Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 Ani przez chwilę nie pomyślałem o wywodach Junga, czy Freuda. Chociaż bywają dni , gdy wciąga mnie Freudowski bełkot - na szczęście niezbyt często. :)

  Twoje spostrzeżenie jest uzasadnione. 

W zasadzie każdą wypowiedź można poddać psychologicznej analizie. I ta moja może rzeczywiście bardziej nadaje się do terapii i psychologa niż na portal literacki. :))

 

 

Opublikowano

@A.Between

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie miałam na myśli terapii i psychologa, tylko odkrycie istniejącej więzi, poza czasem i przestrzenią, w świecie symboli, obrazów... Tam działa podświadomość - odkrywamy to poprzez różne sytuacje wydające się przypadkowe, niezrozumiałe - a taką opisujesz w wierszu.

Opublikowano

@A.Between

Nie studiuję psychologii. Ale niektóre zagadnienia musiałam odkryć, poznać i pogłębić, na własny użytek,  bo mnie doświadczenia życiowe zmusiły do tego.

Natomiast faktycznie, interesuje mnie funkcjonowanie psychiki człowieka, choć jest to tak złożony mechanizm, że nie ma jednej uniwersalnej teorii, która by wszystko wyjaśniła, a już zwłaszcza pokazała - co jest nie tak, dlaczego nie działa i jak to naprawić.

Samych nurtów terapeutycznych są dziesiątki - skuteczność potwierdzono w badaniach zaledwie w przypadku kilku z nich, np CBT. A cała reszta, to są albo metody przestarzałe, albo niesprawdzone, albo - co najgorsze - różne dziwne wymysły mające jedynie przyciągnąć zdesperowanych ludzi do wszelkiej maści szarlatanów i uzdrowicieli.

Jung łączy psychologię z filozofią i elementami kulturowymi również, i to jest ciekawe w jego myśli.

Opublikowano

zatrzymał mnie 

 

świat zawsze był i jest prosty

lecz ludzie go ciągle gmatwaja

wciąż tworzą więzi pomosty

i nagle to wszystko zrywają

 

psychika ludzka jest nie do ogarnięcia (owszem można człowieka teoretycznie wyleczyć zamieniając go w "robota" farmakologicznie ale nie tędy droga)

pozxdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Ano, widzisz bywam niegrzeczna...
    • @Czarek Płatak Nikt Niebiescy przypisany do miejsca. Jesteśmy zbiorem miejsc nieoznaczonych, dla jakich szukamy jednak współrzędnych, stąd często nam nazwać miejsca bliskie i dalekie, ciężko wobec nich ustawić odpowiednio zawieszony horyzont. Tak czytam:)
    • @Berenika97 Brzmi jak rozmowa z Bogiem. On nadchodzi od środka.
    • Czasem wybieram się w podróż do głębin nieśmiertelności i zauważam nie swoje myśli próbujące wycisnąć mgłę z moich kolan   innym razem jestem na moście i widzę w wodzie kolosalne drzwi połączone okiem i demonami walczącymi o myśl   każdy wybór  traktuję chłodem bo nie wiem czy kiedyś nie powiem że mogę, choć wcale nie powinienem.
    • Julia.Hologram.   I. fotoplastikon    walec obraca się-klik kolejne kadry-klik perpetuum mobile klik obok cień obcy-klik   mrok jak w atelier - klik patrzę skupiona - klik przez szkiełko - klik Warszawa przesuwa się klik   życie migiem ucieka - klik za szybko by utrwalić - klik w pamięci tylko błysk klik klik - a kim ten człowiek był   zastygam świeci lampa klik  na zewnątrz ciągle - klik mróz co to za człowiek - był to dziwne spojrzenie - klik"   II. lutowy poranek 1909   śnieg zakrywał bożonarodzeniowe wspomnienia topniejąc odsłaniał dach kamienicy przy Chmielnej   pierwsze słońce zajrzało przez szybę tam zamarznięta 37-latka Julia de domo Dlohnier   została pod śniegiem przy łóżku śpiewnik ewangelicki na ostatniej stronie "nolla sepoltud siculi" łamana łacina jak "mane tekel fares"   dziś scena z filmu o rewolucji ręka która owe słowa napisała to holograM-Margologh   zagadka sprzed setek lat dziś jesteśmy bliżsi odpowiedzi albo nam się tylko tak wydaje"   III. ad memoriam   fin de siècle’owa fontanna  na miejski plac na perliste śmiechy na oczy spuszczone  pożegnanie na trzewiki i granatową koronkę  na wieczność w mahoniu rzeźbionym w cerbery i sfinksy  bramie na wieczność zapomniałam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...