...motylu...

[chytrylis]

...motylu...

 

..i znów ją mam w ramionach swoich
to jakbym złapał motyla
i znów zostawiasz na ustach mych połysk
niech wieczność trwa już ta chwila

 

i składasz swe dłonie na moim ciele
znów czuję powiew skrzydeł twoich
ty w oczach masz zapisane tak wiele
i zostań motylu na zawsze już moim

 

i usiadł ten motyl na suchej gałęzi
jak anioł co leczy te dusze stracone
to dałaś ten nektar z kwiatu nadziei
me serce motylu na zawsze już twoje

 

i wstanę raz jeszcze z otchłani zguby
dla Ciebie motylu znalazłem siłę
zostawię ten gruz i wzniosę mury
Ty kochaj mnie tylko i dodaj mi skrzydeł..

 

chytrylis – Maj 2023r.

[Alicja_Wysocka]

@chytrylisMotyla nie można zamykać, bo umrze. 
Trzeba zostawić otwartą dłoń, wtedy może wróci.

Dla mnie - pierwsza zwrotka!

[Berenika97]

@chytrylis

 

To piękna i czuła metafora motyla. Poruszający jest ten kontrast między "suchą gałęzią" a życiodajnym "nektarem nadziei". Wiersz przypomina o tym, że właściwa osoba potrafi nas uleczyć i dać siłę do odbudowania życia z gruzów. Bardzo nastrojowy.