Ka_linie

[Nata_Kruk]

 

       

                 Ka_linie

 

 

Była - nawet całkiem niedawno,  
zwykle skora, żeby komuś. Czasem
niesie zachętę, aby ktoś także innym, 
bo potem zawisa się pomiędzy... 
w towarzystwie ciszy, kiedy wokół

zieleń na wyciągnięcie ramion...

 

linie - tu i ówdzie wyrastają krzewy,
solidne, rozrośnięte - są ozdobą 
ogrodu, aż chciałoby się zatrzymać, 
wtulić w liście, dotknąć, by poczuć 
aurę - tylko ten chłód... zniechęca.

 

Jeden bukszpan _za_nie_uważy, 
inny może będzie porównywać, 
policzy każdą gałązkę każdy listek, 
jakby od tego zależało - być albo 
nie być - i... to dławiące wrażenie, 
jakby niewidzialny echoszelest 
- ta znowu się pcha i wymądrza - 

 

 

 

 marzec, 2026

 

 

 

 

 

[andrew]

 

@Nata_Kruk

...

dziś przygląda 

się wczoraj  

nie jedno błądzilo 

leżało na ziemi 

 

wiele widziało 

 

czy warto 

wciąż na nowo 

układać 

tę mozaikę 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

 

[Proszalny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy to w temacie zachęty do zamieszczania komentarzy? Pięknie to ujęłaś. Drugą strofę czytam, jakby portal (blog) był ogrodem, w którym rosną nowe wiersze. Trzeciej nie skomentuję, bo jestem grzeczny.

Świetny wiersz. Z przesłaniem i urokiem.

[Poet Ka]

@Nata_Kruk balansujesz po mistrzowsku między tradycją a nowoczesnością. W spokojny, cichy organiczny świat, wniknął echoszelest, który oznaczać może niepokojącą ingerencję technologii.

[Łukasz Jurczyk]

@Nata_Kruk Sezon w ogrodzie rozpoczęty :)

 

 

Pozdrawiam

[LessLove]

@Nata_Kruk

Piękny naturalistyczny poemat o językach Natury, dla której także my jesteśmy partnerami, jeśli się wczujemy w Jej KA z pokorą, bez zarozumialstwa. Pozdrawiam

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

To wiersz, który pod warstwą ogrodowej metaforyki skrywa sporo społecznej obserwacji.

 

Duże wrażenie robi metafora bukszpanu jako symbolu sztywności i konformizmu.

Bukszpan rośnie w moim ogrodzie - to roślina, którą łatwo się formuje i przycina pod sznurek. Może to metafora osób, które trzymają się sztywnych reguł i nie tolerują wychodzenia przed szereg.

 

Te rośliny w Twoim wierszu nie dają cienia, one dają chłód.

Bardzo intryguje mnie neologizm "za_nie_uważy"- sugeruje on, że ignorowanie kogoś to świadome działanie, niemal wysiłek.

 

Tytułowe "Ka_linie" i ich rozbicie świetnie korespondują z tym poczuciem bycia "pomiędzy" i szukaniem własnej przestrzeni w gęstym żywopłocie cudzych oczekiwań.

 

„Być albo nie być”- tu nadajesz tej sytuacji rangę egzystencjalną. Dla osoby wrażliwej to, jak zostanie oceniona przez „bukszpany”, staje się walką o przetrwanie.

I jeszcze świetny jest ten „echoszelest" - niesamowicie duszny.

To chyba ten moment, gdy człowiek chce się podzielić czymś dobrym, a natrafia na mur chłodu i szeptów za plecami, które bolą bardziej niż otwarta krytyka.

 

Bardzo autentyczny zapis lęku przed oceną i byciem "nie takim, jak trzeba" w oczach innych. Świetny obraz!

 

Tekst jest niesamowity!

[Proszalny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 Bukszpany są chore i umierają. Dla mnie bukszpan w tym wierszu jest obrazem człowieka, który potrafi odnaleźć w przepięknym utworze pisanym trzynastozgłoskowcem wers, w którym liczba sylab się nie zgadza. Oczywiście informuje o tym w komentarzu typu: "W szóstym wersie zgubiłaś rytm".

[Berenika97]

@Proszalny

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tego akurat nie rozumiem. :) 

A co do reszty się całkowicie zagadzam, chociaż nie wynika to z mojego komentarza. Ale masz rację, ktoś, kto trzyma się sztywnych reguł często nie tylko nie toleruje inności ale doszukuje się błędów tam, gdzie ich nie ma. 

[Proszalny]

@Berenika97 W większości Polski bukszpany umierają. Wykańcza je ćma bukszpanowa. W swoim ogrodzie usunąłem ponad sto, miały uschnięte liście. Ćma jest nie do zwalczenia. Rozprzestrzenia się i zagarnia nowe tereny. Wkrótce dotrze do Ciebie, czego oczywiście nie życzę.

[Jacek_Suchowicz]

@Nata_Kruk

 

bukszpan iglaki są zawsze w szeregu

potulne w równych żywopłotach

zaś rododendron o wielki Wszech Bóg 

przez całe życie w kłopotach

 

tłamsi sąsiadów zabiera miejsce

jest rozpuszczonym egoistą

w wiosennym czasie barwy przepiękne

przemija urok dość szybko

 

...

Pozdrawiam

[huzarc]

@Nata_Kruk

To wiersz o przemocy subtelnej, codziennej takiej, która nie mówi wprost, ale zostawia chłód i ślad w głowie. To wykład o człowieku zawieszonym między chęcią bycia a lękiem przed oceną. Wszystko razem tworzy wizję  społecznego niepokoju, wzbogaconej pięknym neologizmem:)

[Migrena]

@Nata_Kruk

 

Nata.

 

to gęsty zapis tej chwili, w której człowiek przestaje byc z sobą, a zaczyna istnieć w cudzym spojrzeniu .

 

ogród jest tu piękny, ale podszyty chłodem oceny .

 

i właśnie dlatego Twój wiersz tak dobrze odsłania kruchosć bycia między innymi

 

ukłony :)

[Nata_Kruk]

@andrew.. dziś.. ciągle.. przygląda ssię wczoraj... :) niech.. jutro.. wyciąga wnioski.. Dzięki.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za taki komentarz...:) Tak... dokładnie po to, to to poskładałam, nie pierwszy raz zresztą.... cóż, cała Nata. Proszalny.. u mnie możesz być.. niegrzeczny.. :) ja nie gryzę i nie.. biję..:)

co najwyżej będę bronić treści, tak jak umiem.

 

 

@Łukasz Jurczyk... tak, rozpoczęty..;)

 

@Poet Ka... bardzo ciekawe spojrzenie na treść.. za to dziękuję.

 

@LessLove... zarozumialstwo na nic tu się zda.. lepiej.. z.. :) Dziękuję za Twoje słowa.

 

 

             Jacku... kłaniam się z podziękowaniu za strofki.

nie mam ogrodu więc piszę o tym
co oko 'zoczy' gdy grill się warzy...
bardzo zazdroszczę.. im.. tej zieleni
gdy wracam w beton - z poezją gadam... :)

 

Bardzo Wam dziękuję za zostawione słowa... za fajną wymianę słów o.. bukszpanach...

Pozostałym Gościom jutro odpowiem, szepnę tylko, że mam w domu.. remoncik..

i teraz tylko kąpiel, rumianek i.. spać. Dobrej nocy dla Was.. ślę duszki do poduszek.

Pozdrawiam Was.

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)