przemiany

[Poet Ka]

 

przemiany
 

przymus grawitacji ściąga cheruby

na ziemię

 

wiosenne drobinki przeobrażone

w rozwrzeszczane korony

 

miodny bursztyn wszechrzeczy 

w ruchu 

 

mieni się na niebie jak gołębie 

w locie

 

jak widok ze starej ruchomej 

pocztówki 

 

Edytowane 20 godzin temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@Łukasz Jurczyk

@Wiechu J. K. 

dziękuję Wam!

[andrew]

@Poet Ka

...

piekno czaruje 

życie smakuje 

jak pierwsze maliny 

 

bierzemy zachłannie 

zbyt zachłannie 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Poet Ka]

@andrew dzięki :)

[Lenore Grey]

@Poet Ka 

 

Ruchome pocztówki... nie widziałam, ale u mojej babci zawsze wisiały  obrazy, które zmieniały się w zależności od strony z której się na nie patrzyło.

 

Śliczny wierszyk!

Edytowane 18 godzin temu przez Lenore Grey (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

@Poet Ka

ja to widzę inaczej:

 

przymus grawitacji trzyma demony

na ziemi

 

wiosna aż parzy

feromonami

 

diabły spuszczone z łańcucha

 szaleją

 

ostatnie kadry 

przed unicestwieniem

 

pozdrawiam

[Poet Ka]

@Jacek_Suchowicz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Jacek_Suchowicz dziękuję!

@Lenore Grey dziękuję

@Poezja to życie

@A.Between

dziękuję Wam!

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Bardzo ciekawa ta Twoja "ruchoma pocztówka". Niezłe przejście z metafizycznych "cherubów" w "rozwrzeszczane korony" - czuć tu świetną zabawę dźwiękiem i obrazem.

 

Mam wrażenie, że ukryłaś wrony w koronach drzew.

 

Cały wiersz migocze znaczeniami dokładnie tak, jak te stare pocztówki, które trzeba było odpowiednio ustawić pod światło, żeby zobaczyć drugą historię.

 

Przemiana gęstego, "miodnego" bursztynu w lekki lot gołębi to piękna lekcja grawitacji. 

 

I poezji!  :))

[Poet Ka]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

dzięki :)

[violetta]

@Poet Ka i zachęca do uczty:)

[Mitylene]

@Poet Ka zastanawia mnie po co te Cheruby miałyby znaleźć się na ziemi, kiedy ich miejsce jest tak naprawdę w niebie...Te ruchome pocztówki pamiętam, popularne były kiedyś i trochę jakby luksusowe. Ten zmieniający się w nich obraz odczytuję jako przemijajanie i  nie do zatrzymania zmiany...chociaż tak na prawdę w nich obraz wraca na miejsce...Ciekawy wiersz, którego "nie rozgryzłam" do końca, ale na pewno zapada w pamięć...

[Poet Ka]

@Mitylene

   dziękuję 

mogły się znaleźć na ziemi, bo:

- zrzucono je 

- to może być złudzenie

- podobieństwo

- ludzkie marzenie

- akt wyobraźni 

- symbol zmian w przyrodzie 

- odbijanie się kształtów 

- przenikanie światów 

- ludzkie wyobrażenia

- akt stworzenia

- akt poczęcia 

- obraz zmian zachodzących płynnie 

- zmian mieniących się w słońcu 

- trzepot skrzydeł - widać wtedy  raz spód, a raz wierzch 

 

[Alicja_Wysocka]

@Poet Ka  Czytam to jak ciąg obrazów - migotliwych, trochę jak kadry z różnych miejsc i chwil.
Najbardziej zostaje we mnie ruch, ale mam wrażenie, że te obrazy nie do końca chcą się ze sobą związać.

To taki wiersz, który chce złapać:

ruch

zmianę

migotanie rzeczywistości.

 

 

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka tak, podałam możliwości, trzeba to interpretować " po swojemu", tylko tak:)

@Mitylene @Poet Ka - dziękuję!

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka

- tak, bo to przemiana.

 

skojarzenia: od natury do kultury, od niebios po świat miniony, od abstrakcji do konkretu.

 

obrazy kolejno:

anioły-grawitacja, natura (ciała stałe), ruch (migotanie), kultura (pocztówka).

 

kolorystyka: złoto, srebro oraz biel.

 

korony jak zdobienia w kościele, twory konstytuujące się, powoli przybierające formy – trochę jak w akcie stworzenia. Jakby środowisko płynne, rozprysk formuje korony, potem gęstniejący bursztyn.

 

zmiana: ciała stałe, zamiana w ptaki. kto wie, jak wyglądają lecące gołębie?

 

ten migot powtarza się w ruchomych obrazach na pocztówce.

 

@Alicja_Wysocka

 

miejsca zmieniają się raczej w pionie- od niebios po światy podziemne

 

to może być metafora życia człowieka-

 

od cheruba (dziecka)-który nie pamięta co było wcześniej (może właśnie takie "przetasowanie" kształtów i konsystencji miało miejsce w niebie)

 

poprzez lot dusz- gołębi (dusze narodzonych dzieci lub starszych osób, które już  odeszły)

 

po wspomnienie o człowieku

w widoku pocztówki 

 

Edytowane 13 godzin temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka

 

kolejna wersja :

 

przymus grawitacji ściąga cheruby

na ziemię (poród)

 

wiosenne drobinki przeobrażone

w rozwrzeszczane korony

(pierwszy krzyk, koronowanie na człowieka)

 

miodny bursztyn wszechrzeczy 

w ruchu (maź)

 

mieni się na niebie jak gołębie 

w locie (pierwsze przejawy świadomości)

 

jak widok ze starej ruchomej 

pocztówki - jak film- życie

[Poet Ka]

@Leszek Piotr Laskowski dzięki serdeczne :)

[Poet Ka]

@Waldemar_Talar_Talar

@Stukacz

dziękuję Wam!

@Simon Tracy

dziękuję!

[Annna2]

@Poet Ka  przyroda jest wiosną burżujem w kolorach.

delikatny