Jestem tym o czym myślę

[Nata_Kruk]

 

   

   Jestem tym o czym myślę

 

 

tęsknoty mają to do siebie
gdy je omijam wchodzą w głowę
niby dla żartu się panoszą                                                 
szukam ratunku w gramofonie

                     

zlewam muzykę w każdą dziurkę
to znaczy sama się przelewa
z ucha do ucha za poduszkę
dla Marków nocnych są okruszki 

 

ma się rozumieć strzępy nutek
albo pół_nuty - księżyc nadgryzł - 
chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne
no i klej zeschły - nie na żarty  

             

a gdy już spijam senne muzy
z mocą narkozy pełni nocy 
zwykłym pociągiem znów podążam
do blasków świtu - unaocznień

 

 

 kwiecień, 2026

 

 

 

 

@Jacek_Suchowicz... Jacku...

Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej.

Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.

 

po cóż zalewać zmierzch muzyką
ubarwi blaskiem nieba błękit
i się zapadnie w ciemną nicość
aby pokazać świtu piękno

(...)

 

 

 

 

Edytowane 14 godzin temu przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Nata_Kruk

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

u mnie muzyka zamienia się w obrazy,
a czasem najwięcej robi cisza

i przez chwilę myślę -
czy naprawdę jesteśmy tym, o czym myślimy.

[Jacek_Suchowicz]

dzięki

 

mnie też dorwało nie odstępuje

nutki od rana mi w u chu dudnią

zaś koleżanka tekst mi przysłała

może zaśpiewa mi dziś preludium

 

 

[andrew]

@Nata_Kruk

...

a świat 

świat przygląda się 

mieni kolorami

cieszy się

 

jesteś ...

 

wierzy że spotka nas 

 

już czas 

nim odjedzie 

ostatni pociąg 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

 

Edytowane 3 godziny temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@Nata_Kruk

 

autoidentyfikacja poprzez strumień braku.

 

Nata kreśli tu fascynującą ontologię:   podmiot nie "ma” mysli, lecz staje się ich zakładnikiem.

 

to elegancja bezsilnosci, gdzie zeschły klej   zmusza do szukania schronienia w sferze audytywnej.

 

muzyka jako jedyna substancja wypełniająca puste miejsca w tkance bytu.

 

intelektualnie dotkliwe,

 

estetycznie bezbłedne.

 

misterne.