Myśl przypadkiem rozstrzelona

[pan_ktotam]

Niebotyczne domy. Golę głowę pod zlewem,
zerkam za każdym razem jak przytnę skórę.
Ponad drzewa spadziste dachy, gont
nawet nad wysokim sąsiadem
tam gdzie dymi jego głowa. Dopiero tli się
z główki jego syna. Nie nadąża biedaczek
za krokami ojca, podziwia dorosłość,
próbuje nawet naśladować. Obaj
jakby zadawali sobie odpowiedzi bez pytań

Domy i tak są największe. I tak. Milczące
jak moje golenie. Jak moja brzytwa
rodzą niepokój swoim wyglądem, krzywdzą

Przechodzę w rzeczywistość.
Zawijam rękę w białą, podartą koszulę,
musiałem się wcześniej skaleczyć.
Jakieś szkice, rysunki na podłodze,
niebotyczne domy przylegają do kartek.
Nie są już takie przerażające, są moje

[jacek_sojan]

Między domem a brzytwą,/między gniazdem-życiem a śmiercią/; między ojcem a synem /między dzieciństwem a dorosłością/ - jest czas rozumienia, oswajania świata, oswajania lęku;
to skupiony, piękny wiersz!
J.S.

[Łukasz W]

wiersz naprawde piekny... pozdrawiam

[Lady_Supay]

"Obaj
jakby zadawali sobie odpowiedzi bez pytań"...

Przejmujący.

Pozdrawiam.

[M._Krzywak]

O, to się nazywa dobry wiersz w debiutach :)
Bardzo dobry.
Pozdrawiam.

[Ewa_Kos]

Wiem,że nie jest Pan nowicjuszem w tej materii.
Bardzo piękny wiersz, ciekawe spojrzenie na rzeczywistość.
Podoba mi się. Pozdrawiam serdecznie. EK

[pan_ktotam]

dziękuję za komentarze, odwiedziny tekstu.

może jakieś uwagi?

/j.

[Lady_Supay]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, wg mnie np. :

-za dużo powtórzeń "jak, jakiś",
-no i "golę głowę pod zlewem - tak w kwestii formalnej, to musi być bardzo nisko;)

-"Przechodzę w rzeczywistość"-czy nie nazbyt dosłownie?

I kilka subiektywnie dostrzeżonych, przegadanych, acz pewnie nieważnych drobiazgów.

Pozdrawiam

[Espena_Sway]

dobry wiersz, prozowaty - przypomina mi nieco publikacje Jay Jay'a. ale ja tak lubię

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)