Jak to opisać

[beta_b]

Tak było pięknie - w pamięci zostanie.
I tyle kwiatów na chłodnej płycie. 
A dzisiaj wstaje nowy poranek
i co z nim zrobić, 
gdy boli życie. 

 

Z żalu omdlewa. Co zrobić ma matka?
Słońce znów świeci, ale nie dla niej. 
Wiosennie śpiewa znów ptaków dziatwa. 
....... nie ma. 
Świat idzie dalej. 

 

Jak to opisać, gdy dziecko odchodzi. 
Śmierci wydane nagle, bez woli. 
Nikt tego nie chciał. Jak się pogodzić
z największą pustką, 
która tak boli.

 

I myślę sobie, że niebo patrzy,
i z nieba patrzy też jakaś dusza.
A tym promieniem, co teraz pada,
matkę otula.
I mnie porusza. 

 

 

PS Mam wątpliwość, czy mam prawo w ten sposób pisać, ale to impresja i moje emocje.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 15 godzin temu przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[hollow man]

@beta_b

Masz prawo pisać jak Ci rozum, serce i talent pozwalają, a nawet się przekraczać w każdym z tych zakresów.

Przeczytałem zanim zobaczyłem zdjęcie, więc temat stał się bardziej uniwersalny niż Śmierć Tego Dziecka.

Wrócił do mnie obraz Mojej Babci, która po wojnie rok po roku pochowała dwie córeczki.

Edytowane wczoraj o 09:10 przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Pięknie to napisałeś. Kilku moich znajomych pochowało w ostatnich latach swoje dorosłe, wciąż młode dzieci. Po tym stali się innymi ludźmi. Pozdrawiam serdecznie. 

[beta_b]

@hollow man bylam wczoraj na pogrzebie Jagody G., pilotki balonu, zdjęcie z mszy. To impresja, widząc jej mamę. Myślę, że trudno opisać ból babci i każdego rodzica, który żegna się w odwrotnej kolejności. 

 

@Marek.zak1 Tak to widzę, że rodzice przechodzą przez bramę niewyobrażalną i stają się innymi ludźmi. 

Dziękuję Wam za odwiedziny. Bb

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - smutno dziś piszesz - ale czasem tak trzeba by wyrzucić z siebie

              to co bardzo boli - 

                                                Pzdr.zasjuceniem.

              

[beta_b]

@Waldemar_Talar_Talar Waldku, życie i śmierć, radość i smutek. A może jedno bez drugiego się nie da?

Ściskam, bb

[Charismafilos]

@beta_b piękna parafraza Gorzkich żali... jak najbardziej na miejscu.

I bliski mi również wizerunek Matki Bożej Wspomożenie Wiernych... :)

[Jacek_Suchowicz]

@beta_b

napisałaś tak jak czujesz świeżo po pogrzebie i to szanuję 

ale na temat śmierci już pisałem i jeśli można przypomnę

było to o dzieciach ale dorosłych też dotyczy

 

 

 Pozdrawiam

[beta_b]

@Jacek_Suchowicz tu śmierć zdarzyła się w sekundę. Zakochana, piękna dziewczyna, niezwykła na starcie. Raczej cierpieć nie zdążyła.

 

Twój wiersz bardzo dobry, ale choroby w hospicjum, a śmierć znienacka, w piku pełnego życia to co innego. Mój tato umarł 3 tyg. temu. Był schorowany. Miałam trzy dni na pożegnanie i ciepłą dłoń w mojej ręce. I był tatą, nie moim dzieckiem. Chyba to łatwiej przyjąć i zrozumieć. Ściskam. Bb

[vioara stelelor]

@beta_bNapisałaś bardzo piękny, subtelny, wiersz, który współtowarzyszy i pochyla się.

Próbuje zrozumieć i nie narzuca emocji, one po prostu płyną...

Każdy wers uczy wrażliwości - myślę, że to największa siła tego tekstu.

 

[Sylwester_Lasota]

Są stany, które są niemożliwe albo bardzo trudne do opisania. Podjęłaś się takiego wyzwania i stworzyłaś tekst, który wydaje się tak szczery, że wszystko przy tym blednie.

Pozdrawiam.

[Berenika97]

@beta_b

 

Niektóre wiersze się czyta, inne się przeżywa. Czytam i cisza.

[Papierowy Lis]

@beta_b poruszająca tematyka. Czasami brak słów i wtedy dziękuję że świeci słońce. Gustuję i pozdrawiam

[beta_b]

@vioara stelelor to nie moje dziecko, ale współodczuwam trudne emocje. Wolałabym jaśniejsze, ale nie umiem. 

@Sylwester_Lasota odgrywam tu nieco rolę aktora, choć nawet swoich wierszy powiedzieć nie umiem. Jeśli dotarło prawdziwie - znak, że słowo mnie posłuchało.  

@Berenika97 Oby nikt z nas nie musiał chwili tej przeżywać. 

@Papierowy Lis Też lubię słońce i dziękuję za nie. 

 

Pozdrawiam wszystkich ciepło, bb

PS Pierwotnie w miejscu kropek było: Jagódki. Celowo skasowałam imię, to zbyt intymna chwila, żebym mogła jej imieniem szafować. Same kropki są mniej inwazyjne i bardziej uniwersalne. Piszę o tym, jako o etapie świadomego wyboru, poczuciu etyki, empatii, przekraczaniu granic. 

bb

Edytowane 5 godzin temu przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w życiu nic nie dziej się przez przypadek - wszystko ma swój cel. Nie wiemy jakie byłoby dalsze ziemskie życie tej dziewczyny, może np została uchroniona przed toksycznym związkiem. On wie co robi. Ufajmy, że będzie szczęśliwa i wspierajmy modlitwą

 

                     Boli jak odchodzą najbliżsi, ale kiedyś muszą tak jak i na nas przyjdzie czas. Spędzający swoje ostatnie dni w hospicjach, w olbrzymim cierpieniu nawet nie wiesz jak czują się upokorzeni, patrzą na umieranie innych obcych, a pragną mieć przy sobie bliskich. Boją się jak wszyscy, a potem są już wolni od ziemskich cierpień. 

Z poczwarki wyfrunął piękny motyl.... 

 

Serdecznie pozdrawiam Jacek