Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W środku nocy prosili o kromkę

Waldemar_Talar_Talar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

zapukał smutek i łzy

nie otworzył bał

się że mu popsują

fajny dzień

 

zapukał stary grzech

nie zgodził się

nie wpuścił go

bał się bólu

 

zapukało zapomnienie

chciało zawrócić czas

zbuntował się

schował za cień

 

zapukała miłość chcąc

pokochać jednak

nie był gotowy

iść na całość

 

zapukał głód w środku

nocy prosząc o kromkę 

nie postarał się

bał się chwili

 

zapukało niemożliwe

prosząc o zrozumienie

zastanowił się - 

przegrał

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
7
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - no to się cieszę - dziękuję -

                                                                    Pzdr.

Witaj - dziękuję za ten Plusik - 

                                                           Pzdr.serdecznie.

@Leszek Piotr Laskowski - @Poet Ka - @Berenika97 - @Poezja to życie

@viola arvensis - @Rafael Marius - dzięki - 

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marcin Tarnowski
      Czerwcowej więzi!

      Przez Marcin Tarnowski · Opublikowano

      Truskawkowy księżyc – chciaż późna, czerwcowa pełnia A mnie czas odprawa kolejnych kłopotów wypełnia. I niby dobrze, ale czy po tom na świat przychodził, Żebym tylko jak dalej wciąż trwać na tym świecie modził. Moc kłopotów głupich, – bo swe przyjście zapowiadały, A mimo wszystko tak przykro, że się poprzydarzały… Wśród spraw zamknąłem powieki, a sen mi obraz niesie: Mus nieznany przez polę pełne truskawek mnie niesie I szukam wyjścia, a tam hen wysoko wielki księżyc. Czy nie jako symbol, że ponad owoce i drogi Jest świat wyższy, tajemny, tak idylliczny jak srogi? Jeśli świat, to myślę nie jako bezosobowy werk, Gdzie żywot toczą miast z dnia na dzień, z wieku na wiek… Zerknijże na mnie stamtąd z wiecznych mieszkańców który! Ześlijże łaskę, by mnie nie porwał bieg spraw ponury! Mimo, że u stóp mych nie znikną do potknięć kamienie, Zwiąż mą uwagę do spraw świata, co nigdy nie zginie!   Zilustrował „Perchance” pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc nad truskawkami”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Kwiatuszek
      Inna rzeczywistość cz.II

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      @Wiechu J. K. Same widoki robią wrażenie, a wieniec laurowy swoją drogą;-) Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @karenka Cieszę się, że Cię zainteresowałam. Dziękuję za zajrzenie i serduszko. Pozdrawiam   @Berenika97 Sama lepiej nie zinterpretowałabym swojego tekstu;-) Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam  
    • Poet Ka
      wiekowy rarytas

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Marek.zak1 dzięki za wpis

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • wiedźma
      bezimię

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Dla mnie powolny opis wypalenia i utraty własnej tożsamosci. Jest bardzo realny, podoba mi się odczytywanie w odbiciu lustra, które " zniknęło przed czlowiekiem" . Porusza także spotkanie lepszej wersji siebie. To poruszający i wydaje mi się szczery wiersz. Pozdrawiam serdecznie.
    • Marek.zak1
      wiekowy rarytas

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Razem mają sto lat, to już coś:). Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...