Chwila

[Leszek Baliński]

Była taka chwila właśnie...
Może chwile takie znasz?
Gdy czerwone słońce gaśnie
Spoglądając prosto w twarz,
Płaszcz promieni rozpościera
Przedwieczorny gubiąc żar
Co w przestworzach się zaciera
Lecz do serca wlewa żal.

Była taka chwila właśnie,
Która nie pozwala biec.
W przeświadczeniu, że świat zaśnie,
Każe ciszy świata strzec.
Strzec cichnięcia tafli wody
Gdy ją zrani rybi żart
Lub gdy ptaszę dla ochłody
Muśnie lustro... budząc żal.

Była taka chwila właśnie!
Zapatrzony w senną dal,
Stałem w ciszy, niby we śnie,
A wraz ze mną smutek żal.
Zgasło słońce nad jeziorem,
Smutek, żal zostały przy mnie
Powracały wciąż z uporem
Przytulając się niewinnie.

Chciałem kiedyś zgubić moje
Nieodłączne cienie dwa
Lecz gdziekolwiek się nie schronię
One mnie znajdują tam.
Wpadłem kiedyś w roztańczony,
Rozbawiony, młody tłum,
W chwilę potem przerażony
Czułem- były przy mnie już.

Przyszła z nimi irytacja
I chwyciła mocno mnie,
Zaplątała myśli z gracją
By na wszystko mówić: ”Nie!”.
Wszystko życia jest ozdobą
Jeśli znaleźć rzeczy sens.
Zrozumiałem, że przed sobą
Uciec przecież nie da się!!!

Od tej pory smutek mój
Do mnie często śmieje się,
Żal żałuje za żal swój,
Irytacja? Trzyma mnie!
Lecz weselej patrzę na świat
Coraz częściej mówiąc: „TAK!”.

[Alicja_Wysocka]

Bardzo spodobał mi się Twój wiersz, napisany jak mi się wydaje całkiem poprawnie.
Mam tylko wrażenie, że o czym innym miało być na początku, a w połowie temat się rozdwoił.
Ale duży plusik ode mnie.

[Leszek Baliński]

Dzięki za miły komentarz.
Nie wiem skąd to wrażenie.
Miało być tak jak jest, czyli o tym o czym jest (tak mi się wydaje, bo dawno to pisałem).

Pozdrawiam Serdecznie

[Bartosz Wojciechowski]

Na samym początku muszę powiedzieć, Leszku, że ostatnia strofka
powinna być zmieniona odrobinę i dopracowana - nie mogę oprzeć
się wrażeniu, że Autorowi nie starczyło już cierpliwości w łaczeniu
upartych słów w zgrabne wersy (co wcześniej udawało się całkiem
zgrabnie). Wiersz jest stonowany, z pewnym dystansem do siebie,
może nawet odrobiną autoironii? Ciutkę długi, ale przyjemnie, dość płynnie
się czyta. Najładniejsze pierwsze dwie strofki, do tego momentu przejścia
od opisu emocji z pomocą obrazów do refleksji nad tymi emocjami.
Pzdr! :)

[Tali Maciej]

na początku jest rytm, później leci na łeb na szyję, że aż strasznie się czyta
końcówką zawaliłeś
wiersz sprawia wrażenie pisanego w pośpiechu, słowa upychane do strofek jakby na siłę, co by tylko utrzymać rym

wiersz może się podobać jednak dla mnie jest niestety na minus

pozdrawiam

[SkAzAnA zA dUmĘ]

Utwór jest długi, ale mimo to dobrze się czyta- więc plusik:)
Rymy są dobre- więc drugi plusik:)
Kiedyś pisałam podobnie- więc trzeci plusik:)
Nie zgubił Pan rytmu w tym całym rymowaniu- więc czwarty plusik:)

Ostatnia zwrotka... Można by dopracować jeszcze, ale to taki malutki minusik;)

Zdecydowanie dobry wiersz!

[Jacek_Suchowicz]

Szkoda, że nie wytrzymałeś w tym miłym rytmie do końca. Końcówka zgrzyta. Proponuję poprawić i może być tekst pioesnki.

Pozdrawiam Jacek

[Leszek Baliński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bartoszu, co do tej ostatniej zwrotki, to jest to jej skrócona wersja. Poprostu nie ośmieliłem się wysłać mało poetyckiego (w moim odczuciu) tekstu na, jak by nie było, poetyckie forum, ale może zaraz dopiszę tutaj całość. Może zrozumiesz mnie dlaczego nie wysłałem.



Odnoszę wrażenie, że najlepiej z komentujących osób odczytałeś moje intencje.
Dodam tylko może: przedstawiający człowieka pogodzonego z samym sobą (czsami to dość trudne)



Dzięki za miłe słowa
Pozdrawiam równie Serdecznie





No jakieś 17 lat miałem na poprawki i edycję. Trudno to nazwać pisaniem w pośpiechu. Nie sądzisz?
Tym bardziej jest mi przykro, że nie byłem w stanie dogodzić Twej estetyce.

Niemniej Dzięki za komentarz i Pozdrawiam




Dzięki za wzystkie plusy i... ten jeden minusik

Pozdarwiam Serdecznie



No, dobrze. Jak już wcześniej napisałem, to jest skrócona wersja ostadniej zwrotki. Ta wydłużona wyglądała tak:

Od tej pory smutek mój
Do mnie często śmieje się,
Żal żałuje za żal swój,
Irytacja? Trzyma mnie!
Lecz weselej patrzę na świat
Coraz częściej mówiąc tak:
"Tak, tak , tak to pan Tik Tak,
A to jest jest jego znak..."

Można śpiewać np. na melodię zbliżoną do "Czarny chleb i czarna kawa" (czy tam jak to ma na tytuł) ;))

Dziękuję za komentarz
Pozdrawiam Serdecznie

[Bartosz Wojciechowski]

Heh:) Z perspektywy patrząc to jest całkiem śmiszna, trafna puenta,
ale coś mi się wydaje, że przy pierwszym czytaniu włosy by mi dęba stanęły,
może nawet bym uciekł z krzykiem?;)
Co nie zmienia faktu, że te dwa wersy chyba możesz od nowa napisać
i zneutralizować moje wrażenie, o którym pisałem w pierwszym komentarzu?
Pzdr!:)

[Leszek Baliński]

Dzięki za wyrozumiałość ;)
Chyba przemyślę sobie jeszcze w wolnej chwili tą zwrotkę
Może rzeczywiście ten wiersz zasługuje na lepsze zakończenie...
bo w końcu, przyznam Ci się, bardzo go lubię.

Pozdrawiam Serdecznie