scenariusz

[Ewa Emmerich]

scena pełna bezładnych krzeseł.
reżyser za kulisami zaciera ręce.
z mroku wyłaniają się trzy postacie
to dwie aktorki i aktorki. zaczyna grać marsz żałobny brahams'a.
schodzą na brzeg sceny.
zatrzymują się tuż przy budce suflera.
marsz się urywa.
reżyser zgryza wargi.
aktorzy otwierają usta do dialogu.
dialog zaczyna się.
dialog trwa.
dialog kończy się.
cisza.
aktorzy odwracają się w prawo.
aktorzy odwracają się w lewo.
idą. giną za kurtyną.
giną na atak serca.
kurtyna przesuwa się jak w kinie.
zasłania krzesła.
rozlegają się brawa.
głuchy dźwięk demaskuje tylko jednego widza.
reszta ukryta. reszty nie ma. reszta jest milczeniem.
brawa.

[allena]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"reszta jest milczeniem'' tylko to i nic więcej:) A.

[Bartosz Wojciechowski]

Mówiąc najkrócej, oceniłbym na 3-, a to tylko dzięki ostatnim 4 wersom.
Wcześniej tekst przypomina pisaną na kolanie rozpiskę scenograficzną
w podrzędnym teatrze off'owym. Gdyby jednak napisała to pani od nowa,
kondensując pierwsze 19 wersów do najważniejszych słów, mogłoby być
całkiem nieźle - po prostu forma nie ta, ale pomysł przecież fajny. Pzdr!

ps. "aktorki i aktorki"? tu nie ma pomyłki?;
Brahms'a, jak sądzę;
przygryza, zagryza wargi, raczej nie "zgryza".