Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Berenika97

Ten tekst brzmi jak rozmowa z kimś, kto napisał zasady świata, a potem już się nie odwrócił. Jakby pytanie o sens trafiało w miejsce, które nie odpowiada.

Jest w tym dużo zgody na błąd istnienia – nie bunt, raczej dziwne oswojenie z tym, że rzeczy po prostu są, jakie są.

Zostaje we mnie obraz człowieka, który nie naprawia świata, tylko uczy się w nim stać mimo wszystko.

Serdeczności :)

Opublikowano (edytowane)

@Berenika97 dwie postawy życiowe- dwa skrajnie różne podejścia- skontrastowane- ,"Peel" buduje stabilność i wzmacnia swoje siły - nawet w obliczu nietrwałości rzeczy, nawet w kontrze do skrajnego pesymizmu - utwardza swój spokój do tego stopnia, że nawet światło twardnieje na skórze. Tak jest dobrze. Na przekór przemijaniu. Jeśli jesteśmy błędem, to niech on trwa!

Edytowane przez Poet Ka
interpunkcja (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Berenika97

 

tu nie chodzi o błąd demiurga tylko o jego odwrocenie bo puenta jednak się pojawia tyle że w ciele a nie w sensie

 


światło które twardnieje to moment w którym abstrakcja zostaje zmuszona do materi

i właśnie tam rodzi się zgoda


najcichsze

 

jest to że reklamacja znika nie dlatego że została rozpatrzona tylko dlatego że przestaje być potrzebna.

 

ten wiersz to poetycka głęboka studnia.

 

zaglądam do niej ciekawie:)

Opublikowano

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję! 

 Dziękuję za wierszyk, który byłby świetną  puentą.  

Serdecznie pozdrawiam.  

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję! 

To jest właśnie ten rodzaj komentarza, dla którego warto pisać. Trafiłaś w sedno - to zgoda na błąd, bez buntu, bez naprawiania. 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@andrew

 

Bardzo dziękuję! 

Dziękuję za ten piękny wiersz.Ten szmaragd w brzydkim diamencie - to obraz, który teraz i ja będę nosiła. 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! 

Trafiłaś w samą oś tego wiersza. Tak - dwie postawy, jedno życie. I ta końcówka - "niech on trwa" - to najlepsze co można powiedzieć na temat całej tej metafizycznej reklamacji.

 

Serdecznie pozdrawiam. 

Opublikowano

@truesirex

 

Bardzo dziękuję! 

Dziękuję za tak miłe słowa -  one dla mnie bardzo wiele znaczą. Są najlepszą motywacją, żeby pisać dalej. :) 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@MIROSŁAW C.

 

Bardzo dziękuję! 

 

"Kod cienia" - zatrzymałam się na tym dłużej, to bardzo intuicyjny odbiór. 

Serdecznie pozdrawiam. 

@viola arvensis

 

Bardzo dziękuję! 

 

"Pogodność z niepogodą" - to piękne nazwanie tego, co chciałam pokazać. Cieszę się, że właśnie ten koniec wybrzmiał. 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Migrena

 

Bardzo dziękuję! 

 

Napisałeś esej filozoficzny.

Fascynuje mnie Twoja  interpretacja, która idzie głębiej niż sam wiersz. "Reklamacja znika nie dlatego że została rozpatrzona, tylko dlatego że przestaje być potrzebna" - tego nie napisałam, a było tam od początku.

Dziękuję, że to zobaczyłeś. I zaglądaj - studnia lubi towarzystwo. :)

 

Serdecznie pozdrawiam. 

Opublikowano

@Berenika97


Chłonę ten błąd,

cieszę się

 

Wrażenie na publiczności robi się odstępstwami od ideału, niedoskonałością - Karol Radziwonowicz podczas ostatniego Konkursu Szopenowskiego. 

Tak to działa, jak napisałaś w Twoim wierszu. Pozdrawiam serdecznie, jak zawsze:)

Opublikowano

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! 

 

Radziwonowicz i Szopen - tego się nie spodziewałam, ale pasuje. Niedoskonałość, która robi wrażenie właśnie dlatego, że jest prawdziwa.

Dziękuję za to skojarzenie -  zostanie ze mną.

 

Serdecznie pozdrawiam!

@Stukacz

 

Bardzo dziękuję!  

 

To miłość odwzajemniona - wiesz, jak bardzo lubię Twoją twórczość!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@wiedźma @Rafael Marius @Leszek Piotr Laskowski

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. 

Opublikowano

Doskonałość jest zamkniętą wersją dzieła. Błąd, pomyłka, niedoskonałość jest przejściem do nowych, innych, może ciekawszych form istnienia.

Ekspansja daje szansę na poznanie siebie w innej rzeczywistości. 

Bardzo ciekawy wiersz!

Opublikowano

@lavlla nisu

 

Bardzo dziękuję! 

 

Pięknie ujęte. Rzeczywiście, doskonałość bywa statyczna, a to właśnie w "pęknięciach" i niedoskonałościach jest miejsce na oddech i dalszy rozwój. Cieszę się, że mój wiersz stał się przestrzenią do tak ciekawych przemyśleń. 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...