Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

„Najtrudniej jest być przyzwoitym człowiekiem sam na sam ze sobą.”

Tadeusz Konwicki, "Mała Apokalipsa. "

 

@viola arvensis

Violu jest mi niesamowicie przyjemnie, że skorzystałaś z zaproszenia na kawę. Nie czuję się poetką, pisanie przynosi mi zwyczajnie frajdę. Naprawdę powaliło mnie na kolana, jestem zaskoczona i wzruszona tym wierszem. Co to ludzkiej szczerości to:

" Język może ukryć prawdę, ale oczy-  nigdy." 

Pozdrawiam klimatycznie...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo, bardzo trafne! 

 

Rzadko mnie inspiruje jakis wiersz, do Twojego naprawdę z przyjemnoscią wracałam/ wracam. Więc czy czujesz się poetką czy też nie- to nie istotne, bo uważam ze nią jesteś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A na kawę ja zawsze chętna, bo ją bardzo lubię, podobnie jak szczere pola

 

Pozdrówki!

Opublikowano

@viola arvensis

 

Bardzo mądre przesłanie ubrane w piękne, rytmiczne strofy. Często szukamy odpowiedzi w skomplikowanych analizach, a tymczasem "pole" - czyli powrót do natury i tu i teraz - mówi nam najprostszą prawdę. Puenta o wyższości polnej szczerości nad ludzkim chłodem zostaje w pamięci na dłużej.

Każdemu z nas przydałoby się takie spotkanie, żeby przestać "szukać dziury w całym" i zacząć po prostu żyć. Piękny i mądry wiersz!

@Nata_Kruk

 

Mam tak samo, trudno jest mi czytać i pisać.  

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja też lubię, zawsze chętnie się spotkam. Uprzedzam- jestem okropną gadułą. Tylko "szczere pole " daje mi taki spokój, że nie czuje potrzeby " gadania" haha .

Dziękuję za miłe słowa. 

Edytowane przez wiedźma (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@viola arvensis

 

miałem nie pisać o czym ten wiersz bo każdy sam go sobie przeczyta.

 

ale......

 

Twój wiersz jest o tym, że największe prawdy przychodzą wtedy, gdy przestajemy gadać ze światem i zaczynamy słuchać ciszy nawet jeśli ta cisza mówi do nas dość bezczelnie.

 

warto jej słuchać  nawet wtedy gdy zakłada ona maskę szepczącego wiatrem  zwykłego  pola.

 

Opublikowano (edytowane)

@Berenika97 jest mi miło, naprawdę cieszy mnie, że tak wspaniale odbierasz ten zwyczajny w sumie wiersz, z wrażliwością i spostrzegawczością, ktorej Ci nigdy nie brakuje. 

Dziekuję bardzo! 

 

@wiedźma dobrze sie składa, bo ja znowu z tych jestem, co wolą milczeć, słuchać, obserwowac

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Migrena ale ... Dziekuję, że jednak napisaleś.

Każda Twoja opinia jest ważna i cenna. 

 

Prosty wiersz, prosta sprawa, zero zawiłości- jak to u mnie. 

 

 

 

 

Edytowane przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@viola arvensis

 

 

"Prosty wiersz, prosta sprawa, zero zawiłości- jak to u mnie".

to Twoje słowa.

 

 

 

a ja je interpretuję tak:

 

poezja to najwyższa forma prostoty.

 

 to nie gromadzenie słów, lecz ich staranna selekcja.

 

wielcy poeci posiadają rzadki dar destylacji rzeczywistości .

 

potrafią zamknąć ocean doświadczeń w jednej kropli atramentu.

 

to jest właśnie ta Twoja prostota.

 

jesteś poetką genialną!!!

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... ano tak, chciałam dać plusik za wiersz, patrzę, nie mam jak... okazało się, że musiałam przesuwać stronę

2 km. w prawo.

Dzisiaj chyba już dobrze, przynajmniej teraz, gdy u Ciebie patrzę. Słońca na tym polu.. życzę.. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove tak! Dziękuję pięknie
    • Życie pierwsze Pierwsza miłość - Bóg opuszczony, w krzakach, w miłości, stwierdzili "Mam go w dupie". Zjedli owoc z zakazanego drzewa i zmarli, zabijając się w nienawiści.   Życie drugie Dali ciała - wszystkim wszędzie oddawali się, by odmienić los ludzkości   Życie trzecie - w technologię poszli - dali cały swój wysiłek intelektualny  całej cywilizacji, zginęli w kosmosie na kołowrocie śmierci   Życie czwarte - cezar i jego żona - poszli po władzę, zginęli otruci   Życie piąte - przyszedł Jezus - i dał im do zrozumienia, że jest Panem, a oni nie oddali mu czci zginęli zabici przez Apostolstwo   Życie szóste - dali ludziom siły - on był budowlańcem, ona prostytutką, zginęli zgniecieni przez taran    Życie siódme - żyli w skrajnej biedzie, herlawi i umęczeni. Byli męczennikami, nie dostali nawet kromki chleba   Życie ósme - kastracja - zostali wykastrowani i przez 30 lat swojego życia nie odczuwali żadnego pociągu seksualnego.   Życie dziewiąte - wszechobecna śmierć i umór, syf, kiła i mogiła - nie osiągnęli nic, zginęli na dżumę.   Życie dziesiąte - mordercy - chodzili i zabijali wszystkich i wszędzie, zginęli unicestwieni kosmicznym laserem   Życie jedenaste - oświecenie - doznali oświecenia podczas którego zmarli   Życie dwunaste - zmartwychwstanie - wszyscy ich prześladowcy zmartwychwstali i rzucili się na ich pierwszą miłość, zabijając ich, kiedy odczuwali ekstremalne szczęście   Życie trzynaste - zlodowacenie - epoka lodowcowa - oni dając ludziom chłód serc i nienawiść przestali mówić i tylko jedli, nienawidząc się wzajemnie - umarli z wyziębienia.    Życie czternaste - kamienie - jak Syzyf zostali zmuszeni do wnoszenia kamieni na najwyższy szczyt   Życie piętnaste - osierocenie - zostali osieroceni, porzuceni i zginęli bez środków do życia.   Życie szesnaste - przejścia - przechodzili każdy rodzaj cierpienia - umarli jako Dawid i Katarzyna.   Życie siedemnaste - tożsamość - poznali swoją tożsamość, przypominając sobie wszystkie poprzednie życia i zmarli.   Życie osiemnaste - dorosłość - stając się dorosłymi popadli w kłótnie naprzemian ze zdziczeniem i manią na punkcie ciała. Spiralą w dół stoczyli się w rozpacz i zginęli pod mostem.   Życie dziewiętnaste - przeistoczeni - przeistoczyli się w aniołów, po czym odpadły im skrzydła i upadli z nieba na zięmię.   Życie dwudzieste - zniszczenie - w ziemię, gdy byli szczęśliwi uderzyły płomienie supernowy i spałiły doszczętnie ziemię przemieniając ją całą w popiół   Życie dwudzieste pierwsze - nowa ziemia - na nowej ziemi szukali siebie we dwójkę i nigdy nie znaleźli, zginęli z rozpaczy.   Życie dwudzieste drugie - odnalezienie - na nowej ziemi odnaleźli się od razu i ich dzieci odbudowały cywilizację, gdy oni popadli w nienawiść - zostali rozdzieleni, zginęli z braku miłości - uschnęli.   Życie dwudzieste trzecie - przeciąg - poznali życie poprzednie i życie następne - zginęli ze starości całkowicie je poznając.   Życie dwudzieste czwarte - Konstantynopol - żyli w szczęściu i miłości wraz z innymi ludźmi - Jego imię to Łukasz, jej - Katarzyna. Konstantynopol miastem miłości. Wszystko było dobrze. Ale pewnego dnia najechali miasto Turcy i zgładzili wszystkich. Ona została w wiatraczku i domku pełnym miłości zgwałcona na jego oczach.   Kara!   Przewymiarowani - wszystkie życia przeżywali w nieskończoność od 1. do 24.
    • @Magdalena Promieniście niespokojne
    • @LessLove

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Annna2 Kto z Bogiem, ten w Bogu żyje i żyć będzie zawsze.  Cudem jest ten świat, cieszmy się nim, bo jest darem dla nas od Tego, który dzierży wszystko, co rozumiemy i czego nie możemy zrozumieć. Serdecznie Cię Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...