Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Poet Ka

 

Bardzo ciekawa ta Twoja "ruchoma pocztówka". Niezłe przejście z metafizycznych "cherubów" w "rozwrzeszczane korony" - czuć tu świetną zabawę dźwiękiem i obrazem.

 

Mam wrażenie, że ukryłaś wrony w koronach drzew.

 

Cały wiersz migocze znaczeniami dokładnie tak, jak te stare pocztówki, które trzeba było odpowiednio ustawić pod światło, żeby zobaczyć drugą historię.

 

Przemiana gęstego, "miodnego" bursztynu w lekki lot gołębi to piękna lekcja grawitacji. 

 

I poezji!  :))

Opublikowano

@Poet Ka zastanawia mnie po co te Cheruby miałyby znaleźć się na ziemi, kiedy ich miejsce jest tak naprawdę w niebie...Te ruchome pocztówki pamiętam, popularne były kiedyś i trochę jakby luksusowe. Ten zmieniający się w nich obraz odczytuję jako przemijajanie i  nie do zatrzymania zmiany...chociaż tak na prawdę w nich obraz wraca na miejsce...Ciekawy wiersz, którego "nie rozgryzłam" do końca, ale na pewno zapada w pamięć...

Opublikowano

@Mitylene

   dziękuję 

mogły się znaleźć na ziemi, bo:

- zrzucono je 

- to może być złudzenie

- podobieństwo

- ludzkie marzenie

- akt wyobraźni 

- symbol zmian w przyrodzie 

- odbijanie się kształtów 

- przenikanie światów 

- ludzkie wyobrażenia

- akt stworzenia

- akt poczęcia 

- obraz zmian zachodzących płynnie 

- zmian mieniących się w słońcu 

- trzepot skrzydeł - widać wtedy  raz spód, a raz wierzch 

 

Opublikowano

@Poet Ka  Czytam to jak ciąg obrazów - migotliwych, trochę jak kadry z różnych miejsc i chwil.
Najbardziej zostaje we mnie ruch, ale mam wrażenie, że te obrazy nie do końca chcą się ze sobą związać.

To taki wiersz, który chce złapać:

ruch

zmianę

migotanie rzeczywistości.

 

 

Opublikowano (edytowane)

@Alicja_Wysocka

- tak, bo to przemiana.

 

skojarzenia: od natury do kultury, od niebios po świat miniony, od abstrakcji do konkretu.

 

obrazy kolejno:

anioły-grawitacja, natura (ciała stałe), ruch (migotanie), kultura (pocztówka).

 

kolorystyka: złoto, srebro oraz biel.

 

korony jak zdobienia w kościele, twory konstytuujące się, powoli przybierające formy – trochę jak w akcie stworzenia. Jakby środowisko płynne, rozprysk formuje korony, potem gęstniejący bursztyn.

 

zmiana: ciała stałe, zamiana w ptaki. kto wie, jak wyglądają lecące gołębie?

 

ten migot powtarza się w ruchomych obrazach na pocztówce.

 

@Alicja_Wysocka

 

miejsca zmieniają się raczej w pionie- od niebios po światy podziemne

 

to może być metafora życia człowieka-

 

od cheruba (dziecka)-który nie pamięta co było wcześniej (może właśnie takie "przetasowanie" kształtów i konsystencji miało miejsce w niebie)

 

poprzez lot dusz- gołębi (dusze narodzonych dzieci lub starszych osób, które już  odeszły)

 

po wspomnienie o człowieku

w widoku pocztówki 

 

Edytowane przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Alicja_Wysocka

 

kolejna wersja :

 

przymus grawitacji ściąga cheruby

na ziemię (poród)

 

wiosenne drobinki przeobrażone

w rozwrzeszczane korony

(pierwszy krzyk, koronowanie na człowieka)

 

miodny bursztyn wszechrzeczy 

w ruchu (maź)

 

mieni się na niebie jak gołębie 

w locie (pierwsze przejawy świadomości)

 

jak widok ze starej ruchomej 

pocztówki - jak film- życie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
    • @Mel666 Dziękuję. Rzeczywiście jest w tym trochę cyberpunkowego klimatu. Pozdrawiam serdecznie! :) @Berenika97 Bardzo dziękuję. Cieszę się, że właśnie tak go odczytałeś. Lubię, kiedy krótki tekst zostawia miejsce na różne interpretacje, a ta bardzo mnie zaciekawiła. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97 Tak to się dzieje niestety, a ciuchy przodują w tej powodzi. W dodatku są trudne to recyrkulacji, czy zniszczenia. Reklamy napędzają zakupowy głód, a oglądamy je, bo twórcy, nadawcy muszą z czegoś żyć a widzowie, słuchacze chcą oglądać za darmo i takie błędne koło. Mam jeszcze coś na dodatek, o powodzi w wirtualu: No a w necie, jakżeby nie wirtualna powódź – hejt.   A jednak są światełka w tunelu, po wprowadzeniu systemu kaucyjnego znikają plastikowe opakowania i puszki w lesie. Sam w to nie wierzę, bo kiedyś raz na ,kilka dni przywoziłem dwa kosze na rowerze, a teraz prawie nic:). Pozdrowionka     
    • ~~ Twoją jest codzienność, nie rozpaczaj więc ...   ... Żyjesz w swoim stylu - to jest wybór Twój Masz też swoje plany - lecz los krzyczy ... Stój!!! Środowisko nie wybacza - ponad stan Przystajesz wciąż niepewnie ... u tych bram!!! Widzisz mocny kontrast między chcesz, a masz Więc tu pewność znika, że im rady dasz Chciałbyś żyć tym życiem, co zazdrościsz mu Na ekranach kina, obrazkach ze snu ..! Twoje teraz - dziś - tak odmiennym jest Że byłbyś tu zdolnym na rozpaczy gest Czy mam okraść Bank - czy wejść w szwindel jakiś Oczekujesz wciąż na losowe znaki ... Żyjesz w swoim stylu - to jest wybór Twój Masz też swoje plany - lecz los krzyczy ... Stój!!! Środowisko nie wybacza - ponad stan Przystajesz wciąż niepewnie ... u tych bram!!! Wciąż ta sama codzienność musisz przyznać sam Może Ciebie sprowadzić do więziennych bram Więc pofolguj w marzeniach - zejdź w realu cień Jednak bądź ciągle wesół - taki lepszy dzień ..!!! Więc pofolguj w marzeniach - zejdź w realu cień Jednak bądź ciągle wesół - taki lepszy dzień...!!! ~~
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...