisuje.
"szuka dla siebie domu moze ktoregos dnia ktos ja przygarnie"
to raczej brzmi,jakby" Bezdomna niemilosc szukala milosci"
To tylko moje rozwazania,ale wiersz naprawde ciekawy.

Pozdrawiam,M+A

Opublikowano

W pewnym sensie masz rację, Pani M+A ;)
Bezdomna miłość szuka miłości... drugiej osoby, ale przede wszystkim szuka takiej istoty, gdzie będzie mogła zamieszkać:
mieć kogo kochać i być kochanym to dwie różne rzeczy.
Pozdrawiam i cieszę się,że sie podobał :)
Coolt

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja protestuje! Każdy z Nas jest miłością, każdy z Nas może w siebie w niej szukać... Gdyby miłość była jednokierunkowa a start byłby miłością, to nigdy nie nadszedł by nowy początek ... Wydaję mi się (a nie chcialabym sie wypowiadac za autora), ze wiersz mówi własnie o zabłonkanej miłości która szuka: zrozumienia, swojej drugiej połówki, swego końca i kolejnego początku. Przynajmniej ja to tak rozumiem :)
Opublikowano

Jakto, Pani M+A, toż to oksymoron jest: ona się rozdaje, nic dla siebie nie szuka.
Właśnie musi znaleźć osobę, której będzie mogła się rozdać.
Wiele jest w obecnym świecie pogardzania miłością drugiego człowieka:
mieć 'dzban do którego po kropli można przelać ocean miłości' to wielki skarb.
Pozdrawiam
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Spojrzałem dzisiaj na błękitne sklepienie. Wiszące u góry kumulusy widziałem, Między nimi oburzone oblicze Boga Patrzącego z dysgustem na efekt swojej kreacji.   Ciemniejsze obłoki ściągały się ku sobie Marszcząc czoło i nos na białej twarzy boskiej. Wywołany ohydą mars zniekształcał Pański fizys Nadając Mu charakter kogoś niekochającego.   Lecz może po prostu dziwnie Słońce świeciło? A może chmury inaczej dziś się ułożyły?   Spojrzałem jutro w kałuży szarej wodę. Dostrzegłem w niej rogi wychodzące z mej głowy. Połyskiem mimikowały ostrza krwawych noży. Mogłem poczuć lepkie, ciepłe strugi życia.   Oczu nie widziałem, bo zostały chytrze skryte W miejscu przecięcia się dwóch czarnych linii. Usta dawno już spierzchnięte, więc  Nie warto im wymawiać imion idei.   Lecz może to fale zdeformowały odbicie? A muł nadał czerń moim ślepiom w wodzie?   Spojrzałem wczoraj na kobietę, którą kochałem, Lecz nie mogłem ujrzeć w niej nic już pięknego. Pozbawiona była głowy, perwersyjnym zaś okrakiem Obnażała swą vagina dentata.   Puzlował mnie fakt jej istnienia. Komponenty sklecone w dysharmonii Tworzyły jedną spójną istotę, Która i tak nie radzi sobie z egzystencją.   Sam nie wiem ile osób to widziało - Te rzeczy dla mnie tak dobitnie rzeczywiste. Być może momentami zbyt głęboko dumałem I być może to tylko mnie się zdawało.
    • @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Anna1980 Depresja   pokoloruj swój świat na nowo    pogódź się z bratem, mamą,  przyjacielem, teściową...  zacznij tolerować inne poglądy  inną wiarę inne upodobania  wsiądź na rower, pograj w piłkę  idź do kina teatru filharmonii    pokoloruj swój świat na nowo   zacznij zbierać znaczki,monety kup sobie nowe ciuchy  wypasionego smartfona zjedz wreszcie wymarzone frytki  popij colą potem czekoladą  wyjedź w góry lub na lagunę    pokoloruj swój świat na nowo   zabierz żonę męża córkę syna…  na spacer kup im prezenty    pokoloruj swój świat na nowo   nie podawaj się tym którzy  cię zranili nie doceniają  nie rozumieją    zaufaj Panu powrócić do niego  a on Cię nie zostawi samego  jesteś jedyny niepowtarzalny  duplikatu nie ma   12.2021 andrew    Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia     
    • @Poet Ka   towarzyszko od nocnych konstrukcji świata !!! czytam ten wiersz jak rozmowę prowadzoną nie tyle w ciszy   co w szczelinie między tym co pewne a tym co się tylko tak ustawia na chwilę żeby wyglądać jak pewne.     Twoje "szafa to szafa” nie jest dla mnie oczywistoscią tylko aktem odwagi tak jakby ktoś jeszcze próbował nazwać rzeczy zanim one znowu odpłyną w przypadek i ten karminowy rezolutny ton ma w sobie coś z uśmiechu filozofa który wie że budowla stoi dopokąd ktos w nią wierzy a jednocześnie z rozbrajającą lekkością dalej ją stawia. to jest bardzo dojrzałe pisanie . takie które nie potrzebuje efektow bo samo myślenie jest tu zdarzeniem. dziękuję Ci za tę rozmowę z bytem który udaje stabilnosć i za przypomnienie że nawet najprostsze zdanie jest decyzją a nie faktem   i trochę się uśmiecham bo mam wrazenie   że ten filozof czystego bytu siedzi tu z nami przy stole i już wie że krzesło też kiedyś zmieni zdanie   :))))   wszystkiego dobrego:)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...