stupor

[Czarek Płatak]

stupor 

 

odchodziły różnie

 

trzaskając drzwiami

lub rzucając tylko to 

koniec

 

by zamilknąć 

na zawsze 

 

albo żeby jeszcze 

przez miesiąc pytać 

czy jadłem coś ciepłego 

 

ty przestałaś przynosić 

do domu siebie

znikając 

 

zostawiłaś kubek 

którego nie mam odwagi 

   poruszyć

 

 

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[Annna2]

@Czarek Płatak  Poruszasz Czarek. Piękny.

 

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego...(..)

 

 

[.KOBIETA.]

@Czarek Płatak

 

wszystkie „zastygnięcia” dotykają…

 

Śliczny wiersz Czarek. Pozdrawiam:) 

 

[Marek.zak1]

Koleżanka syna sparaliżowana od szyi w dół po próbie samobójczej. Podobnie to wygląda. Poruszający wiersz Czarku, Pozdrawiam. 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj  - za Markiem - poruszający - 

                                                              Pzdr.

[Mitylene]

@Czarek Płatak wiersz, który opisuje bolesne rozstanie, którego rezulatem jest pewnego rodzaju odrętwienie i marazm. To co uderza, to na pewno kontrast między wcześniejszymi rozstaniami , a obecnym, które najmocniej zabolało. Ciekawy jest tutaj motyw kubka, jego poruszenie oznaczałoby pogodzenie się z tą stratą, więc pod liryczny tego nie czyni. Jedno jest pewne - musiała to być wyjątkowa relacja...Poruszający wiersz i świetnie napisany! 

[iwonaroma]

@Czarek Płatak Samo słowo 'stupor' - ma coś z uporu, nie tylko dźwiękowo. To bunt całego ciała, niezgoda na to, co się stało..