telenowela

[zola]

jesteś tu przy mnie
twój niewidoczny uśmiech
twój niemy oddech
brakowało mi ciebie
ale nareszcie wróciłeś
jak wszystko powraca do ziemi
brakowało mi ciebie
jak gorączce majaczeń
ale nie odszedłeś na długo
jak długo nie odchodzi zapach po śmierci
nie zostawiłeś mnie
jak zostawia uśmiech pomór
jesteśmy znowu razem
jak kości oblepione zgnilizną
bez ciebie byłam pusta
jak rzucane na wiatr kamienie
witaj z powrotem
tchawico w przełyku
reżyserze, czy mogę napić się wody?

[M._Krzywak]

A co to znowu jest ???
Brrrrrr.....

[Lobo]

Jeśli to jest pisane na zasadzie: "hi,hi", jako ironiczny pastisz, to jest ok. Przydałaby się spacja przed ostatnim wersem

pozdrawiam.;-)

[zola]

to jest coś w rodzaja pastiżu, ale ja odbieram to trochę inaczej... dzięki za komentarz

[EWA_SOCHA]

faktycznie telenowela;
pozdrawiam
ewa

[Roman Bezet]

Za ambitne, jak na telenowelę ;). Jako żart - może i nawet, ale czemu tutaj? Jest dzial Limeryki na różne śmiesznostki bez nieuzasadnionych ambicji (no, chyba że się w tym mylę ;)
pzdr. b

[Dorma]

Trafny tytuł.. Idealnie przekazuje nam treść (wiersza?)

[jacek_sojan]

pas...pas...
J.S.

[zola]

śpieszę z wyjaśnieniami, bo doszło do nieporozumienia. dla mnie telenowela jest ośmieszaniem miłości, parodiując telenowele celuję też w miłość, taką perzasadzoną, że aż bliską telenoweli. Takie drugie dno:)
pozdrawiam i dzięki za wpad