Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Sylwestrze, poruszyłeś ważna sprawę, my się znamy jeszcze sprzed AI, ale jest wiele nowych nicków i możesz wierzyć, że to są ludzie, bo może są, ale też nie muszą. Osobiście uważam, że każdy powinien pisać pod własnym imieniem i nazwiskiem, bądź w informacjach o sobie informować, kim jest.  Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Właściwie, to zawsze miałem spory dystans do tego co ludzie o sobie piszą w sieci. Do tego wcale nie zwiększa mojego zaufania dołączone zdjęcie. Znam rzeczywiste osoby, które na ich zdjęciach w sieci wyglądają zupełnie jak nie one

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. I to nie jest już nic niezwykłego. Teraz wchodzimy zupełnie w nową erę. Jeśli chodzi o poezję, to praktycznie każdy może sobie wygenerować jaki chce wiersz. I to nic, że na razie są one gorsze od wielu moich lub od wielu z Was, ale, to tylko kwestia czasu. Prawdopodobnie nie długiego czasu (jeśli coś nie pierdyknie). Dla mnie problem jest nieco z drugiej strony, bo, ponieważ żeczywiście korzystam z narzędzi AI do udźwiękawiania i wizualizacji moich wierszy, to wydaje mi się, że w pewnym momencie algorytmy YT uznały mnie za bota AI i obcięły mi zasięgi, chociaż mogę się mylić i powód może być zupełnie inny, ale idąc tym tropem, pomyślałem sobie, że ludzie w końcu też przestaną wierzyć w prawdziwe informacje i przekazy, bo przecież wszystko może być sztucznie wygenerowane. I właściwie chyba to już się dzieje, wnioskując z ostatnich rozmów ze znajomymi.

 

Pozdrawiam serdecznie :)

 

 

 

 

 

Opublikowano

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No i co ja mam na to odpowiedzieć?

YT chyba też nie jest takie pewne . To są klipy z mojego konta dla dzieciaków, które ta platforma zdaje się nieco bojkotować. Przed oddzieleniem ich od mojego "dorosłego" konta, niektóre z nich miały po kilkadziesiąt tysięcy zasięgów i po kilka tysięcy wyświetleń. Po stworzeniu odrębnego konta dla dzieci, mają po kilkaset zasięgu i po kilka-kikanaście wyświetleń. Do tej pory zastanawiam się gdzie popełniłem błąd. Na dodatek zasięgi tego pierwszego konta też mi spadły.

Zdecydowanie nie jestem AI... albo nie I

 

Pozdrawiam. 

Dziękuję.

Miałem wyprodukować coś dla dzieci, bo troszeczkę opuściłem to konto, ale myślę, że następny klip będzie z tego wiersza

 

Również pozdrawiam.

Opublikowano

@Sylwester_Lasotawiesz, że ci najmłodsi odbiorcy, są najbardziej wymagający. 

Kiedyś napisałam wiersz dla mojego małego bratanka. Zadzwoniłam, poprosiłam go do telefonu 

i zaczęłam czytać. Kiedy skończyłam - cisza w telefonie. 

Po niedługim czasie zadzwoniłam ponownie i pytam:

Szymon, jak tam wierszyk, słyszałeś?

- Nie ciociu, za długi był!

--------------

I to był konkret :) dzieci są szczere, nie kręcą!

A piosenek i rymów uczą się bardzo szybko, zanim nadejdzie rym - już go wykrzykują. 

Nic na temat zasięgów nie wiem, ale Ciebie czytam i oglądam :)

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ano. Zobaczymy.

Kiedyś myślałem, że powinniśmy się obawiać AI, teraz myślę, że bardziej powinniśmy się obawiać idiotów, którzy mają do niej dostęp.

A może jednego i drugiego?

Dziękuję za wgląd.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Ludzie żywi mają może kilka minut na komentarz.

Tak do końca żywi, mający prawdziwe rodziny, zajęcia, żyjący dla ludzi także, nie tylko samego siebie 

Ja swoje wierszyki pakuję w ISBN i podpisuję, to wydaje mi się najlepszy patent, czy jesteś prawdziwy w sieci. 

I dlatego całkiem szczerze najbardziej z wszystkich ujęła mnie piosenka z prawdziwym obrażeń zająca i niezbytcczysta gitara, w której nikt mi niczemu nie próbuje "podkręcic". Może to nie na Eurowizję, ale jak najbardziej dla ludzi takich jak ja i wielu innych w swojej małej niszy. Pzdr

Być tym, kim się jest, Sylwestrze 

Opublikowano

@Sylwester_Lasota Lubię Twoje piosenki, lubię naprawdę i nie uważam Ciebie bynajmniej za AI. Sam tak robię. Co innego autorski tekst pod podkład AI, a co innego wiersz AI. Kłopot tylko taki i też mam z tym problem, że wkładając nasze teksty w programy AI, pomagamy AI jeszcze lepiej się nauczyć, korzystać z naszych tekstów i rosnąć w siłę, również literacką. I być może nie powinniśmy tego robić, ale spokojna głowa, czy tak uczynimy, czy nie zrobią inni tak za nas. Ale jest nadzieja. Nadzieją są detektory. Można systemowo, komputerowo do dajmy na to portalu poetyckiego dodać z automatu taki detektor i portal znów będzie tylko ludzki. Tak mi się wydaje. AI we współpracy z człowiekiem ma efekty, bez człowieka nie bardzo na razie.

Opublikowano

Dziękuję Ci bardzo.

Jeśli chodzi o detektory, to, na obecnym etapie, można je oszukać.

Zrobiłem kiedyś taki test. Wygenerowałem tekst, to był felieton, nie wiersz, i wrzuciłem go w jeden z takich detektorów online. Wynik był, jeśli dobrze pamiętam, 95% AI, 5% człowiek. Zacząłem wprowadzać zmiany w tekście, nie zmieniając jego formy i przekazu. Po prostu pozmieniałem niektóre słowa na ich synonimy, dokonałem kilku inwersjii. Jakieś dwa zdania połączyłem w jedno, a inne rozbiłem na dwa. Po tych zmianach, to był zdecydowanie ten sam tekst, jedynie nieco przemaglowany przeze mnie, nawet nie poświęciłem na to specjalnie dużo czasu. Wrzuciłem go ponownie w ten sam detektor. Wynik tym razem był 80% człowiek, 20% AI. Wrzuciłem go w jeszcze jeden detektor i uzyskałem podobny wynik.

Ktoś mi później powiedział, że te detektory sprawdzają informacje zawarte w pliku. Szczególnie czas w jakim dokument został stworzony i ilość uderzeń w klawiaturę. Czym te wartości są bliższe 0, tym bardziej plik wygląda ba wygenerowany przez maszynę. Co się więc stanie jeśli taki tekst po prostu przepiszemy?

Pozdrawiam. 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   manuskrypt    zdawałoby się że rozumiemy dziś    każde średniowieczne monstrum   galaktyka Gutenberga przechodzi do lamusa bo pergamin    zastąpiła przepaść...
    • Życie  uż- życie cóż  
    • @Berenika97 Bereniko, Twój wiersz zadziałał na mnie jak prawdziwa teleportacja! Przeniosłaś mnie prosto w ten unikalny klimat pachnący kurzem i spokojem. Znałam kiedyś małżeństwo, które zajmowało się profesjonalną konserwacją starodruków – widziałam na własne oczy, jak z niesamowitą czułością podklejali cieniutkie pergaminy pod niszczejące karty, by ocalić przed stratą to, co najważniejsze. Wyjechali potem do Anglii, bo ta mrówcza praca była u nas niedoceniana. Czytając Twój wiersz, widziałam dokładnie tę samą przezroczystość kruchych kartek i tę przepaść czasu. Coś pięknego, gratuluję! Serdeczności poniedziałkowe! :)
    • Dziękuję Ci bardzo. Jeśli chodzi o detektory, to, na obecnym etapie, można je oszukać. Zrobiłem kiedyś taki test. Wygenerowałem tekst, to był felieton, nie wiersz, i wrzuciłem go w jeden z takich detektorów online. Wynik był, jeśli dobrze pamiętam, 95% AI, 5% człowiek. Zacząłem wprowadzać zmiany w tekście, nie zmieniając jego formy i przekazu. Po prostu pozmieniałem niektóre słowa na ich synonimy, dokonałem kilku inwersjii. Jakieś dwa zdania połączyłem w jedno, a inne rozbiłem na dwa. Po tych zmianach, to był zdecydowanie ten sam tekst, jedynie nieco przemaglowany przeze mnie, nawet nie poświęciłem na to specjalnie dużo czasu. Wrzuciłem go ponownie w ten sam detektor. Wynik tym razem był 80% człowiek, 20% AI. Wrzuciłem go w jeszcze jeden detektor i uzyskałem podobny wynik. Ktoś mi później powiedział, że te detektory sprawdzają informacje zawarte w pliku. Szczególnie czas w jakim dokument został stworzony i ilość uderzeń w klawiaturę. Czym te wartości są bliższe 0, tym bardziej plik wygląda ba wygenerowany przez maszynę. Co się więc stanie jeśli taki tekst po prostu przepiszemy? Pozdrawiam.   
    • @Migrena   "Dwunastu braci, wierząc w sny, zbadało mur od marzeń strony,   A poza murem płakał głos, dziewczęcy głos zaprzepaszczony.    I pokochali głosu dźwięk i chętny domysł o Dziewczynie,   I zgadywali kształty ust po tym, jak śpiew od żalu ginie...    Mówili o niej: "Łka, więc jest!" - I nic innego nie mówili,   I przeżegnali cały świat - i świat zadumał się w tej chwili...    Porwali młoty w twardą dłoń i jęli w mury tłuc z łoskotem!   I nie wiedziała ślepa noc, kto jest człowiekiem, a kto młotem?    "O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -   Tak, waląc w mur, dwunasty brat do jedenastu innych rzecze.    Ale daremny był ich trud, daremny ramion sprzęg i usił!   Oddali ciała swe na strwon owemu snowi, co ich kusił!    Łamią się piersi, trzeszczy kość, próchnieją dłonie, twarze bledną...   I wszyscy w jednym zmarli dniu i noc wieczystą mieli jedną!    Lecz cienie zmarłych - Boże mój! - nie wypuściły młotów z dłoni!   I tylko inny płynie czas - i tylko młot inaczej dzwoni...    I dzwoni w przód! I dzwoni wspak! I wzwyż za każdym grzmi nawrotem!   I nie wiedziała ślepa noc, kto tu jest cieniem, a kto młotem?    "O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -   Tak, waląc w mur, dwunasty cień do jedenastu innych rzecze.    Lecz cieniom zbrakło nagle sił, a cień się mrokom nie opiera!   I powymarły jeszcze raz, bo nigdy dość się nie umiera...   I nigdy dość, i nigdy tak, jak pragnie tego ów, co kona!...   I znikła treść - i zginął ślad - i powieść o nich już skończona!    Lecz dzielne młoty - Boże mój - mdłej nie poddały się żałobie!   I same przez się biły w mur, huczały śpiżem same w sobie!    Huczały w mrok, huczały w blask i ociekały ludzkim potem!   I nie wiedziała ślepa noc, czym bywa młot, gdy nie jest młotem?    "O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -   Tak, waląc w mur, dwunasty młot do jedenastu innych rzecze.    I runął mur, tysiącem ech wstrząsając wzgórza i doliny!   Lecz poza murem - nic i nic! Ni żywej duszy, ni Dziewczyny!    Niczyich oczu ani ust! I niczyjego w kwiatach losu!   Bo to był głos i tylko - głos, i nic nie było oprócz głosu!    Nic - tylko płacz i żal i mrok i niewiadomość i zatrata!   Takiż to świat! Niedobry świat! Czemuż innego nie ma świata?    Wobec kłamliwych jawnie snów, wobec zmarniałych w nicość cudów,   Potężne młoty legły w rząd, na znak spełnionych godnie trudów.    I była zgroza nagłych cisz. I była próżnia w całym niebie!   A ty z tej próżni czemu drwisz, kiedy ta próżnia nie drwi z ciebie?"   B.Leśmian
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...