Gdzie rdzewieją miecze: 45. Charidemos - O kilka słów za daleko

[Łukasz Jurczyk]

45. Charidemos* – O kilka słów za daleko
(narrator: grecki najemnik w służbie Dariusza)

1.

Mówią, że Persja
szanuje mądrość. Może.
Ale nie cierpliwość.

2.

Powiedział królowi
to, czego wszyscy bali się

choćby pomyśleć.

3.

Mówił o klęskach —
o tym, co wisi nad nami
jak cisza przed ciosem.

4.

Wyliczał błędy,
jakby dotykał struny
napiętej przez los.

5.

Nie obraził króla —
tylko odarł go ze złudzeń,
a to gorsze.

6.

Władcy nienawidzą luster —
a on postawił je
na środku sali.

7.

Śmierć jego była szybka —
bo przeznaczenie nie lubi
marnować czasu.

8.

Nikt nie zaprotestował —
tchórzostwo też jest
formą rozsądku.

 

*Charidemos - ateński najemnik, następca Memnona z Rodos.

 

cdn.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Ten fragment to przejmujące studium zderzenia brutalnej prawdy z absolutną władzą. Wykorzystałeś postać historyczną Charidemosa (greckiego dowódcy na dworze Dariusza III), by ukazać uniwersalny mechanizm - dyktatorzy wolą słodkie kłamstwa od gorzkich faktów.

Głównym motywem jest tutaj "odzieranie ze złudzeń". Charidemos nie zginął dlatego, że był nielojalny, ale dlatego, że był zbyt trafny w swoich diagnozach.

Piękna jest metafora prawdy jako lustra, w którym władca widzi swoją niekompetencję i nadchodzącą klęskę. Dla kogoś, kto uważa się za boga lub wybrańca losu, widok własnej słabości jest nie do zniesienia.

 

Charidemos "wyliczał błędy"- podawał racjonalny dowód na nadchodzącą katastrofę.

 

Wiersz obnaża naturę dworu i otoczenia despoty - tchórzostwo jako "forma rozsądku". Milczenie świadków egzekucji to instynkt przetrwania.

Śmierć bohatera jest szybka, bo "przeznaczenie nie lubi marnować czasu" - sugeruje to, że skoro los i tak już wydał wyrok na imperium Dariusza, śmierć człowieka, który ten wyrok ogłosił, była tylko formalnością.

 

Zabił Charidemosa,

bo ten psuł mu widok na własną wielkość.

Błąd - krew nie ucisza faktów.

 

Podobno Dariusz później żałował tej decyzji, zwłaszcza gdy przewidywania Greka o klęsce Persów pod Issos się spełniły.

 

Poruszyłeś świetny temat! 

 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!!

 

A więc znasz tą historię. Cóż żal króla królów był trochę spóźniony :)

 

Prawda to ostry nóż.

Nie chwytaj

za ostrze. 

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Tak, znam. To są "smaczki" z wykładów. :) 

 

Prawda to ostry nóż.

Nie podawaj go

tyranom.

[vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zawsze w kolejnych Twoich odsłonach znajdę sobie jakąś cząstkę, która wydaje mi się jakby głębsza od pozostałych.

Tym razem - to jest właśnie powyższa :)

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97

 

Król to jest słońce.

Grek chciał je przyćmić cieniem,

więc musiał zgasnąć.

@vioara stelelor Bardzo dziękuję!!!

 

Cieszę się, że znajdujesz dla siebie coś ciekawego w poemacie.

 

W tej części osobiście lubię najbardziej 8 :)

 

Pozdrawiam

[Christine]

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dobre! Nie ma to jak mówić prawdę despotom.  Historia w tym aspekcie się powtarza do dziś. To fascynujące!

Pozdrawiam.

 

[Łukasz Jurczyk]

@Christine Bardzo dziękuję!!!

 

Z tymi despotami masz pełną rację. Tylko, że mamy kilka tysięcy lat więcej doświadczenia w tym zakresie :)

 

Choć pewnie i Dariusz miałby coś do powiedzenia na swoje usprawiedliwienie :)

 

Prawda ma swój czas.

On przyniósł ją wtedy,

gdy potrzebowaliśmy wiary.

 

Pozdrawiam

[Christine]

@Łukasz Jurczyk

 

Masz rację!

 

Prawda ma w sobie siłę,

która działa wtedy,

gdy kłamstwo przestaje wystarczać.

 

 

Ale czy kłamstwo kiedykolwiek nie było potrzebne?

[Łukasz Jurczyk]

@Christine

 

Granica cienka —
między kłamstwem
a nadzieją.