Wiosenny smak kawy

[huzarc]

Wiosna - to się nie zmienia

Zielony świergot

Na nagiej ziemi

Oddychającej jak jej

nastoletnia pierś

W białej sukience

Na fotografii

 

Nic się nie zmienia

 

Alarm przeciwlotniczy

 

Rakiety rysują tory historii

Spada deszcz ognia

Na złote kopuły

 

Ptaki rajskie wracają

Do wzgardzonego gniazda

Z patyków i przaśnego tlenu

 

Drony zataczają koło

Nad cmentarzami

 

Gdzieś przełamanie

 

Gdzieś zastój

 

Na mapie

 

Gdzieś wiosna

 

Zmienia smak kawy

 

[Alicja_Wysocka]

@huzarc Drobna codzienność – kawa, wiosna – zostaje przewrócona przez dramat wojny. Nawet najbardziej zwyczajne przyjemności tracą wtedy swoją lekkość i smak. Wiersz pięknie to pokazuje – delikatnie, a jednocześnie boleśnie.

[Marek.zak1]

Byłem kiedyś w Kijowie, są tam złote kopuły. Dobry wiersz o zwyczajności, która na wojnie zwyczajna nie jest. {Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - ta cholerna wojna - jak tu ma smakować kawa - jak tu się uśmiechać - 

                                                                                                   Pzdr.

[Berenika97]

@huzarc

 

Ten wiersz działa kontrastem - zielony świergot i alarm przeciwlotniczy, nastoletnia pierś w białej sukience i deszcz ognia na kopuły. "Nic się nie zmienia" - bo wiosna przychodzi nawet wtedy, gdy rakiety rysują tory historii. I to ostatnie zdanie - "zmienia smak kawy" - to chyba najokrutniejsza prawda - gdzieś toczy się wojna, gdzieś giną ludzie, a gdzieś ktoś po prostu pije kawę o innym smaku. Przejmujące w swojej prawdzie.