...zimowa impresja...

[Iris_IK]

idę w niebo różowe wczesnym świtem
mroźnym,szklanym szlakiem

obłoki oddechu tuż obok
skradają się cicho

idę z moimi myślami
w słońce godząc śmiałym spojrzeniem

pod granią ostrą
śniegu płatki na piersi roztapiam

zimowych ptaków skrzydła białe
okrywam miłością
[sub]Tekst był edytowany przez Iris_IK dnia 12-01-2004 21:32.[/sub]

[Marcin Jagodziński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pomijając oczywistą atrakcyjność wizualną tego obrazu, wydaje mi się takie zachowanie bardzo szkodliwe dla układu oddechowego peelki

[Iris_IK]

Oczywiście Panie Marcinie! Zgadzam się z Panem w pełni-ale tu jest poezja...pierś kobiety jest gładka,krągła i gorąca...i roztapia nawet lód,a nie tylko płatki -:)

Dzięki piękne
Irena.

[Marcin Jagodziński]

no tak, ale i w poezji są jakieś granice prawdopodobieństwa i sensu. a jaka pierś jest -- (nie)każdy widzi :)

[Piotr_Tabor]

"śniegu płatki na piersi roztapiam"
po co ta inwersja ? nie lepiej napisać: płatki śniegu na piersi roztapiam ? lepiej unikać takich nieuzasadnionych 'stylizacji'.

"zimowych ptaków skrzydła białe"
a które z ptaków kraczących u nas w zimie może się poszczycić skrzydłami białego koloru ?

wiem, że to wiersz o zimowym zabarwieniu, więc im więcej bieli tym lepiej. nie powinno sie jednak szukac jej na sile.
a skoro przy tym jestesmy, to zdecydowanie za malo tu bieli - choc jak wiadomo sniezne zimy to w Polsce rzadkosc.
i moze wlasnie dlatego tak bardzo chcialbym ich doswiadczyc chocby w wierszu.

jest tu wszystko to, co towarzyszy mi podczas porannych spacerow, np.: różowe niebo, szklany szlak, obłoki oddechu, słońce nisko nad horyzontem (jak to w zimie smaży prosto w oczy) etc.
jednak mimo wszystko brakuje mi klimatu...
może jestem nieczuły na Twój styl...

mimo wszystko muszę zaznaczyć, że wiersz - patrząc obiektywnie - można zaliczyć do udanych.
pozdrawiam

[Iris_IK]

Dzięki Piotrze za spostrzeżenia!

"śniegu płatki"......"płatki śniegu"
po namyśle zostawię

"zimowych ptaków skrzydła białe " tu ptaki nie mają nic wspólnego z czarnymi wronami,-:)

i mimo wrażenia ( każdy może mieć inne przecież) zimowego spaceru...ja tu nie o spacerze

Pozdrawiam serdecznie
I.

[Włodzimierz_Janusiewicz]

2 pierwsze strofy + ostatnia b. mi się podobają, mimo, że gra radio z premierem. Ale o czym jest wiersz - nie wiem (to przez radio)

[Iris_IK]

Panie Włodzimierzu...to moje postrzeganie świata pełne pozytywnych uczuć!

Zupełnie niedzisiejsze dlatego trudno słuchając radia coś z tego zrozumieć!

Pozdrawiam i dzięki za moment zatrzymania się przy takich dyrdymałkach
-:)

I.

[Anna_Maria]

piękna zima z nadzieją na wiosnę i cudowne lato:)
serdecznie pozdrawiam
anka

[Tadeusz_Hutkowski]

Dla mnie pięknie , cieszę się ,że mogłem przeczytać.

Pozdrawiam

Tadeusz

[seweryna żuryńska]

albo ja się mylę, albo ten wiersz...niekoniecznie o pejzażu
raczej o patrzeniu na zycie
dobrze jest widzieć różowy horyzont, czuć w piersiach czysty oddech i topić lody wszelakie
dobrze jest mieć i móc kogoś kochać
tak odczytany zachwyca

serdecznie pozdrawiam
seweryna

[Iris_IK]

Dziękuję Pani Seweryno,
właśnie tak ....

Pozdrawiam serdecznie.
Irena.

[Gość Milena]

i czuć miłość czystą - białą jak te ptaki

Pięknie malowany zimą, poranny spacer!