Czasy brzydną — brzydną ludzie.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Czasy brzydną — brzydną ludzie”

 

Zmieniają się epoki —

a z nimi ludzkie twarze.

Rozum rozpycha horyzonty,

lecz serca czyni uboższymi.

Świat rośnie w nieskończoność,

a człowiek maleje po cichu

wśród szklanych wygód,

z emocjami zimniejszymi.

 

Dawniej próg domu

nie znał samotności.

Wieczory pachniały rozmową

i śmiechem zadowolenia.

Schodzili się przez ogrody i pola

ludzie, by siadać razem

przy zachodzie słońca

z prostą godnością istnienia.

 

Miłość miała cierpliwość listów,

a tęsknota — zapach atramentu.

Rodziny trwały przy sobie

mimo rozłąki — każdy był hardy.

Słowa ważyło sumienie,

a prawda nie potrzebowała maski.

Mniej było pychy,

mniej jadowitej pogardy.

 

Choć chleba bywało mniej —

więcej było człowieka w człowieku.

Ubożsi w złoto,

bogatsi w spojrzenia pełne miłości,

wierniejsi byli sobie,

i uczciwsi wobec świata.

Dziś mierzy się wartość

ciężarem monet i próżności.

 

Człowiek patrzy w siebie,

klęka przed blaskiem pieniądza

jak przed nowym bóstwem —

bez twarzy i miłosierdzia.

Chciwość włada światem,

prowadząc ku przepaściom.

Coraz głośniej się szczujemy,

jakby brat przestał być bratem.

 

Narody, domy i rodziny —

podzielone gniewem i pychą.

I tylko lęk pozostaje,

cichy towarzysz codzienności,

pytający szeptem:

jak nisko zdołamy jeszcze upaść?

Poprawiamy życie innym,

a żyjemy we własnej niepewności.

 

A jednak — w dłoniach człowieka

wciąż tli się iskra dobra.

Jedno słowo może ocalić,

jeden gest — rozświetlić ciemność,

jedna wyciągnięta ręka

przywrócić sens istnieniu.

Umieć przyznać innym rację,

by zrozumieć własną pewność.

 

Nieść światło zamiast pogardy,

budować zamiast ranić.

Uczyć możnych pokory,

mądrze wybierać ludzi,

którym powierzamy jutro —

bo serce jednego człowieka

może ponieść serca milionów —

i nowy porządek wzbudzić. 

 

Leszek Piotr Laskowski

[andrew]

@Leszek Piotr Laskowski

Przedostatnia zwrotka to nie tylko nadzieja ... tak jest. 

Świat mimo ... jest lepszy. 

X wiek,XVIII i każdy inny.

Większość służyła możnym.

 

Zwykły czlowiek ... to politycy sieją zamęt. 

 

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

Edytowane 28 Maja przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

To wiersz do głębokiej refleksji. Często za bardzo idealizuje się przeszłość, bo w każdej epoce i pod każdą szerokością geograficzną - żyli ludzie o pięknych, szlachetnych sercach, jak i ci, których dotknęła "brzydota" chciwości czy pychy.

Tylko zmieniają się dekoracje, technologia i tempo życia, ale ludzka natura pozostaje niezmienna. Ale najważniejsze jest to - tak jak w puencie wiersza - dbać o tę własną iskrę dobra, niezależnie od czasów, w jakich przyszło nam żyć.

[Witalisa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

– a poezja przysiadła niezauważenie...