Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

teraz będę taka
jaką lubisz nabardziej

uśmiechnę się
gdy powiesz - za słone
niezdarnie poprawię włosy
gdy przejdziesz obok
nie widząc
że ścięłam je dla ciebie
zgięta w pół
minę telewizor

przecież dziś ważny mecz

usiądę cicho w kącie
by spisać
mydłem na papierze toaletowym
słowa

na które nas nie stać

Opublikowano

Lubię takie urokliwe wiersze, z klimatem, które opowiadaja o czymś ważnym, przynajmniej dla tego kogoś. Oj naplątałam, zamykam się. Wiersz podoba się, choć jakoś za bardzo nie poetycko, jakby trochę nastrój psuje (zdaje mi się ;)) wers "nie widząc, że ścięłam je dla ciebie". To taka niezdarna próba niesienia pomocy :)))))

Pozdrawiam/Kasia

Opublikowano

moja wersja:

teraz będę taka
jaką lubisz nabardziej

uśmiechnę się
gdy powiesz - za słone ---> nad pauzą jeszcze bym się zastanowił
niezdarnie poprawię włosy
gdy przejdziesz obok
nie widząc
że ścięłam je dla ciebie
zgięta w pół
minę telewizor

przecież dziś ważny mecz [bez kursywy, tylko odstęp]


usiądę cicho w kącie
by spisać
mydłem na papierze toaletowym
słowa

na które nas nie stać

ogólnie bardzo mi się podoba, wykreowałaś bardzo dobitny i wyrazisty obraz, może trochę zbyt smutny? kogoś może odrzucić, ale mi się podoba;

cieszę się, że ten wiersz powstał, bo zwraca uwagę na ważny problem, na problem, którego nie chciałbym mieć...

pozdrawiam

Opublikowano

jeszcze nowsza wersja:

teraz będę taka
jaką lubisz nabardziej

uśmiechnę się
gdy powiesz - [u]za słone[/u]

niezdarnie poprawię włosy
gdy przejdziesz obok
nie widząc
że ścięłam je dla ciebie

zgięta w pół
minę telewizor

przecież dziś ważny mecz

usiądę cicho w kącie
by spisać
mydłem na papierze toaletowym
słowa

na które nas nie stać


może w ten sposób? a nad tytułem jeszcze podumam...

Opublikowano

na razie tak wiersz zostawie...może za jakiś czas pojawi się w innej formie :) dziękuję wszystkim ...dalej chętnie przymować będę uwagi ... a potem może coś wymyślę :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @TTL Idealne ukazanie przemiany z kochającej kobiety na zniszczoną przez złe doświadczenia femme fatale, z silnie narcystyczną osobowością. Czytając ten utwór, przypomniałem sobie siebie… młodego, niedoświadczonego, który był w stanie poświęcić, oddać siebie… bezgranicznie.    Pozdrawiam serdecznie.
    • @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...