Ulubianka

[viola arvensis]

Ulubiłam sobie ciebie niechcący 

jak się zdarza ulubić jedzonko,

i choć wczoraj byłeś czarny duch nocny 

dziś jaśniejesz od rana jak słonko.

 

Ulubiłam sobie ciebie przypadkiem 

wpadłeś w ręce jak mały kwiatuszek,

choć go miałam nadepnąć i odejść

to od dzisiaj podlewać go muszę.

 

Ulubiłam sobie ciebie-wariactwo

do lubienia to skora nie bywam,

ale widać ktoś cię uszył na miarę

no więc lubię i się czuję szczęśliwa.

 

Ulubiłam sobie ciebie na jutro 

na pojutrze i na świata końcówkę,

jeszcze nie wiesz, że gdy znikasz na krótko 

to fundujesz mi ducha głodówkę.

 

Ulubilam sobie ciebie, cóż pocznę

wpływu na to nijakiego już nie mam,

niech no będzie tylko wreszcie owocnie

ulubienie nie mija - tak  mniemam.

 

Czy ulubisz mnie trochę na chwilę ?

Na dzień cały, na miesiąc, na wiecznosć?

I zostawisz czas przeszły juz w tyle

taką czuję zachłanną konieczność.

 

 

* z cyklu "Pisanie na kolanie".

 

 

Edytowane 13 godzin temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Sylwester_Lasota]

Zazdraszczam :)

I do tego "Pisane na kolanie". Ech...

Pozdrawiam :)

[Annie]

@viola arvensis pięknie, pięknie, muza wam sprzyja :)

[viola arvensis]

@Sylwester_Lasota Ty , rasowy poeta "zazdraszczasz" ? W zyciu w to nie uwierzę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję serdecznie za tak miły odbiór. 

[Leszczym]

@viola arvensis Świetne, szczęśliwy ten Twój ulubieniec czy oblubieniec :)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uwierz. Niejednokrotnie :))))

[viola arvensis]

@Annie a ja pięknie dziekuję. 

 

Ale... jakim wam ?

 

Tworze zawsze w pojedynkę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[violetta]

Fajne:)

[viola arvensis]

@Leszczym dziekuję serdecznie !

 

Michał, kto szczesliwy i czy szczęsliwy, tego nie wie nikt

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

@Sylwester_Lasota no dobrze, mnie sie zdarzało podobnie pod Twoimi wierszami więc wszystko chyba w normie

 

 

@violetta no to fajnie, dzięki.

Edytowane 9 godzin temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Wal]

@viola arvensis @viola arvensis

Super i też ulubiłem.

[Berenika97]

@viola arvensis

 

Bardzo ciepły i uroczy wiersz, od którego od razu robi się jaśniej!

Zwraca uwagę niezwykle wdzięczne sformułowanie "ulubić sobie", które nadaje całości lekkości i bezpretensjonalności. Świetne metafory (jak "ducha głodówka") sprawiają, że o uczuciach czyta się z uśmiechem. Końcówka z pytaniem retorycznym zostawia z miłym niedosytem.

Czytałam  z prawdziwą przyjemnością.

Ulubiłam sobie czytać Twoje wiersze. :) 

[Migrena]

@viola arvensis

 

 

Ty napiszesz wiersz na kolanie i powstaje poetyckie cacko

 

ja piszę na nowoczesnym stoliku z IKEA i wychodzi mi......no mniejsza z tym:)

 

 

a Twój wiersz - najbardziej podoba mi się to że pod pozorną lekkoscią  tego utworu czai się rzecz wcale nielekka

 

bo przecież każdy z nas (prawie)   niepostrzeżenie zaczyna budować swoje szczęście z czyjejś obecnosći

 

najpierw jest przypadek potem ulubienie potem przywiązanie a na końcu ten cichy lęk że coś co przyszło bez pytania może równie bez pytania odejsc

 

chyba właśnie dlatego ten wiersz tak dobrze   przytula bo mówi o miłości zanim zdązy nazwać ją   miłością

 

pod tym uroczym "ulubiłam sobie ciebie" zobaczylem coś znacznie głębszego

 

 

klasa premium

 

czyste poetyckie premium

 

 

 

 

 

 

 

[viola arvensis]

@Wal o jak mi miło

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję.

 

 

@Berenika97 cieszę się, że z taką lekkością i swobodą ten wiersz odebrałaś, opisałaś i polubiłaś.

Jest mi bardzo przyjemnie. Dziękuję pięknie

 

 

 

@Migrena widzisz ja tam ufam swoim kolanom - odnośnie pisania a i jeszcze własnym plecom też ufam - bo dzięki nim zawsze mam oparcie...

 

Super stoliki nie zawsze zdają rolę. 

 

Ale Ty nie musisz kokietować, możesz pisać gdzie chcesz nawet na suficie, zawsze jesteś w tym świetny, bardziej świetny lub ewentualnie rewelacyjny. 

 

Dziekuję Ci za pozytywny odbiór, głębokie wpatrzenie się i interpretację  wiersza. 

Jest mi niezmiernie miło

Edytowane 2 godziny temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[wiedźma]

@viola arvensis Violu niby z cyklu " pisanie na kolanie" lekko, a tu" ducha głodówka", która wchodzi pod serce i nie tylko;) Podoba mi się także" ktoś Cię uszył na miarę ". Tradycyjnie zachwycasz. 

Pozdrowienia 

[viola arvensis]

@wiedźma pięknie Ci dziekuję za tak pozytywny odbior i wydobycie wierszowych smaczków

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Serdecznie pozdrawiam.

 

[jjzielezinski]

@viola arvensis
Violu, jest to tak przepiękny wiersz, że odpowiem Ci także wierszem:

Jak nie można polubieć tych wersów?
Delektować się ich pięknym przesłaniem...
Jak nie można polubieć tych wersów?
Choć pisane są gdzieś... na kolanie...

Życzę spokojnego, miłego niedzielnego wieczoru i wszystkiego dobrego w nadchodzącym tygodniu! :)

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

 

[wiedźma]

@viola arvensis wena dziś nie dopisuje;) zabieram miotelkę i rano wracam na Śląsk;) 

[viola arvensis]

@jjzielezinski bardzo uroczo i jak zgrabnie napisaleś. Pięknie dziekuję za tak miłe slowa. I dobre życzenia -przydadza się. Odwzajemniam oczywiście

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Serdeczności.

 

 

 

@wiedźma no tak, bez weny ani rusz. Trzeba zmiatać/odlatać  gdy jej nie ma

Udanego tygodnia ! 

 

Edytowane 2 godziny temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@viola arvensis Violu, już późno, za wiele nie napiszę, ale zostawię pierwszą myśl, jaka do mnie przyszła, po przeczytaniu Twojego wiersza. Lubię takie wiersze, po których nie muszę zgadywać - o czym to było? 

I zostawię jeszcze jedną - Twoich wierszy będą się uczyły dzieci w szkole na pamięć.

:)

Edytowane 1 godzinę temu przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[LessLove]

@viola arvensis Zachwycasz tym wierszem - to za mało powiedziane. Jest darem dla czytelnika, który chce być w nastroju... beztroskiej miłości. To wiersz o miłości, bo zawierający lęk, jednak tak piękny, że tego uczucia nie wolno skrzywdzić. Dziekuję.