Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

po turecku w pidżamie

ula
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

ula

ula

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

fioletowe powieki
trzeszczy piasek w zawiasach
przesypuje się w klepsydrze
spodniach od pidżamy

nie jest za późno
jeszcze widać ćmy

zębowa wróżka i
królik i
mikołaj dziadek sen

zaczekajcie

jeszcze widać ćmę



tak, tak- wiersz już tu kiedyś był, ale nikt go nie skomentował.... może tym razem?

jacek_sojan

jacek_sojan

Opublikowano
Opublikowano

ćma ćmę ćmi;
spodnie od pidżamy robią za klepsydrę? /!
"zębowa wróżka" - pytałem córkę o ten gatunek wróżki, a ona tylko tarzała się po podłodze, ze śmiechu /??
"mikołaj dziadek sen" - w tym widzę wróżbę, własną przyszłość...
ula - czy ty jesteś cyganką? ale chyba nie - bo zadna, która wyłudziła ode mnie pieniadze nie odważyła się powiedzieć prawdę : widzę ćmok /"ćmę"/; czyli mnie - ćmoka! :)))
coś nieposkładany ten twój wiersz, gubi się w zeznaniach;
pozdrawiam! :) J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • karenka
      Droga donikąd

      Przez karenka · Opublikowano

      @Berenika97   dziękuję Bereniko za sympatyczną gościnę i Twój komentarz, miło mi, że wiersz Ci się spodobał...pogodnego dzionka życzę z uśmiechem*)
    • Sylwester_Lasota
      ×Miś Koala×

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Koale (w sumie, to nie wiem czy to się tak odmienia, ale na potrzeby tego komentarza chyba może być, nawet  jeśli nie:)) żywią liśćmi eukaliptusa, które zawierają sporo alkoholu, więc chodzą ciągle nabzdryngolone. To chyba nawet, w jakiś sposób wpasowuje się w treść. :) A tak poza tym, całkiem niezły wiersz. Prawdziwy. Pozdrawiam 
    • Poet Ka
      Julia z Kurlandii

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Julia z Kurlandii   Kim jestem? Śladem po mnie w pospiesznie rzuconej mikrohistorii, w starym śpiewniku ewangelickim, w filmie o kimś podobnym do mnie, w tajemniczych literach, w czyimś allelu, w chemicznym znaczniku. W strasznej historii o czyimś odejściu i w trychterze do karmienia na siłę niejadków.   W słowie grynszpan, sepia. W starych aktach narodzin i śmierci. W cytacie biblijnym „Ich bin das Brot des Lebens” na świętym obrazku zagubionym między stronami.   To ja. Przypominam o sobie we wspomnieniu wnuka o ojcu i jego matce – samobójczyni lub ofierze. W Weronalu kupionym w starej aptece na Chmielnej.   Przypominam o sobie w starym śpiewniku i w słowach dokumentu: młoda kobieta w wieku dziewiętnastu lat przyniosła swoje dziecko do chrztu. Ojciec nieznany. Później zastygam w milczeniu syna. Wstydliwym i bolesnym milczeniu. Co potrafiłam? Nakrywać stół potrafiłam, zarządzać domem swoim.   Wyszłam za mąż. Syn dostał nowe nazwisko. Żyliśmy sobie w Alejach. Dwoje małych nam umarło – córka, której imienia nie pamiętam, i syn Zygmunt. Odeszli.   Rozwód zasądził sąd kościelny. Nie dałam rady. Józio poszedł do szkoły. Wrócił, a mnie już nie było. To był jeden z mroźnych dni lutego 1909 roku. Weronal, włamanie, nienapalone w piecu… Nie wiem. Nie pamiętam.  
    • Leszczym
      A-się

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Annie ;))
    • LessLove
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez LessLove · Opublikowano

      @.KOBIETA.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      A gdybym, mimo woli, kiedyś Ci dopiekł - pomyśl: "rodziny" się nie wybiera

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...