Eskalacja na granicy nieporozumienia

[Charismafilos]

Każde ciepłe słowo to ukojenie.

                Czemu się tak wydzierasz?!

Owoce i warzywa to zdrowie.

                I kto teraz to wszystko zje?!

Chcę z tobą tutaj leżeć dziś.

                Sama pościel to łóżko!

Hamak bym sobie pożyczyła.

                Zostaw to! Przeszkadza ci?!

Ale przecież to tylko na chwilę?

                A ty zawsze musisz po swojemu!

Mycie to tak nudna konieczność.

                Znów nie zakręciłaś pasty do zębów!

Całe moje ciało należy do ciebie.

                Ale po co ci tyle miejsca?!

I przypadkiem stłukło się, ot co.

                Będziesz to teraz naprawiać!

Ewentualnie mogę zawołać fachowca.

                Inaczej już nie umiesz tego zrobić?!

Było tutaj tyle nieporządku.

               Jak mogłaś poprzestawiać te rzeczy?

Innego ciebie nie chcę.

               A w ogóle to wynoś się!

Eskalacja na granicy nieporozumienia.

[bazyl_prost]

stój kliencie ewentualnie poproś

[violetta]

@Charismafilos z tego powstają wojny:)

[Myszolak]

@Charismafilos Miło cię tu widzieć :)

Ciekawy jest twój wiersz.  "Eskalacja na granicy nieporozumienia" - Podoba mi się ten tytuł w połączeniu z tymi wymijającymi się wersami. Widzę to jako nieumiejętność słuchania. Jakby ktoś mówił bez zastanowienia, bez żadnej próby zatrzymania się nad tą drugą osobą. 

 

A może chodzi o to, że napięte relacje, właśnie najczęściej rozbijają się o takie pierdoły. Cała złość i frustracja eskaluje, wychodzi na wierzch właśnie podczas takich małych niby nic nieznaczących rozbieżności. 

[KOBIETA]

@Charismafilos

 

Czasami to tylko takie „ złości z miłości” :) rozkoszne ;) 

 

 

pozdrawiam :) 

[hollow man]

@Charismafilos

Bracie, oni są chyba na etapie, na którym moi rodzice byli przez 40 lat - ani ze sobą, ani bez siebie.

Natomiast zapisuję tę datę - nastąpiło przełamanie i opublikowałeś. 

[Magdalena]

"Całe moje ciało należy do ciebie.

                Ale po co ci tyle miejsca?!"

 

To jest dobre, Pozdrawiam

[vioara stelelor]

@Charismafilos

Jak ja się cieszę, że mogę Cię wreszcie poczytać!

Wiersz jest znakomity.

@Myszolakjuż zwróciła uwagę na to, jak trafnie pokazujesz komunikacyjny klincz w związku. Tu nie ma dialogu, tylko wymiana komunikatów.

Dodałabym jeszcze, że istotne jest też nasycenie emocjonalne - bardzo negatywne - i brak woli, aby te komunikaty stały się mostami.

Tak, jakby z góry przyjętym aksjomatem były złe intencje.

Być może dużą rolę odgrywa zmęczenie, rutyna, nuda.

Ale też brak ciekawości drugiego człowieka. Ta ciekawość jest bardzo silna na początku każdej relacji i powinna być wciąż utrzymywana na takim poziomie, aby jeszcze się chciało słuchać, co naprawdę ma do powiedzenia ta druga strona.

Bo wtedy każda informacja jest ważna i odpowiadamy na nią pozytywnie i jakby "na temat".

Równie dobrze jednak opisany chaos komunikacyjny jest także pewnego rodzaju bliskością, utrwalonym stylem funkcjonowania we dwoje, który przestał już uwierać. Czasem też tak bywa...

 

Edytowane 9 godzin temu przez vioara stelelor (wyświetl historię edycji)

[Wiechu J. K.]

@Charismafilos Życiowe! :-)))

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - widać i czuć wyrażanie ten wiersz - samo życie - 

                                                                                                      Pzdr. 

[Berenika97]

@Charismafilos

 

Ten wiersz to ciekawe studium „prozy życia” zderzonej z romantycznym idealizmem. Jest jak zapis kłótni, w której jedna osoba mówi językiem serca i potrzeb, a druga - językiem pretensji i codziennych frustracji.

Akrostych to najważniejszy element konstrukcyjny, który całkowicie zmienia odbiór tekstu. 

 

Niesamowite, jak forma wiersza walczy z jego treścią. W warstwie słów mamy chaos i nieporozumienie, ale w strukturze (akrostychu) ukryty jest solidny fundament -  "Kocham Ciebie".  Czy to  metafora związku, który przetrwa nawet najgorsze kłótnie? 

 

 

 

[Charismafilos]

@bazyl_prost @violetta @Myszolak @KOBIETA @hollow man @Magdalena @vioara stelelor @Wiechu J. K. @Waldemar_Talar_Talar @Berenika97 @iwonaroma @Nata_Kruk @A.Between

ogromnie się cieszę, że mogłem zgromadzić takie zacne grono po tym wierszydłem :) Sprawiliście mi wielką radość.

Raduje mnie każde Wasze pragnienie odczytania przekazu - i z góry mówię - każde jest właściwe :)

 

P.S. Dla ciekawych, w wersji reżyserskiej jest jeszcze kilka... tajemnic :)

[Berenika97]

@Charismafilos

 

Czy chodzi Ci o drugi acrostych    - „CISZA ZABIJA” - w kolumnie wciętej?

 

Kończy się o jeden wers wcześniej niż tekst główny. Ostatnie zdanie „Eskalacja na granicy nieporozumienia” nie doczekało się riposty. Ta nagła cisza po stronie „krzykacza” to moment, w którym tytułowa cisza faktycznie zaczyna „zabijać” relację. 

 

A może tak:

 

Każde ciepłe słowo to ukojenie.

                Cieszę się, że o tym wspominasz.

Owoce i warzywa to zdrowie.

                I właśnie dlatego je kupiłem.

Chcę z tobą tutaj leżeć dziś.

                Extra, też miałem na to ochotę.

Hamak bym sobie pożyczyła.

                Razem tam zaśniemy pod niebem.

Ale przecież to tylko na chwilę?

                Przecież nigdzie się nie wybieram.

Mycie to tak nudna konieczność.

                Lepiej nam idzie to we dwoje.

Całe moje ciało należy do ciebie.

                I ja oddaję ci się w całości.

I przypadkiem stłukło się, ot co.

                Ważniejsze jest to, że ty jesteś cała.

Ewentualnie mogę zawołać fachowca.

                Opanujemy to spokojnie, bez stresu.

Było tutaj tyle nieporządku.

                Ślicznie tu teraz wygląda, dziękuję.

Innego ciebie nie chcę.

                Całym sercem wybieram właśnie nas.

Eskalacja na granicy nieporozumienia.

                I niech tak zostanie na zawsze.