Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przyjmuje się do wiadomości fakty, które tenże pogląd potwierdzają, innych już nie. Już Schopenhauer o tym pisał, że  ten, kto te nieprzystające fakty przedstawia, staje się wrogiem. Tak to działa. 

Opublikowano (edytowane)

@onasama

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :))))

 

Skoro liczby i dane to Twoja domena,

Niech anegdota zejdzie ze sceny!

Bo choćbyś miała wykres i słupki ze stali,

Zawsze się znajdzie ktoś, kto to „obali”.


„Bo szwagier mój przeżył!” - to siła rażenia,

Co krzywą Gaussa w pył w mig zamienia.

Po co nam próba na tysiąc osób,

Gdy wujek zna lepszy, „życiowy” sposób!

 

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

 

Więc Artur S. rację miał (choć był zrzędliwy),

Że fakt niepasujący jest zawsze uciążliwy.

 

Zamiast prawdy szukać,

Wolą się oszukać -

 

Cóż, światopogląd to twór... pobudliwy!

 

 

@Proszalny

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. 

 

Gdy logika w jaskini zachrapała,

Fantazja mu w głowie hulała.

Lecz gdy arkusz Excela

Dopadł marzyciela,

Złuda raju w mig się rozwiała.

 

 

 

@APM @Rafael Marius @Robert Witold Gorzkowski  

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :))) 

Edytowane przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Nata_Kruk

 

Bardzo dziękuję!

Tak bywa, ale najgorzej jest, jak fakty nie mogą się przebić do umysłu. :) 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Mitylene

 

Bardzo dziękuję! 

 

Masz rację, z intuicją trudno wygrać! :)

Kiedyś mówiłam pewnej osobie, że chrzest Poski był w 966 roku. A ona na to: Oj, wydaje mi się, że pomyliłaś kochana daty. :)) Jej wydaje się było nie do przebicia. :))) 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Wiechu J. K. @Robert Witold Gorzkowski 

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 

  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Bardzo dziękuję !!!   Tam na wschodnich peryferiach imperium perskiego hybris Aleksandra zostanie poddana ciężkiej próbie :)   Im dalej na wschód, tym rzadziej świat pyta, kim byłeś wczoraj.   Pozdrawiam
    • @Poet Ka   Poe:)   czy możesz....?   wszystko możesz:)   jesteś przecież w swoim poetyckim domu:)       a u mnie, w wierszu -    ta "drapieżność"  nie była intencją tylko efektem  języka probującego opisac moment kiedy granice między ja i ty przestają być stabilne. to nie jest bliskość jako harmonia ale stan w którym relacja przestaje być relacją i staje się procesem ktory uzywa obu stron naraz,   dlatego tak łatwo  tu  o wrażenie granicznosci i snu gdzie nie da się już ustalić co jest czyje.     a ten cytat Twój -   "może rzeczywiście wszystko nam się przyśniło(...)"   wspaniałość:)   Gałczyński jak mi się zdaje.   słodko - gorzki klimat.             dziękuję Poe za Twoje słowa:)   bardzo:)    
    • Poprawiona wersja wiersza Wykrzyczała gestem, że kocha, obcasem uczesała włosy, wzrok poprawiła uśmiechem, a zdrowie dała krzykiem.   Nigdy nie byłem mądry – inteligencja społeczna w moim przypadku to kapiszon, nie broń palna na naboje ostre. Język mi się splatał, a dłonie paraliż dopadł,   gdy naga w swych myślach została do świtu. Gdy tak to nasze obcowanie we dwoje wierszem się stało, podzieliło się mocniej na szczęście i światło. Niczym nastolatek biegłem   – już nie za okrągłą, kulistą, nogą kopaną gałą, ale za sensem istnienia, co imię swoje miał i lubił, gdy słowa mówiłem i gwoździe w ścianę miłości wbijałem.   Co w eter niosło falę dźwięków, jazgotów, porannych wzdychań, alkoholowych potów. Szaleństw we dwoje w sieci odmętach, każda chwila była wzniebowzięta. Po tylu latach nie ma w nas znudzenia, nikt się nie budzi sam,   choć kości już stare ze zmęczenia. Nie chodzi o chwilę, o dar wspomnień i masę wspólnych pocałunków, ale o dar, jakim jest miłość, i wagę jej, gdy ją na rękach miałem.        
    • @Łukasz Wiesław Jasiński   są różne szkoły, zależy czy to naukowa interpretacja, czy zabawa skojarzeniami     @Łukasz Wiesław Jasiński wiersze są wieloznaczne, operują przecież symbolami i metaforami, ale skojarzenia nie powinny być "od czapy" oczywiście 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...