Dawid. Biegnie

[egzegeta]

Bartoszu,
wywołałeś mnie do tablicy i trochę skonfudowany wypowiem swoje mądrości:
wczuwając się w atmosferę tamtych dni wydaje mi się, że dramatyczna wymowa zawarta w dwóch pierwszych wersach / psi skowyt zamienia się w ludzką mowę/ kontynuowana jest chyba zbyt radośnie w kolejnych dwóch wersach
A jeśli już taki scenariusz został przez Ciebie zamierzony
to ja osobiście zamieniłbym


objąć w talii żonę
na
obejmując żonę

bo tak mi ta talia żony nie pasuje zbyt sielankowe, chociaż .....
Co do całości nie powiem złego słowa:-)

[Alicja_Wysocka]

Nigdy w życiu nie zabrałabym sie za podobnie trudny (jak dla mnie) temat.
Bo kimże był Dawid, jeśli nie młodym nierosłym jeszcze chłopcem, który gołą ręką, bo miał przecież tylko procę, dzielnie zmierzył się z uzbrojonym po zęby filstyńskim wojownikiem, wielkoludem.

Bartoszu, związałeś refleksyjną wstęgą dwa historyczne obrazy.
Winszuję i pozdrawiam :)

[Bartosz Wojciechowski]

egzegeto, przepraszam, nie chciałem, byś tak się poczuł, wybacz mi zachłanność.
Co do tych wersów, to akurat stoję za nimi murem, tak miało być. Wielkie dzięki
i wielkie przepraszam, jeszcze raz. Pzdr! :)

Alicjo, dziękuję, to dla mnie ogromny komplement, cieszę się, że odczytałaś
tak jak chciałem:) Kłaniam się :)

[Fagot]

Rozpisywał się nie będę bo pora nieco późna a i co tu dużo mówić brak mi słów (superlatyw) więc powiem tylko tyle, że zabieram sobie :-)
Pozdrawiam