Gość

[Berenika97]

Przyszedł o świcie.

Pachniał winem i spalonym papierem.

Rozsunął firanki,

jakby chciał obnażyć

moją samotność.

„Czego szukasz?” - spytałam.

„Ciebie. A raczej tego, czego ci brak.”

Miał dłonie filozofa,

który dotyka wyłącznie pojęć.

„Kim jesteś?”

„Tym, którego wymyślasz,

gdy nie możesz znieść ciszy.”

Usiadł zbyt blisko.

Milczał jak ktoś,

kto zna mnie lepiej, niż bym chciała.

Zamiast twarzy

miał lustro.

[obywatel]

aż się prosi; "lustereczko lustereczko powiedz mi przecie, kto jest najpiękniejszy na tym świecie?:))

[Migrena]

@Berenika97

 

Nika.

 

Twój wiersz to niezwykle precyzyjne studium osamotnienia.

 

ten gosć o zapachu spalonego   papieru to nikt inny jak Twój własny monolog wewnętrzny, ktory przychodzi by wypełnić lęk przed ciszą .

 

piękna elegancja, z jaką ujęłaś tę surową prawdę o człowieku .

 

tak,   czasem to my sami jesteśmy dla siebie najbardziej wymagającymi rozmowcami.

 

masz w sobie niezwykłą wrażliwość Nika.

 

piszesz o rzeczach trudnych z taką lekkością i filozoficznym spokojem, że nie czuje się lęku, a raczej wspólnotę doswiadczenia.

 

piękny wiersz:)

 

ps.

 

spojrzałem na swoje dłonie:)

 

niby przypadkiem ale wzrok się zatrzymał:)

 

 

 

[andrew]

@Berenika97

...

siebie

widzimy wyobraźnią 

najczęściej

jasną słoneczną 

 

gdy ... 

tracimy wizję ...

nieobecność 

potrafi ranić 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Dłonie filozofa: Metafora dłoni dotykających „wyłącznie pojęć” świetnie oddaje naturę literatury – jest ona bliska, niemal fizyczna, a jednak pozostaje w sferze idei, nie będąc z krwi i kości, a żyje :)
Lustro zamiast twarzy: To najmocniejszy punkt. Sugeruje, że ten „Gość” nie jest odrębnym bytem, ale odbiciem samej autorki. Pisanie (fikcja) pozwala nam zobaczyć w wymyślonych postaciach nasze własne lęki, pragnienia i to, czego nam brakuje.

Bereniko, nie wiem tylko (ale nie muszę wiedzieć) czy ten gość jest dla Ciebie uprzykrzeniem czy pocieszeniem?

Ty mi otwierasz wciąż jakieś nowe drzwi :) 

[MIROSŁAW C.]

@Berenika97

Podmiot liryczny,

czasami

bywa jak hydra lernejska...

 

 

[Poet Ka]

@Berenika97

 

Alter ego.

Ale jego!

Bo jej -

jest okej.

 

 

 

 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97

 

Szukał twej luki.

Tego, czego brak ci wciąż.

Złodziej nadziei.

 

Pozdrawiam

[Poet Ka]

@Berenika97 ale na poważnie:

 

Ten liryk nie wpisuje się
w tradycyjny symbol Yin i Yang.
W Twoim wydaniu siły te
obdarzono innymi cechami.

 

Widzę w wierszu/w Peelce:     

głęboką potrzebę
dopełnienia męskim pierwiastkiem –
w życiu, w partnerstwie,
i wewnątrz własnego umysłu.

 

To tęsknota za bliźniaczą duszą,
bliskość,
lecz także pragnienie, by pisać różnorodnie
i sięgać wyżej – w ars poetica.

 

Wiersz ciąży bardziej w stronę 

egzystencjalną, niż w romantyczną,

a symbole i metafory - majstersztyk!

Edytowane 12 Maja przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@Berenika97 niedzisiejsza dziewczyna:)

[viola arvensis]

@Berenika97 wspaniały dialog liryczny! Pomysł świetny.

Wiersz niepokoi i ciekawi.

Ostatecznie pozostaje w człowieku coś na kształt łagodnego niedomówienia. 

Taka poezję można szczerze lubić :)

 

Pzdr.

[Robert Witold Gorzkowski]

@Berenika97 czy można być sama sobie muzą być czy nie być o to jest pytanie

[Marek.zak1]

@Berenika97 Musiałem trochę przemyśleć ten ciekawy, jak zwykle zresztą, wiersz. Pierwsza myśl, to wiersz oniryczny, więc autorka wcale nie musi być samotna, żeby w postać samotnej peelki się wcielić, a dalej akcja to potwierdza, idąc w kierunku horroru, bo obejrzenie kogoś z twarzą peelki to już fajne nie jest. Można jeszcze pójść krok dalej, że pokłady samotności nie zostają nigdy całkowicie zasypane, mimo najbardziej udanego życia w realu, tu podczas tejże nocnej ciszy. Inna myśl, to wymyślanie, czy fantazjowanie, powiedzmy senne, nawet w najbardziej udanym życiu, a myślę, że każdy czasami tak ma. 

Pozdrawiam z uznaniem dla wiersza i Twojej ewolucji:). <

[Berenika97]

@obywatel

 

Bardzo dziękuję! 

 

Ha ha, musiałam się uśmiechnąć! 

I masz rację, to lustro aż się prosi o to pytanie! Chyba każdy z nas ma w szafie jakiegoś takiego "Gościa", który zna nas trochę za dobrze. :)))

 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Migrena

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję Ci za tę interpretację - trafiłeś w sedno. Ten gość rzeczywiście nie przyszedł z zewnątrz.

To właśnie ta "wspólnota doświadczenia", o której piszesz, jest dla mnie w pisaniu najważniejsza - kiedy coś, co wydawało się bardzo prywatne, okazuje się znajome komuś innemu. To największa nagroda.

 

Serdecznie pozdrawiam. 

 

A dłonie filozofa - spojrzałeś i jakie są?

 

Czy są z marmuru, zimne i białe?

Czy może drżące, bo świat widzą cały?

Nie trzymają miecza, nie kują żelaza,

Lecz kreślą granice, gdzie myśl się wyraża.

 

Może są chude, atramentem splamione,

W wiecznym szukaniu nieco zgubione?

Często na brodzie wsparte w milczeniu,

Szukając sensu w każdym zdarzeniu? 

@andrew

Bardzo dziękuję!

 

I właśnie dlatego piszemy - żeby wizja nie zgasła zupełnie.

Dziękuję za te słowa.

 

Serdecznie pozdrawiam. :)

 

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję! 

 

To pytanie mnie zatrzymało.

Myślę, że jedno i drugie. Uprzykrzenie, bo nie daje spokoju. Pocieszenie, bo przynajmniej ktoś jest.

Dziękuję za świetny komentarz.

 

Serdecznie pozdrawiam. :)

 

 

@MIROSŁAW C.

 

Bardzo dziękuję! 

 

..i każda głowa

pyta o coś innego.

Najgorzej, gdy wszystkie

naraz. :)

Dziękuję za tę metaforę - świetna! 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję!  :)

 

Oczywiście.

Ona

ma się

znakomicie.

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

 

Lecz nadzieja

wkradnie się z powrotem -

cichą nocą.

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! 

 

Piękna interpretacja! Może masz rację. A może wiersz wie o mnie więcej niż ja - i dlatego go napisałam, zanim zdążyłam się zastanowić. To właśnie lubię w pisaniu najbardziej.

Dziękuję za ten komentarz – jest jak zwierciadło.

 

Ale masz rację, że chcę pisać różnorodnie - eklektycznie, bo nie chcę być w żadnej szufladce - i to jest właśnie też moja wolność. :) 

 

Serdecznie pozdrawiam. :)

 

 

 

 

[Berenika97]

@violetta

 

Bardzo dziękuję! 

Dokładnie tak!  - nie pasuję do 21 wieku. :)))  

Serdecznie pozdrawiam. 

[violetta]

@Berenika97 jesteś nowoczesną kobietą :)

[Berenika97]

@viola arvensis

 

Bardzo dziękuję! 

Dziękuję za te piękne słowa. 

Kiedy piszę, nie wiem do końca, co zostanie - i właśnie dlatego tak bardzo cieszę się z takich komentarzy. Napisałaś, że wiersz niepokoi i ciekawi jednocześnie, i chyba trudno o lepsze towarzystwo dla tekstu niż właśnie te dwa uczucia naraz.

"Łagodne niedomówienie" to określenie, które zatrzymuję dla siebie i będę o nim myśleć przy kolejnym wierszu. 

 

Serdecznie pozdrawiam. 
 

@violetta

 

Dziękuję!  Ale ta "niepasująca" jest bardziej romantyczna. :))) I bardzo mi odpowiada. :) 

@Robert Witold Gorzkowski

 

Bardzo dziękuję! 

 

Hamlet pytał o byt.
Ty pytasz czy muza
może spojrzeć w lustro
i się rozpoznać.

Chyba może. :) 

 

Chociaż przyznaję, że  muza dla siebie samej bywa najbardziej wymagająca. 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

[iwonaroma]

@Berenika97 Naprawdę dobry wiersz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Filozof dotykający tylko pojęć - jakże prawdziwe. 

A końcówka przeszywa...

 

 

 

[Berenika97]

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję za te fajne przemyślenia (wręcz detektywistyczne) - przyjemnie to czytać. Podoba mi się ten trop oniryczny, bo wiersz rzeczywiście rodzi się w tej szczelinie między jawą a snem, gdzie wszystko jest możliwe i nic nie musi być prawdą dosłownie.

Zdradzę Ci małą tajemnicę - ten wiersz nie rodzi się z mojej samotności, lecz z obserwacji bliskiej mi osoby. Pisanie bywa także patrzeniem - uważnym, czułym, czasem bezlitosnym.

Ale masz rację, że pokłady samotności są uniwersalne - i może dlatego wiersz działa tak samo, niezależnie od tego, czyją historię opowiada.

Dziękuję za dobre słowo o ewolucji - to motywuje.

Serdecznie pozdrawiam.

@iwonaroma

 

Bardzo dziękuję! 

Cieszę się, że tak odebrałaś te obrazy - o to mi chodziło. :))) 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Leszek Piotr Laskowski @Lenore Grey @Sylwester_Lasota @wiedźma

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)