Pierwszy krok

[Andrzej_Wojnowski]

Tyle lat  za nami minęło
a ja dalej pamiętam ten cień
nocą wszystko do mnie powraca
jakby wczoraj zatrzymał się dzień.

 

Tyle twarzy przebiega  obok
tyle spojrzeń gubi swój blask
a ja ciągle, gdy słońce zachodzi
widzę Ciebie i tamten  czas.

 

Ciągle myślę, myślę i myślę
czy to właśnie musiało być tak
czy nam wtedy walc przeznaczenia
mógł dać lepszy, dyskretny znak.

 

Nie ukrywam - wtedy poznałem
że są chwile gdy mięknie mózg
zrozumiałem , życie nie  balem

Zrozumiałem  – życie to ból

 

Dalej pytam- byłaś miłością
czy jedynie kolejnym mym snem
ale jedno wiem już na pewno
jeśli snem, to ciągle go chcę.

 

Są tańce, co nigdy nie gasną,
choć muzyka ucichła już gdzieś,
i są kroki raz postawione
które idą za nami jak cień

 

[Marek.zak1]

Ładnie, a niejeden / niejedna zastanawia się, co i dlaczego się /nie/wydarzyło a życie skręciło w inną stronę. Już pewnie Ci pisałem moją zawsze taką sama odpowiedź: co się stać mogło, a się nie stało, widać stać się nie miało. Pozdrawiam/

[Andrzej_Wojnowski]

@Marek.zak1

 

Rzeczywiście, niejeden i niejedna wraca myślą do dróg, którymi życie nie poszło.
Ja od lat odpowiadam sobie tak samo: co się stać mogło, a się nie stało, widać stać się nie miało.
Choć bywa, że nawet niespełnione rzeczy potrafią długo świecić w pamięci.

To taka odpowiedź  poprawna. 

A tak naprawdę, to uważam że życie jest tak pokręcone ( przynajmniej w moim wydaniu)  że nie ma recepty.  "Życie im piękniejsze , tym straszniejsze jeszcze jest, blednie przy nim wszystko, blednie  ...    czy jakoś tak.  Zgadzam się ze Stedem.  Co Ci więcej mogę powiedzieć.  

Może ....

 

Jestem fajny stary dziad. to nie moja wina.

 

pozdr.

[Kwiatuszek]

@Andrzej_Wojnowski Też czasem chcę by niektóre sny trwały dłużej. Piękny, płynący wiersz. Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Andrzej_Wojnowski]

@Kwiatuszek Dziękuję .

Chyba każdy nosi w sobie taki sen, który chciałby choć na chwilę zatrzymać, zanim zgaśnie poranek.
Bardzo się cieszę, że wiersz popłynął także do Ciebie. 
Pozdrawiam serdecznie.

[viola arvensis]

@Andrzej_Wojnowski bardzo ładny, romantyzmem i tęsknotą malowany wiersz. Są melodie, które zostaną z nami do końca naszych dni.

Pzdr.

[Charismafilos]

@Andrzej_Wojnowski piękny wiersz, myślę, że prawie każdy mógłby się choć w kawałku odnaleźć.

Zmęczenie teraźniejszością skłania do powolnego oglądania się za siebie ;)

[Berenika97]

@Andrzej_Wojnowski

 

Piękny! 

Ostatnia strofa zostanie w mojej pamięci!  Taniec, który nie gaśnie mimo że muzyka ucichła - piękna metafora na to, czego nie da się odłożyć, choć czas minął. Wiersz miłosny z prawdziwą melancholią - rytmiczny, z refrenem wspomnień. Bardzo mi się podoba. 

[Andrzej_Wojnowski]

@viola arvensis @Charismafilos @Berenika97

 

Dziękuję Wam bardzo za piękne komentarze.

Cieszę się, że ten wiersz uruchomił wspomnienia, bo chyba każdy z nas ma w sobie jakąś melodię, która mimo upływu lat nadal cicho gra.

Dziękuję serdecznie i pozdrawiam.

[Alicja_Wysocka]

@Andrzej_Wojnowski Prawie bym go przegapiła, a szkoda by było. Kiedyś, dawno temu było takie miejsce, które nazywało się UL (od ulubione) Twój by tam był :) 

[Andrzej_Wojnowski]

@Alicja_Wysocka

 

Dziękuję - bardzo miło to przeczytać.

Sopot miał kiedyś takie miejsca, które same dopisywały wersy. Dla mnie takim miejscem był dawny „Złoty Ul” przy Monte Cassino, gdzie zdarzało mi się pisać wiersze nawet na odklejonych naklejkach po piwie Heweliusz.

Więc jeśli ten tekst mógłby trafić do takiego UL-a od „ulubionych”, to przyjmuję to jako piękny komplement.

[Alicja_Wysocka]

@Andrzej_Wojnowski Uśmiecham się na wspomnienie o 'Złotym Ulu' 

Tam przykleił mi się spodek do filiżanki kawy i po chwili sam się oderwał, a za nim cała kawa na moją sukienkę. Cóż - trzeba się nazywać Wysocka, żeby coś takiego się przydarzyło :) 

ps. Miałam na myśli taki UL na Orgu. Gdyby każdy miał taki, mógłby tam schować, co mu się najbardziej podoba. 

Edytowane wczoraj o 13:59 przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)