Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zacząłem czytać pierwsze słowai myślę Jasiu się zakochał i pisze smuty
ale puenta mnie rozwaliła, poprostu w twoim stylu

wiersz mi sprawił taką przyjemność jak puszka piwa, która mi zasyczała koło ucha

nisko się kłaniam i pozdrawiam

Opublikowano

jasiu zły - mały jasiu;
na moim podwórku w pewnym wieku
wszyscy chłopcy deklarowali się jako sadyści i tyrani
dla swoich dziewczynek;
teraz widzę - jak przynoszą swoim kobietom pantofle
i wynoszą siatki z zakupami na piętra;
czas pokazuje, jak wszystko zamienia się nieoczekiwanie
w swoje przeciwieństwo;

co na to filozofia?

a miniaturka pyszna!
pozdrawiam! J.S.

Opublikowano

autorytet oksfordzki, Jim Hankinson twierdzi, że istnieje filozofia produktów mlecznych, uprawiana przez prof. Heinricha Niemanda w Uniwersytecie Bad Homburg, dlaczego nie miałaby istnieć filozofia
pomarańczy w wierszach?
bez wątpienia, jest jej bardzo wiele, o ile mnie pamięć lektur/wierszy jeszcze nie zawodzi,
a ci, co wyrośli z takich lektur - chodzą z kolczykami w genitaliach, i szczerzą się nieprzyjemnie na jednym i drugim podwórku :)!

niech żyje sophia wierszy o pomarańczach i sophia w pomarańczach! J.S.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   To niezwykle intymne studium zbliżenia, w którym granica między fizycznością a metafizyką ulega całkowitemu zatarciu.   "Wessało nas w wyrwę po słowach” - wszystko, co ważne, wydarzyło się poza językiem.   Metafora „opiłków” jest niesamowita, sugeruje tarcie przez obecność drugiej osoby. Ciała wiedzą szybciej, pulsują w tym samym rytmie, zanim umysł zdąży to nazwać.   Ustawienie „w jednej osi” - idealne dopasowanie.   "nie ma już jak oddzielić , siebie od niego” - metafora zjednoczenia, w którym zatracenie własnej odrębności jest ceną za absolutną bliskość.   Bardzo gęsty i piękny tekst o zatracaniu się w drugiej osobie. Tak go rozumiem. :)
    • czasami myśli szarzeją robią się nudne i nieprzejrzyste zapominanie niekoniecznie demencja jakaś odmiana czasami rozczarowanie może wyłoni się nowa myśl
    • @Migrena taki skromny, mały wierszyk spisany na kolanie, w jakąś minutę, został przez Ciebie rozpatrzony w różnorakich kierunkach filozoficznych, przez co na chwilę urósł jak jakieś dzieło ale jednak powróćmy na ziemię -to nadal ten sam mały wierszyk.  Dziękuję za Twoją bogatą interpretację, jest na pewno ciekawsza niż utwór, którego dotyczy. A, że się zapętlił- to dobrze, bez tego prawdopodobnie nie było by Twojej wspaniałej wypowiedzi.     @LessLove Też uwielbiam góry i górskie powietrze. Cóż może być lepszego i zdrowszego ...      
    • @hollow man - współczesna scena muzyczna zdominowana jest przez image sportowej elegancji oraz specyficzną, "miauczącą" manierę głosową, co skutkuje charakterystyczną fonacją. Eklektyzm, zabawa konwencjami oraz reinterpretacja estetyki PRL (np. wizerunek z wąsami) mogą rodzić wrażenie braku nowości. Jednak ta maniera i powierzchowne rozumienie przeszłości tworzą nową jakość – tzw. antyjakość. W tkance podskórnej twórczości wyraźne jest upolitycznienie i upoglądowienie (kwestie religii, ateizmu, kultury masowej – oparte na czarno-białym wzorcu). @Berenika97 dziękuję @hollow man dziękuję 
    • @hollow man   A szkoda! Ludzie zachodu mają bardzo fałszywy obraz Rosji. Natomiast często Polacy są postrzegani jako genetyczne  rusofoby. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...