Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W związku z narastającą popularnością jednego z samozwańczych Poetów poezja.org i wielu innych forów poetyckich, my, zafascynowani niekwestionowaną wielkością i imponującą erudycją Twórcy (najbogatszych w metafory i inne środki lirycznej wymowy słowa) licznych wierszy, OGŁASZAMY KONKURS.

W konkursie moze wziąć udział prawie każdy zafascynowany inspirującą twórczością Noe-Gd. Ograniczając pazernośc pewnych środowisk zaznaczamy jednak, że w konkursie nie może brać udziału sam Poeta.

Zasady są proste: Należy napisać wiersz, inspirowany twórczością Noe-Gd, stylizowany na utwory tegoż Poety lub opisujący samą Jego osobę. Prosimy o zamieszczanie prac w dziale P wstawiając obok adnotację (Konkurs Noe-Gd) Wiersze prosimy zamieszczać do 12.03.2006r. włącznie.


Jury w składzie Mea Liberta, Tera i Amras Elensar wytypuje trzech równorzędnych laureatów, do których rozesłane zostaną niezwykle cenne i oryginalne nagrody w postaci pocztówek z Włocławka. Ponadto sam udział w tak prestiżowym konkursie powinien być niekwestionowaną przyjemnością. Do oceniania utworów zapraszamy również innych forumowiczów - Wasze komentarze z pewnością pomogą nam wybrać najlepsze utwory.


Autorzy konkursu zastrzegają sobie prawo do edycji tekstu wyżej napisanego.


Mea Liberta
Tera
Amras Elensar

Opublikowano

Teraz :p

dodam od siebie że największe wrażenie zrobią wiersze tak obrazowe iż będą mogły zawieść nas w czeluści niezrozumaiłej jak dotąd mentalności w/w autora.

wrazie wygranej oprócz pocztówek z włocławka bedzie sie brało udział w historycznym wydarzeniu - skoro neo-cos tam bedzie kiedys podrecznikach od polskiego.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...