Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

spod powiek przyciśniętych
fizyczną niewiarą we własne - ciasne
horyzonty czarnowidztwa
nie wszyscy mają
przykrótkie myśli
może też nie zawsze

łza ciężka jak ziemia
morze słona
dodatek do sosu
niedzielnych powierzchowności
pływa

nie kona?

jak się Panie narodzić
by pozbyć się ***ot wszystkich

Opublikowano

panno Nikuła, dzięki za sosowe parady- zyczę ciepła, weny i zdrowia do pisania wierszY
Jacku, wczoraj przekonałam się co to znaczy nieodpowiednia niania- ależ umęczy! pozdrawiam i zyczę cierpliwości ,zdrowia do wychowania i kaski na nianie!

Opublikowano

tak, bardzo mi sie podoba...nie jestem coprawda w takim szoku jak po przeczytaniu wiersza Samo zło, ale dość podobnie. pierwsza strofa moim zdaniem bardzo wymowna i obrazowa...taki troche trzon do reszty. warto siedzieć na tej stronie pięć godzin żeby przeczytać coś takiego:) pozdrawiam i również najlepszego w nowym roku.

Opublikowano

Dziewuszko, powiek nie obetnę -ze względu nawet na to-że zaszczycili mnie Oskar i Vacker, a wiem z doświadczenia że to co tychże panów drażni jest oki, bo oni nie są sentymentalni, ale to przyjdzie z wiekiem, prawa natury są niezmienne!
Oskarze, jestem Ci niezmiernie..., tylko tyle nieścisłości znalazłeś, to całkiem niezle- dla mnie oczy...wiście(tu bez powiek),powieki bez soli są niesmaczne- próbowałeś?
a rym specjalnie, bo lubię i go bronię, wiesz ile mnie to kosztowało ze tak się zrymowało?
Vacker, wiem że drażni, ale to też chciałam zwulgaryzować, bo mnie denerwuje ta cholerna ciasnota widno i kręgów coniektórych,
to tyle mojego! a Wam szacowni- dzięki!!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...