Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Odwiedziny


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Cieszę się, że jesteś
Cieszę się, że czujesz,
Że Cię dotknąć mogę,
Że mnie pocałujesz,
Że będziemy razem,
Że Cię znów przytulę,
Że Cię mam - po prostu.
No i tak … w ogóle …
Że się śmiać znów będziesz,
Jak Ty tylko umiesz.
A w chwilach najgorszych
Pomożesz , zrozumiesz...

Tak bardzo się cieszę
I zarazem smucę
Bo już odejść muszę
Ale jutro...
Wrócę.

Opublikowano

Nie wiedziałem co zobaczę,
Kiedy tam wchodziłem...
- Jest przytomna
Usłyszałem
Oczy... zobaczyłem
Zimne ręce
Reszta w gipsie
Oczy...
Oczy żyły
I mówiła nimi
Do mnie
Oczy
Mi mówiły...

Że na pasach,
Że przeprasza,
Że to nie jej wina...

Wiem kochanie,
Śpij...
Jak wstaniesz
Pójdziemy...
Do kina.

Opublikowano

w rymy włożyć boleści
w rytmy radość o świcie
lub na kraj świata poleźć
i zabrać z sobą życie

zostawić by dwa wierszyki
dla potomnych ku pamięci
mogą to być limeryki
wszystko zależy od chęci

i nie ważne że nikt nie czyta
lub naśmiewają się dookoła
ważne to że za serce chwyta
pieśń wyśpiewana wpół słowa

Opublikowano

A gdyby o mnie chodziło
to nadałbym nowe brzmienie
pozostawiając ci wszystko,
ból serca, rozpacz, cierpienie.


Do rymów powplatać boleść,
a w rytmy radość o świcie
lub na kraj świata gdzieś poleźć
i zabrać ze sobą życie.

Zostawić ze dwa wierszyki
potomnym, tak ku pamięci
chociażby i limeryki,
wszystko zależy od chęci.

Nie ważne, że nikt nie czyta,
że śmieją się dookoła,
lecz ważne, że serce chwyta
pieśń wyśpiewaną w pół słowa.

Opublikowano

Jesteś super, jesteś miła
boś za wtręty nie zganiła
więc dla ciebie dziś dziewczyno
słowa tego wiersza płyną.


Mojej dziewczynie, mojej kochanej
moje życzenia miłością tkane.


Miłosny krąg
Gdy przyjaźń się ściera z czułością,
a czułość obdarza ufnością,
gdy ufność do serca przenika
to krąg się miłością zamyka.


Tej, którą kocham, kocham nad życie,
chwilami jawnie, chwilami skrycie
daję te słowa sercem pisane
za ścianą ciszy, za parawanem.

Opublikowano

co ja więcej mam ci gadać
wielka sztuka poukładać
jeszcze wiele mi potrzeba
żeby z wierszy upiec chleba
za naukę więc dziękuję
wszystkie błędy porachuję
i w następnym limeryku
mniej ich zrobię-mój!chłopczyku!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...