płacz

[Stefan_Rewiński]

płaczesz
nie płacz wiosną
ani latem
może jesienią
kiedy chryzantemy

miłość nie marznie
jest tylko
zamyslona

dotykaj ziemi
zielonym warkoczem
i mnie srebrzystym
kiedy biało

moja wierzbo

[Sceptic]

heh, tylko to teraz zrymować ładnie i będzie marinizm jak cym-cyrym-cym. Kupuję, podoba mi się.

[Smok]

to takie ładne jest nawet, pomimo wszystko.

pozdrawiam

[M._Krzywak]

pan, panie, potrafi wyjśc obronną ręką. Na dobrą sprawę nic nowego, ale jest jakaś lekkośc w tym utworze, zarys zadumy, czy nawet nostalgii. Bo czy w tym fragmencie

dotykaj ziemi
zielonym warkoczem
i mnie srebrzystym
kiedy biało

nie chodzi o przemijanie ?
Sprawia wrażenie.
Pozdrawiam.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dz, pozdrawiam, Stefan.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, pozdrawiam, Stefan.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, wrażenie przemijania chciałem naszkicować, dz, pozdrawiam, Stefan.

[Olesia Apropos]

ja tam fanka Pana Rewińskiego...
aż sie rozpływam w Jego słowach:)

[Fanaberka]

Fajny klimat (nie ma zimy ;)
Widzę, że woda ze stawku w Lesie Księżnej sprzyja natchnieniu.
Uważaj tam na kijanki. I nie rozmyślaj za dużo o tych chryzantemach ;)

Pozdrawiam
Fanaberka
;)

[Ewa Jaworowska]

Jest super.Pozdrawiam Srebrzysty warkocz , czyli siwe włosy,a może zmarzniete, oszronione? Jakie by nie były wiersz mi sie podoba.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Biorę Cię Olesiu na Fankę i przysięgam Ci ...Dzięki. Pozdrawiam, Stefan.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzieki za komentarz i przestrogi, biorę je. Wiesz, doprowadziłem z naszej góry do stawu wodę zródlaną rodzajem akweduktu, arcydzieło inżynierskie działa. Mam nadzieję, że kijankom nie zaszkodziłem. Pozdrawiam, Stefan.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdybyś Ty Joasiu wiedzała, jak łasy jestem na Twoje pochwały. Dziękuję. Muzę pozdrowię, ja całuję, Stefan.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Ewo, warkocz oszroniony czasem dyskretnie, bez okularów nie widzę szronu, pozdrawiam, Stefan.

[Ewa_Kos]

Panie Stefanie - Oni wszystko powiedzieli
Bardzo na dodać. Martwię się trochę o tę jesień,że
niby nie a jednak daje Pan ciche przyzwolenie na płacz.
Wzruszające i piękne. Pozdrawiam ciepło. EK

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, Pani Ewo, a co mam zrobić, kiedy tak w życiu bywa? Dziękuję za słowa, pozdrawiam, Stefan.

[Pan_Fei]

Jest prosto, przejrzyście i (o dziwo!) niepretensjonalnie. Od pewnego czasu zaczynam się przekonywać do wszystkich tych sformułowań/motywów, które powszechnie uchodzą za oklepane, bo wszystko, przy odrobinie wprawy można przedstawić dobrze i świeżo. Udało się
ale :]
Nie podoba mi się zakończenie i wersyfikacja w drugiej zwrotce, proponuję tak:

wierzba

płaczesz
nie płacz wiosną
ani latem
może jesienią
kiedy chryzantemy

miłość nie marznie
jest tylko
zamyślona

dotykaj ziemi
zielonym warkoczem
i mnie srebrzystym
kiedy biało


Ps. Ze względu na to, że w pierwszej i trzeciej strofie zwracasz się do adresata proponowałbym środkowy, sentencyjny fragment zapisać ukośnie, bądź wysunąć „na bok”.

Pozdrawiam

Fei

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Postrafiam Kszekoszu, gdybym Jej nie skojarzył był z wierzbą, co rośnie obok, to zgoda, a tak to co? Dawaj coś! Stefano.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Postrafiam Kszekoszu, gdybym Henrietki nie skojarzył był z wierzbą, co posadzilismy kiedyś razem, to zgoda, a tak to co? Dawaj coś! Stefano.

Aha! Tytuł! Dz, Feju, te słowa mi sie bardziej podobają po Twoim Wejściu.
Jakoś nie mam przekonania do boldów, kursywy i tp. , jak i do metafor "z muskułami". Heja!

[zak stanisława]

Stefanie, pieknie, powiedziałabym - romantycznie, z godnością, spokojnie do tej...przemijalności, misiem pozdrawiam ciepło