bardzo

[obywatel]

@Poet KaNakręciłaś mnie, można nawet stwierdzić, że wkręciłaś :)))))) Nawet podgląd zrobiłem filmu. Dokonujesz cudów. Czasem lepsze są komentarze od utworu, a sama dyskusja z autorem to dopiero smaczek :))) 

[Poet Ka]

@obywatel

o to chodzi:)

[Wiechu J. K.]

@Poet Ka Wiersz jak przepowiednia - obraz nowych czasów. 

[Poet Ka]

@Wiechu J. K. dziękuję:)

[hollow man]

@Poet Ka

To w ogóle jest większe niż samo tylko 'lśnienie'. Możnaby powiedzieć, że to jest o tym, jak kultura masowa, ekonomia, technologia, polityka zawłaszczają pewne słowa, frazy czy też wdrukowują znaczenia odległe od pierwotnych.

 

O, teraz widzę, że @iwonaromapodobnie czyta.

 

Edytowane 12 godzin temu przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@Wiechu J. K. tak, masz rację 

@hollow man o tak

[Jacek_Suchowicz]

@Poet Ka

bywa że wraca czasami lśnienie

i garstkę wspomnień niesie w olśnieniu

coś odzyskało pewno coś zmieni

skąpało sensy w swoim znaczeniu

:)))

[Poet Ka]

@Jacek_Suchowicz

 

dziękuję:)

[Poet Ka]

@Simon Tracy

dzięki serdeczne!

[Łukasz Jurczyk]

@Poet Ka Jak powrót do świata, w którym blask był dowodem na istnienie dobra, a nie zapowiedzią koszmaru.

 

Patrzysz w to słońce.

Ono nic nie obiecuje.

Tylko, że lśni wciąż.

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Wreszcie ktoś odebrał to słowo popkulturze i oddał je poezji.

Lśniący powrót do sensu - bez siekiery, za to z ostrą precyzją!

 

Klasa!

[Poet Ka]

@Berenika97 @Łukasz Jurczyk

dziękuję Wam bardzo:)

[Migrena]

@Poet Ka

 

Poe.

 

rehabilitacja słowa dokonana w Twoim wierszu to coś wiecej niż semantyka.

 

to akt przywrócenia blasku, który nie parzy grozą, lecz oświeca istotę rzeczy .

 

lśnienie odzyskane to język powracający z wygnania w popkulturze do swojej pierwotnej czystosci.

 

udało się 

[Poet Ka]

@Migrena

 

dziękuję, wiem, że to zgodne z Twoimi zapatrywaniami, pamiętam Twój wpis pod moim wierszem

o wujku od owadów

 

i Twoje zdanie na temat tego, co robi kultura masowa z człowiekiem, jego myśleniem i osobowością

 

oczywiście rzeczywistość tamtego wiersza była uproszczona, a wujek był bardzo pozytywną osobą, a Tracy i Hepburn cudowni 

 

może tak, jeśli o mnie chodzi, to liczy się, co ktoś wybiera z tej kultury masowej i co internalizuje

 

ale co do samego zjawiska zmiany znaczeń różnych słów  w wyniku mocnego wrażenia, jakie wywołuje film czy aktor, czy opowiedziana historia, jest to zjawisko wieloaspektowe, zadziwiające i dające do myślenia 

 

„Język powracający z wygnania w popkulturze” – brzmi to pięknie.

 

martwi mnie tylko jedno: gdy zapomniane zostaną dawne filmy oraz aktorzy, a słowa jakimś cudem przestaną nieść ten „wielbłądzi garb” naddanych treści i wzorców, czy samo zjawisko nie będzie trwało nadal?

 

czy nie obejmie ono treści

i wzorców o wiele gorszych niż te

z okresu po II wojnie światowej?

 

@Migrena

 

bardzo bardzo dziękuję 

 

(a Twój wpis pod moim poprzednim wierszem to miód na serce, faktycznie chciałam osiągnąć taki efekt, jak napisałeś)

[Migrena]

@Poet Ka

 

Poe.

 

wiem co Cię tak bardzo niepokoi.

 

to predkość zamiast głębi,

bo dawne filmy budowały archetypy powoli, dając czas na internalizację wartosci, a  dzisiejsza kultura masowa to czesto "kultura natychmiastowego efektu” gdzie słowa nasycają się znaczeniami gwałtownie ale są to znaczenia płytkie i czėsto cyniczne.

 

 

rozmycie autorytetu .

kiedyś wzorce były scentralizowane a dziś wzorce są rozproszone, co sprzyja powstawaniu znaczen doraznych  często opartych na agresji lub powierzchownosci.

 

i wreszcie utrata kontekstu historycznego.

slowa, które kiedyś niosły cięzar doświadczenia , dziś bywają używane jako ironiczne ozdobniki.

 

żeby nie zburzyć elegancji powiem najłagodniej jak umiem:

 

pieprzony nowy świat !!!

 

 

[Poet Ka]

@Migrena

 

Utrata axis mundi – owego stałego punktu odniesienia, który kiedyś porządkował nasz świat – jest dla wielu doświadczeniem bolesnym. Wynika z tego smutna diagnoza: jako społeczeństwo stajemy się odbiorcami „gotowej papki”. Choć nie brakuje nam inteligencji, tracimy zdolność samodzielnego wytyczania dróg, przytłoczeni narzuconymi z góry wzorcami.

 

Problem nie tkwi jednak w samej wielości opcji. Gdybyśmy mieli do czynienia z autentycznym bogactwem postaw, moglibyśmy wybierać to, co wartościowe. Dzisiejsza rzeczywistość to jednak nie wolny rynek idei, lecz pole bitwy. Wzorce są nam narzucane siłą, symultanicznie i bezpardonowo.

 

Ostatnie ćwierćwiecze to bilans, który przeraża: dwulicowość, totalne upolitycznienie każdej sfery życia, manipulacja i technokratyczny chłód. Żyjemy w cieniu wzajemnych nagonek politycznych koterii, gdzie strach stał się narzędziem zarządzania.

 

Ci, którzy nie pamiętają końca XX wieku, mogą nie rozumieć tej straty. Wtedy wolność i swobody obywatelskie były realnym doświadczeniem, a nie tylko hasłem. Dziś pokolenia nieznające tamtego oddechu są jak kanarki w klatce – nie wiedzą nawet, że ich przestrzeń jest ograniczona.

 

To, co dziś jest codziennością – ta mentalna niewola i wszechobecna kontrola – jeszcze trzydzieści lat temu zostałoby uznane za ponury absurd. Z perspektywy czasu tamten okres jawi się jako utracony raj na ziemi.

 

ja nie żartuję

 

[Migrena]

@Poet Ka

 

powstrzymam się z odpowiedzią:)

 

bo jak zaczniemy tak do siebie pisać to internet zapełni się w siedem dni:)

 

 

ale co muszę to muszę.

 

Twoje słowa.

 

to tak jakbyś mną pisała albo ja Tobą.

 

zgadzam się z każdą myślą i z każdym słowem.

 

jesteśmy dziś na etapie totalnego zjazdu wartości w dół.

 

z przyjemnością to napiszę - ku zagładzie!

 

wielopłaszczyznowej.

 

totalnej.

 

było pięknie.

 

awangardowe ruchy literackie, malarskie, muzyczne.

 

kuźnie myśli.

 

amerykański jazz i kultura masowa.

 

i wreszcie lata sześćdziesiąte XX wieku.

 

epoka nylonowych koszul, jeansów i radia Luxemburg.

 

wolność.

 

nawet tutaj, za żelazną kurtyną.

 

ale zło się tliło.

 

najpierw głowy Ludwika XVI i Marii Antoniny w końskim łajnie, na bruku paryskiego placu.

 

później Adolf Hitler.

 

a teraz unia europejska.

 

i dramatyczny spadek wartości intelektualnej człowieka.

 

zboczeńcy, lumpy, terroryści.

 

i nagorsze.

 

ludzkość już z tej drogi śmierci nie zejdzie.

 

jadą łbami w dół z uśmiechem z tureckich zębów przyklejonymi na czaszkach bez rozumu.

 

 

a nieco inaczej ujmując słowa pewnego filozofa napiszę o pięknie które było tak:

 

 

"ta czaszka Poe już nigdy się nie uśmiechnie" 

 

 

[Annna2]

@Poet Ka tak się zastanawiam- czy popkultura to zło? Nie wiem.

wiersze są prawdą o nas samych? Też nie wiem, wiem tylko o sobie.

Słowa ewoluują wraz z ludźmi, przemieszczają się.

Jest tyle zapożyczeń.

Jakże bogatym i pięknym jest nasz ojczysty, bywa niepotrzebnie zaśmiecanym

[Poet Ka]

@Annna2 @Migrena

zgadzam się z Wami 

i dziękuję za Wasze słowa

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@Migrena

 

czaszka Jorika

 

 

widzisz, ta czaszka Jorika,

 

pomimo że się nie uśmiecha,

 

jest w pewnym sensie

 

uśmiechnięta 

 

 

 

więc szklanka może być

 

do połowy pusta

 

albo od połowy pełna

 

 

 

póki żyjemy,

 

może więc być pełna

 

a kiedy umrzemy,

 

to nie będziemy wiedzieć,

 

że nie żyjemy 

 

 

Edytowane 43 minuty temu przez Poet Ka
zmiana wersyfikacji, dodanie tytułu (wyświetl historię edycji)