Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mówisz do mnie wodą
potokiem słów bez znaczenia
pusta muszla do ucha
słucham

solą w oczy świata
gdy świadek oślepnie
wlejesz we mnie głębie zaniemówienia
już nie działają tamte czary

twój przypływ emocji
jest skutkiem przyciągania
ot, wina księżyca
krok w tył
by mnie nie zmyło


widzisz
od zmierzchu jestem spokojna
rozsądna

nie czekam już wschodem na słońce
ni morzem
na może



[03.10.2005.]

Opublikowano

na jednym wdechu:)))tak-głównie pięknie utworzony klimat. wkradł się rym, albo zamierzony?-ucha słucham i to mnie zatrzymało. skromnie nadmienię, że w tym fragmencie czytam sobie bez "słucham". "Do ucha" już wyjaśnia wszystko.
pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Dzięki JJ... Ty taki szczególarz jesteś, zawsze wszystko zauważysz (l => ł) :) Cieszy mnie to i bardzo dziękuję :) Przecinek... na dłuższą pauzę... ale taką nie za długą :)
Kasiu, Ewo, Adamie, dziękuje, dziękuję :)
pozdr

Opublikowano

No ładnie. Nawet bardzo. Podoba mi się sposób w jaki wykorzystujesz pływy, morze i księżyc.

Pierwsza strofa jest świetna.

"pusta muszla do ucha
słucham"

-zwłaszcza ze względu na ten fragment.

Dalej mamy ten samo poziom operowania językiem. Brawo.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @bazyl_prost U mnie dzisiaj też ładnie :)
    • @Berenika97... @vioara stelelor...  Berenika... mnie też nieraz brakuje słów, żeby dać coś sensownego w wersy, gdy pomysł nieco wariacki. Dobrze zauważyłyście, ten wiersz celowo jest tak napisany, troszkę prowokacyjnie "grzebie składnię" i klasyczną interpunkcję darowałam sobie. Dawno już chciałam wpleść w "coś" oksymorony, homonimy, jakiś pleonazm, no i jest też... masło maślane, jak np. równe połówki... co słyszy się tu i ówdzie na ulicy... Cis, cis-moll..i cztery krzyżyki, żeby potem mieć.. może - morze(m) i.. żadnego. To tak z grubsza.  Wielkie dzięki za te analizy i dostrzeżenie przyczynku dla takiej treści oraz zabawę.. "językowym tworzywem".. Kłaniam się w podzięce i pozdrawiam.    
    • oto jasny dzień nastał dobrze że wszystko poukładane księżyc piękny na niebie niebo prawie bezchmurne i tak jakoś jaśniej zrobiło się w głowie i w niebie załóż kapelusz
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi zimowej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Ty na plaży siedzisz w dni troskliwie pogodne; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, niby ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma. I na moim ramieniu jarzy się surowy, miłosny ex libris.    
    • @Berenika97 przestali się wspierać duchowo i zbrzydli
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...