Nóż

[APM]

Nóż

 

Nóż zawisł nade mną,
słowami rozpruł duszę,
pokaleczył sen,
dotknął strachu,
poplątał myśli.

 

Biegam tu i tam,
oczami zaszywam rozerwane,
uciszam lęk łzami,
wlewam do serca słońce.
A nuż
się z tego wyplączę.

 

[andrew]

@APM

...

nóż w tytule zobaczyłem 

trochę się tym wystraszyłem 

zaglądać się bałem 

czując coś nie tak 

odwagi nabrałem 

 

na ratunek biegnę 

nad morze uciekamy 

a nuż się nam uda 

 

tam się schowamy

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego wieczoru 

[Charismafilos]

@APM są emocje! A nóż jak to nóż... tyle wart ile umysł... nożownika ;)

[APM]

@andrew Dziękuje za wsparcie i fajna skrytkę - nad morzem. Można razem obejrzeć "Nóż w wodzie"... 

@Charismafilos Nożownik to chirurg, a może nawet robot DaVinci, i ma twarz pokerzysty.

[andrew]

@APM

Faktycznie, z Twoim scenariuszem.

Może go wysłać Polańskiemu.

Edytowane 18 Kwietnia przez andrew (wyświetl historię edycji)

[APM]

@andrew Dobry pomysł, albo nakręcimy własny film.

[Alicja_Wysocka]

@APM Już tutaj byłam - ale wracam, żeby powiedzieć Ci, że temat wiersza czasem skleja się z życiem - oczywiście nie musi, ale bywa tak.

[violetta]

@APM nóż to trzeba wbijać w stek:) mi dzisiaj kurczak wyszedł pół dobry, pół surowy, cała wybrudzona, mało jedzenia, ale sałata wyszła dobra:) jutro będę robiła pieczonego, bo źle go robiłam:) 

[Berenika97]

@APM

 

Gra słów w końcu - nóż, a nuż - to sedno całego wiersza. Ból i nadzieja splecione w jednym dźwięku. Świetne!

 

[viola arvensis]

@APM samo życie. Końcówka- rewelacja !

Pzdr.

[APM]

@violetta Smacznego!

@Berenika97 Dziekuję!

@viola arvensis Ciesze się, że ci się podoba. Okazuje się, życie można zawrzeć w dwóch słowach, i nie jest to tym razem "Kocham Cię", chciaż kto wie?

[Migrena]

@APM

 

 

Twój wiersz nie krzyczy on drży.

ostrze nie spada tylko trwa nad nami jak mysl której nie da się uciszyc.

autorka dotyka tego miejsca gdzie słowa ranią głebiej niż czyny .

a jednak w tym   samym ruchu pojawia się światło małe i uparte.

to jest opowieść o pęknięciu które jeszcze nie jest końcem
i o cichej odwadze zszywania siebie od środka, 

zostaje po nim ciepło.

 

paradoksalnie.

 

świetny wiersz.

 

[APM]

@Migrena Dziekuję Ci, podoba mi sie jak napisałes o wierszu.