żebyśmy byli szczęśliwi

[Gość vioara stelelor]

w wiosennym wierszu

gdzie gałęzie drzew dziwią się nawzajem

swoim uśmiechniętym pąkom

 

na niebie - wśród chmur ułożonych

w biało-złote wzory richelieu

 

i kiedy wracamy z dyskontu

niosąc w workach cukierki na wagę

 

i kiedy niektóre słowa są skrzydlate

inne kolczaste

a jeszcze inne po prostu otulają

 

żebyśmy byli

 

dla siebie oknami przez które

świat widziany za witrażami miłości

wraca rozchlapując kałuże

do najmłodszych zagubionych lat

 

tak bym ci wtedy powiedział

[Proszalny]

@vioara stelelorKocham takie wiersze. Właśnie takie chcę czytać i pisać. Chciałbym się tego nauczyć, ale to raczej dar. Ty go posiadasz. 

[Łukasz Jurczyk]

@vioara stelelor Pochwała codzienności, która okazuje się być utkana z tego samego materiału co najpiękniejsze liryki :)

 

 

Pozdrawiam

[Jacek_Suchowicz]

@vioara stelelor

 

pobożne życzenia - masz rację:

 

bądźmy dla siebie chociaż oknami 

przez które świat się uśmiecha

witraże wchłoną nieszczęść pamięć

a mu człowiekiem dla człowieka

 

pozdrawiam

 

 

 

[Gość vioara stelelor]

@Proszalny Myślę, że to nie jest jakiś szczególny dar, tylko może umiejętność bardziej uważnego obserwowania świata.

Kiedyś spacerowałam po moim osiedlu i robiłam zdjęcia roślinkom (amatorsko trochę zajmuję się fotografią). Mijał mnie jakiś facet, z tych, co biegają dla zdrowia, i pytał - a co pani tam robi? tam nic ciekawego przecież nie ma? liście pani fotografuje? 

No właśnie :)

 

@Łukasz Jurczyk Bardzo mi miło :) W tym, co drobne kryje się również wielkość :)

 

@Jacek_SuchowiczMoże powinniśmy być jedni dla drugich takimi witrażami, przez które świat obserwowany staje się jaśniejszy, bardziej kolorowy i bajkowy... :)

[Proszalny]

@vioara stelelor Czasami robię zdjęcia parapetów. Nie myśl, że jestem wariatem. Stoją na nich kwiaty doniczkowe i drobne bibeloty. Kwiaty pielęgnowane ręką mojej ukochanej sprawiają, że okna stają się witrażami miłości. 

[Alicja_Wysocka]

@vioara stelelor Ładny, lekki obraz. Ma w sobie spokój.

[Migrena]

@vioara stelelor

 

Twoje słowa.

 

Twoje wersy.

 

a wśrod nich i w nich samych wiosna nie tylko rozkwita, ale pyta o siebie, o nas, o sposób, w jaki świat może stać się przezroczysty dla czułosci.

 

i choć codziennośc przynosi worki cukierków i skrzydlate słowa, to w tej subtelnej geometrii uczuć odkrywam nieskończoność .

 

a w niej nasze dzieciństwa mieszają się z teraźniejszością .

 

i to jest -

pięknie, cicho, prawdziwie.

 

bardzo prawdziwie.

 

gdzieś tutaj jest ten anioł........

 

 

[huzarc]

@vioara stelelor optymistycznie na trudny czas:) 

[Nata_Kruk]

@vioara stelelor,,, to bardzo ciepły i przyjazny człowiekowi wiersz. Cudowne słowa, takie ku pokrzepieniu.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... piękne sedno cudownej całości... :)

[Berenika97]

@vioara stelelor

 

Lubię jak  richelieu na niebie mieszka obok dyskontu i cukierków na wagę. I że słowa potrafią otulać. Myślę, że właśnie tak wygląda miłość- gałęzie dziwią się swoim pąkom, słowa są kolczaste albo otulają, a my wracamy z dyskontu i próbujemy być dla siebie oknami.  Pięknie!