Żoneczki oddanie i ukryte żale.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Żoneczki oddanie i ukryte żale”

 

I stój przy tych garach — i rób to żarcie 

z zapałem, zawzięcie, codziennie, uparcie.

 I już ci niedobrze na samą myśl nawet, 

że z męża powrotem usłyszysz ten lament.

 

— Nie nudno ci aby w domu beze mnie? — 

i zaraz się budzi złość jędzy we mnie! Pytanie to gardło zaciska mi prawie: „Nudno? A kto gotowałby ci tak łaskawie?”

 

Gdybym dzień cały tak nie biegała, nie prała, sprzątała i nie gotowała, 

głodniutki chodziłbyś, obdarty już dawno, 

gdybym nie była przesadnie zaradną.

 

Głupawy, przystojny mój ty pawianie, skąd bierzesz codziennie czyściutkie ubranie? Skąd te śniadania, obiady, kolacje? 

I czemu mam wciąż jeszcze przyznawać ci rację?!

 

Ta odpowiedź — w myślach jej pozostała,

a jemu szeptem słodko powiedziała: „Tak, trochę mi smutno, kochanie, bez ciebie, 

więc przez dzień znajduję zajęcie dla siebie”.

 

A on, wielce dumny z żoneczki kochanej, nawet nie wyczuł frustracji skrywanej.

 Bo szczęście rodzinne gotuje się w domu — zupą w garnuszku, a żalem po kryjomu.

 

Leszek Piotr Laskowski.

Edytowane 31 Maja przez Leszek Piotr Laskowski (wyświetl historię edycji)

[hollow man]

@Leszek Piotr Laskowski

Ładnie i z morałem, ale wydaje mi się, że opisany tu model patrialchalny w znacznej mierze należy do przeszłości.

[andrew]

@Leszek Piotr Laskowski

 

Gotowanie, pranie,sprzątanie...

O mężu zapominanie...

[Sylwester_Lasota]

Dobra żona, męża korona - drzewiej mawiano.

Dobry wiersz, bo w pewnym sensie prawdziwy.

 

Pozdrawiam 

[Gosława]

 

Niestety większość kobiet odziedziczyła po swoich babkach matkach pewne wzorce zachowań niekiedy traumy i przywiązania 

Powoli odchodzi w zapomnienie przeświadczenie o tym że dobry mąż to taki co nie pije nie bije i kasa się zgadza 

Coraz więcej młodych ludzi stawia na partnerstwo i dzielenie obowiązków

 

[Poet Ka]

@Leszek Piotr Laskowski jak zwykle- miła i pouczająca lektura

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

Świetny tekst, który pokazuje, jak brak szczerej rozmowy i spychanie całego domowego kieratu na jedną stronę powoli zabija bliskość.

Prawdziwe szczęście rodzinne nie ma nic wspólnego z gotowaniem żalu po kryjomu - buduje się je na partnerstwie, gdzie zupa i pranie to wspólna sprawa, a nie obowiązek wpisany w rolę "żoneczki". Pawian musi wreszcie dorosnąć i zauważyć, że dom to gra zespołowa.

Na szczęście patriarchat w takim wydaniu odchodzi do lamusa. Współczesny związek potrzebuje partnerów, a nie obsługi hotelowej i nieświadomych niczego gości.

 

Fartuch w kwiatuszki pasuje mu wielce,

gdy dzielnie walczy

z plamami w łazience.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - uśmiecham się bo dużo prawdy w tym wierszu - 

                                                                                                Pzdr.

[Jacek_Suchowicz]

@Leszek Piotr Laskowski

świetnie podpatrzony problem małżeński

 

on zabiegany za kasą wciąż goni

ona gotuje pierze sprząta po nim

przecież go kocha sercem tak jak umie

on też ją kocha wyłącznie rozumem

 

na rano koszulka i czyste skarpetki

na spodniach kancik zupka i kluseczki

koszula bielą nieustannie kusi

a on jak wróci tylko kasą rzuci

 

a czułe gesty same się zgubiły 

kwiatek w wazonie też tylko na niby 

w sprawach łóżkowych już przyzwyczajenie

żyją nie razem ale obok siebie

....

 

Pozdrawiam

[obywatel]

wolę żyć obok siebie
by być razem gdy ty
potrzebujesz czujemy siebie 
razem przechodzimy jutra
razem choć obok siebie
bo ona wie że ja wiem
razem to znaczy
też każdy za siebie
i znaczy cały nasz
wspólny choć obok
siebie bo taki jest los