w czerwcu

[Czarek Płatak]

w czerwcu 

 

długo się rozpuszczała

 

ale najpierw po latach 

usychania odżyła 

kiedy on jej umarł 

 

z butelką w ręce 

to wtedy złapała ją tamta 

żeby nie puścić do końca 

 

długo się rozpuszczała

 

znaleźli ją w czwartek 

ale mówili że nie widzieli 

jakoś od soboty 

 

długo się rozpuszczała 

 

co roku o tej porze 

przez pięć dni palę

dla niej świeczkę

 

 

 

 

 

Edytowane wczoraj o 11:49 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[aff]

 

 

 

To, co opisuje wiersz, zdarza się, gdy żyjemy samotnie. Czy to przeraża? Trochę tak, trochę o tym nie mówimy, ale bardziej chyba może przerazić tego, kto pierwszy zaglądnie po jakimś czasie.

Niezwykle przejrzysty i jasno wyrażony wiersz, Czarku, co jest formą moim zdaniem w tym przypadku wyrażenia szacunku wobec osoby zmarłej i tajemnicy, która otacza w gruncie rzeczy każdą śmierć.

Świeczkę palimy, oczywiście, tłumaczymy to często w sposób religijny, ale po to, by zabić zapach.. Zapach podobno najbardziej pozwala wrócić pamięcią.

Świetny wiersz.

[Nata_Kruk]

@Czarek Płatak... Czarek... piszesz o życiu, krótko, ale to, o czym piszesz, mogło trwać latami.

Ta, która... długo się rozpuszczała... to cholernie bolesna metafora.

Czuję tu/ czytam rozpuszczanie - topienie własnego życia w alkoholu, przykład już ktoś dał... 

Sam opis, może być szukaniem zrozumienia, dlaczego właśnie tak poszło.
W puencie zapalana świeczka i dobrze.! to swoiste rozgrzeszenie dla "rozpuszczonej".

Mocna treść. Ja jednak, życzę słońca na drogach.

 

Edytowane wczoraj o 16:04 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Wiechu J. K.]

@Czarek Płatak Enigmatycznie!

[Berenika97]

@Czarek Płatak

 

To bardzo mocny, intymny i poruszający wiersz. Bije z niego ogromna samotność i tragedia.

Uderza ta korelacja czasu - pięć dni nieobecności między sobotą a czwartkiem i pięć dni palenia świeczki. Pokazuje ogromną tragedię kogoś, kto dostał wolność od losu zbyt późno, by potrafić z niej skorzystać. Oszczędność słów daje tu potężny ładunek emocjonalny. Refren "długo się rozpuszczała" może oznaczać zarówno dosłowne, tragiczne odchodzenie, jak i powolne znikanie psychiczne.

[viola arvensis]

@Czarek Płatak wymowne i  mocne. Można interpretować na kilka sposobów. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Ten moment w wierszu tak bardzo do mnie przemawia. To światło palone przez pięć dni to jakby splacany dlug tego, że nikogo nie było, gdy ona się rozpuszczała... 

[Gosława]

Ten wiersz jest po prostu tak mocny że aż trudno mi było przestać w pracy o nim myśleć

Ciężki kaliber 

Pomyślałam o swojej mamie 

Wiesz ona jest zupełnie sama z wyboru 

Obym nie musiała... Ech 

No właśnie mnie ten temat przerósł 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie zdążyła... w bryle lodu... jest w człowieku coś takiego, że w jedną stronę jest szybko, w drugą czasami nie ma sposobu...

Wiersz daje do myślenia.

 

Pozdrawiam :)

[Czarek Płatak]

@aff tak słyszałem - że najlepiej pamiętamy zapachy.

Mam w związku z tym kilka historii  - a Ty?

 

Świerk też się od lat dobrze sprawdzał jako 'zagłuszacz' nazwijmy delikatnie - zapachu śmierci.

 

 

@Nata_Kruk Dziękuję.

Nigdy nie spuszczam wzroku

ze źródeł światła;)

@Wiechu J. K. może i tak

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dokładnie to ma oznaczać.

Dzięki B!

@viola arvensis chcę tu coś napisać i co chwila kasuję.

Tak zostawię..

Wiesz co jest..

@Gosława nie podserduszkowuję.Tego nie mogę.

Co mogę to wysłać przytulas

Edytowane 59 minut temu przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[Gosława]

@Czarek Płatak wiem 

Dziękuję

[Czarek Płatak]

@Natuskaa cieszę się, że zatrzymał.

Pozdrowienia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.