DUSZA PRZYCHODNIA

[LessLove]

Jest Dusza Przychodnia

Co nie szuka gniazda

Płonie jak pochodnia

Innym drogę świeci

Jak to czynią święci

Nigdy się nie spala,

Innym ciepło daje

 

Nie zbywa jej wcale

Naiwności pieśni

Bo cnotą im świeci

Którą starzy chwalą

A dzieci nie znają

Choć na własność mają

Od Miłości Pana

 

[andrew]

@LessLove

...

i chociaż czasami

jej nie dostrzegamy

jest zawsze

blisko z nami 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Konrad Koper]

@LessLove Ciekawy temat...

 

[karenka]

@LessLove

 

ładny, obrazowy wiersz z nutką refleksji...pozdrawiam serdecznie :)

[LessLove]

@andrew Cały czas, wierzę w to i... czuję. Dziękuję.

@Konrad Koper Wracam do niego często wierszami, bo i myślami i moim duchem. Dziekuję.

@karenka Dziękuję. Może to najważniejsza z moich refleksji. Jesteśmy duchami z Ducha, jednością z JEDNYM, chociaż subtelnie oddzieleni.

[Berenika97]

@LessLove

 

Wiersz o duszy, która daje nie czerpiąc z zewnątrz - jej źródłem jest miłość. Obraz pochodni, która się nie spala, niesie paradoks leżący w centrum chrześcijańskiej duchowości- im więcej oddajesz, tym pełniej jesteś.

[LessLove]

 

@Berenika97  Ber, Ty naprawdę jesteś Clair, Piękną Duszą.

Twoja mądrość jest piękna i dobra jednocześnie. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Alicja_Wysocka]

@LessLove

Jest w tym wierszu wyraźna intencja – pokazania duszy, która daje i prowadzi.

To się czyta jasno.

Zabrakło mi jednak trochę „ciała” w obrazie – więcej konkretu, mniej ogólnych pojęć. Pochodnia, święci, cnota – to wszystko już znamy, a chciałoby się zobaczyć coś własnego, Twojego, więcej Ciebie :)

 

Najmniej przekonuje mnie końcówka – brzmi bardziej jak dopowiedzenie niż naturalna puenta.

Masz temat, tylko warto go jeszcze doszlifować, żeby naprawdę zaświecił jeszcze piękniej

:)

 

[LessLove]

@Alicja_Wysocka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Faktycznie, "reszta" została we mnie. Dziękuję, Moja Nauczycielko Piękna.

[Alicja_Wysocka]

@LessLove Nie widziałeś mnie, nie czaruj :)