Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rozpinam troskliwie

pajęczynę czasu

żeby Cię zatrzymał

skleił ze mną czule

niech otuli nasze

diamentowe chwile

 

wiedz ty, pajęczyno

kiedyś dni przeminą

i wiatr cię rozerwie

ty o nas zapomnisz,

a my będziemy

pamiętać o tobie

Opublikowano

@Le-sław

Ciekawie podejmujesz motyw pajęczyny - jako symbolu więzi.

Zazwyczaj nie kojarzy się dobrze, jako coś obezwładniającego i zniewalającego - przywodzi na myśl sieć, w którą próbuje się pochwycić ofiarę.

 

Tutaj pajęczyna jest czymś delikatnym i wrażliwym na działanie czynników zewnętrznych. Łączy, ale nie usidla, a na końcu pojawia się doświadczenie jej nietrwałości.

Choć pozostaje w pamięci, bo żadna ścieżka emocjonalna nie ulega nigdy zatarciu w podświadomości.

Opublikowano

Dziękuję za ciekawy komentarz. Tak, myślę, że nasz czas życia nie wyczerpuje naszego istnienia, ale jest przygodą, na którą będziemy mogli patrzeć z innej perspektywy... Przed kolejna przygodą? Bo nudy nirwany/ nieba bym nie zniósł :-)

 

Z pewnej perspektywy mentalnej, wszystkie uczucia, które "komentują" nasze życia są równie cenne. Te negatywne i te pozytywne, piękne i szpetne - są bezcennym darem - bo bez formy, treść nie może zaistnieć. Jak w wierszu :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wybacz malutki mej wątpliwości

nie chcę uchybić nici zmysłowości

lecz piękne bajki to  zapominajki

jutro zapomną co mówią dziś

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To zmieniaj mnie zmieniaj, chcę się zaczerwieniać

a drgawki czy czkawki, emocji przyprawki

to miłe zabawy co uczą nas wprawy

przed  pajęczym łowem - raz jadem, raz słowem

:-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...